Strona · s. 2strona oryginału ↗
POLITYKA KADROWA — ZADANIE PRIORYTETOWE
Слово Просвіти, №28 за 2005 рік
KROCZYMY W LEWO Pierwszy zjazd partii prezydenckiej „Ludowy Związek »Nasza Ukraina«”, który odbył się w Kijowie 9 lipca 2005 roku, przyciągnął znaczną uwagę: zarówno polityków, jak i opinię publiczną interesowało, czy Prezydent Ukrainy odwiedzi to zgromadzenie i co powie swoim partyjnym kolegom. Znaleźli się ludzie, którzy przekonali Głowę państwa, że zarówno jemu, jak i Ukrainie będzie korzystniej, gdy Prezydent będzie jeszcze patronem partii. Aby nie dawać dodatkowych powodów do szerzenia opinii o nomenklaturowym charakterze partii, jej faktyczni przywódcy (Petro Poroszenko, Roman Bezsmertny, Jurij Jechanurow oraz Mykoła Martynenko) postanowili nie demonstrować siły i nie zwoływać zjazdu w Pałacu „Ukraina”, wybierając historyczną aulę Politechniki Kijowskiej. Umowna skromność nie przesłoniła faktu, że jest to zjazd partii szczególnej na ukraińskiej scenie politycznej. Świadczyły o tym liczne zagraniczne samochody i luksusowe autokary, które przywiozły delegatów z obwodów: mało prawdopodobne, by mogła sobie na to pozwolić partia wyrastająca z mas ludowych. Świadczyła o tym przeważnie rosyjskojęzyczna atmosfera kuluarów, przypominająca zjazdy NDP, gdy partia ta była u władzy, lub wreszcie wystawne zjazdy SDPU(o). Dlatego nie jest retorycznym pytanie: co u nas zmieniło się w wyniku zmiany władzy? Pytanie to padło również na zjeździe LZNU. Padła odpowiedź-usprawiedliwienie: nowa władza zbyt krótko jest u władzy, za wcześnie mówić o realnych zmianach. Strzałki odpowiedzialności kierowano na rząd, twierdząc, że poszczególni jego członkowie, zamiast pracować, „promują” siebie. Jeszcze bardziej niepokojące od tego przerzucania odpowiedzialności i szukania wrogów wśród członków byłej koalicji „Siła Narodu” były permanentne przypomnienia, że LZNU to partia szczególna, o szczególnym potencjale i szczególnych zadaniach… Dlatego przewodniczący Narodowego Związku Pisarzy Wołodymyr Jaworiwski powiedział, że obecnie Ukraińcy mają być może ostatnią daną przez los szansę na zbudowanie państwa, którego pragnie ukraińska dusza. Prosił otoczenie prezydenckie, by nie blokowało prawdy na drodze do Prezydenta. Zwracając się do tego otoczenia, które obecnie stanowi główne jądro LZNU, przewodniczący związku pisarzy powiedział: „Chłopcy, nie złapaliście Pana Boga za nogi. Jestem przekonany, że w otoczeniu Prezydenta powinny być autorytety moralne ukraińskiego narodu, a nie ci urzędnicy, z których ktoś dał więcej pieniędzy na wybory, a ktoś mniej”. Jednak ironiczne uśmiechy, które po tych słowach zagościły na ustach członków prezydium zjazdu, zmuszają do przypuszczenia, że ich filozofia drogi do zwycięstwa jest inna. Prezydium LZNU — Jurij Jechanurow, Petro Poroszenko, Roman Bezsmertny, Mykoła Martynenko — wyraźnie na kogoś czekało. Skromne wystąpienie przewodniczącego Rady partii Romana Bezsmertnego oznaczało, że strategię ogłosi honorowy przewodniczący partii Wiktor Juszczenko. Tak też się stało. Prezydent Ukrainy życzył LZNU długiej drogi w polityce i powiedział, że na sali siedzą przedstawiciele tej siły, która nie przegrywała. A Głowa państwa wymienił również główne wyzwania, które obecnie stoją przed państwem i na które muszą odpowiedzieć przedstawiciele LZNU. Według słów Wiktora Juszczenki, pierwsze kroki, które obiecano podczas Pomarańczowej Rewolucji, zostały już wykonane. Wniesiono zmiany do budżetu państwa na 2005 rok i zwiększono świadczenia socjalne. Nastąpiło wyjście gospodarki z cienia i obecnie już przez budżet rozdzielane jest 32 procent produktu krajowego (za poprzedniej władzy wskaźnik ten wynosił 27%). Prezydent Ukrainy przytoczył przykład Polski, gdzie publicznie rozdzielane jest 47% finansów państwa. PROJEKT USTAWY Zdaniem autorów projektu ustawy, ustawowe uregulowanie zasad polityki kadrowej na Ukrainie to jeden z priorytetowych środków na drodze do stabilności w państwie, ponieważ niedoskonałość obecnego mechanizmu tworzenia centralnych i regionalnych organów władzy państwowej negatywnie odbija się na sytuacji politycznej na Ukrainie. W nowym projekcie ustawy przewidziano określoną procedurę mianowania wysokich urzędników. Każda kandydatura przechodzi przez dyskusję w komisjach branżowych Rady Najwyższej, która jest maksymalnie otwarta dla społeczeństwa. Zdaniem autorów, warto skorzystać z usług Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w zakresie informacji o kandydatach, jak to się praktykuje w szeregu krajów demokratycznych. Ale ostatnie słowo pozostaje za Prezydentem Ukrainy, Przewodniczącym Rady Najwyższej i innymi przywódcami państwa. Środki te są potrzebne, aby na wysokie stanowiska nie trafiali ci, którzy mają Zdjęcie G. Oborskiej Jednak były to pierwsze kroki, zaznaczył Prezydent. W drugim półroczu bieżącego roku należy dokonać zmian strukturalnych w gospodarce. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie reform w budownictwie, w gospodarce mieszkaniowej, przeprowadzenie reformy sądownictwa, oświadczył W. Juszczenko. Głowa państwa wspomniał również, że trzeba rozpocząć także reformę terytorialno-administracyjną. I w istocie zobowiązał członków LZNU do bycia aktywnymi wyjaśniaczami tych reform i dotarcia do każdej wsi, tworząc tam swoje struktury. Kuczmyzmowskie credo: „Będzie gospodarka — będzie wszystko” — dziesiątki razy dowiodło swojej błędności. Prezydent Ukrainy W. A. Juszczenko dużą uwagę poświęcił problemom humanitarnym. W szczególności skupił się na tworzeniu na Ukrainie ukraińskiej przestrzeni informacyjnej. Według słów Głowy państwa, obecnie przestrzeń informacyjna jest tylko w 25% ukraińska i tutaj potrzebna jest aktywna praca, w szczególności członków Narodowej Rady ds. Radia i Telewizji. Niejednoznacznie, zwłaszcza w środowisku dziennikarskim, odebrano frazę Wiktora Juszczenki o potrzebie wychowania kasty niezależnych dziennikarzy. W „Wielkim słowniku wyjaśniającym współczesnego języka ukraińskiego” na temat kasty czytamy: „Zamknięta grupa społeczna, która zachowuje swoją odrębność i przywileje. W Indiach i innych krajach Wschodu — zamknięta grupa społeczna, której członkowie są związani pochodzeniem, zajęciem oraz swoim stanem prawnym”. Wychodząc z tej definicji widzimy, że za czasów prezydentury Leonida Kuczmy w środowisku dziennikarskim władza tworzyła kasty, które za służbę jej miały odpowiednie przywileje. I wielu z nich było nawet niezależnych. Oczywiście, nie w swoim podejściu do problemów, ale w kwestii języka państwowego, sumienia i moralności. Wszystko to Wiktor Juszczenko poddał ostrej krytyce podczas wydarzeń listopada-grudnia 2004 roku. Dlaczego więc nęci go tworzenie odpowiednio wychowanej „kasty” dziennikarzy? Przecież niezależnymi dziennikarze stają się w wyniku umiejętności bronienia swojego stanowiska, przestrzegając fundamentalnej zasady dziennikarstwa — równości stron. Wiktor Juszczenko podkreślił również, że chce, aby organizacje partyjne kierowane były przez superautorytety, a nieudaczników i złodziei nie trzeba prowadzić pod sztandary LZNU. Niektórzy politolodzy wystąpienie Prezydenta na zjeździe LZNU nazwali pierwszym strategicznym wystąpieniem Prezydenta, w którym wyraził on swoją opinię na temat tego, jak ma rozwijać się kraj we wszystkich sferach życia
„specyficzne plamy” w biografii lub też niedostateczne kwalifikacje. Cała informacja o kandydatach na stanowisko państwowe musi być dostępna dla opinii publicznej, której głos doradczy należy brać pod uwagę. Oprócz tego kariera zawodowa niektórych urzędników nie powinna zależeć od umowy koalicyjnej. Dotyczy to w szczególności stanowiska Prezesa Narodowego Banku Ukrainy. Autorzy projektu ustawy mają nadzieję, że ich dzieło przetrwa należyte rozpatrzenie i wkrótce stanie się prawem. Dziennikarzy wezwano do wzięcia pod kontrolę procesu procedowania projektu ustawy i terminowego informowania o nim ukraińskiego społeczeństwa. Radmiła KORŻ z partii Jurija Kostenki wyrażono gotowość stworzenia jednolitego bloku wyborczego z jednolitą listą wyborczą w celu uzyskania większości konstytucyjnej w następnym składzie Rady Najwyższej. Przedstawiciele „Ludowego Związku „Nasza Ukraina” Petro Poroszenko, Jurij Jechanurow i Roman Bezsmertny nie zgodzili się z tą propozycją, a zjazd przegłosował swój apel do braci o stworzenie szerokiego zjednoczenia w wyborach parlamentarnych w 2006 roku. Podczas tych głosowań, które odbywały się bez dyskusji, Prezydenta na sali już nie było. Dlatego, interpretując apel „czwórki” do LZNU, Jurij Jechanurow nazwał go „nowym formatem Bloku Julii Tymoszenko”. Premier inaczej patrzy na ten problem. 10 lipca Julia Tymoszenko powiedziała w wywiadzie: „Chciałabym zobaczyć znowu wspólną drużynę, która wygrywała w minionych wyborach parlamentarnych, która wygrała wybory prezydenckie. Są ludzie, którzy przysłużyli się tej sprawie. I właśnie tym oświadczeniem chcieliśmy przypomnieć wszystkim, jak ciężko było walczyć, ale wywalczyliśmy to zwycięstwo. I jak bardzo obecnie ważne jest, aby ta drużyna zebrała się znowu i zwyciężyła w wyborach parlamentarnych. I wtedy będą cztery lata wspólnej, efektywnej pracy zespołowej rządu, parlamentu, Prezydenta”. Można tylko domyślać się, czy Wiktor Juszczenko wiedział o wszystkich tych kolizjach, które powstaną w związku z formacjami wyborczymi na wybory parlamentarne. Choć warto zaznaczyć, że z prawnego punktu widzenia Prezydent nie może kierować listą wyborczą w wyborach parlamentarnych. Jednak przewodniczący Rady „Ludowego Związku „Nasza Ukraina” Roman Bezsmertny powszechnie twierdzi, że Wiktor Juszczenko mimo wszystko będzie kierował listą partyjną w wyborach. Logiczniej byłoby, aby listą wyborczą kierowała Premier Julia Tymoszenko. Ale otoczenie Prezydenta, a zwłaszcza Petro Poroszenko, obawia się Premier. Dlatego obecnie można już mówić o stworzeniu prawicowego bloku sił politycznych na czele z Julią Tymoszenko. Jak będą rozwijać się wydarzenia w przyszłości, dość trudno jest prognozować, ale już teraz można przypuszczać, że samodzielny start w wyborach w 2006 roku nie przyniesie LZNU wielkich dywidend. Spiker parlamentu i przewodniczący Partii Ludowej Wołodymyr Łytwyn, odpowiadając na pytanie o format udziału w kampanii wyborczej, powiedział: „Sądząc po tym, co wydarzyło się na zjeździe LZNU, można prognozować, że tego bloku w wariancie zaproponowanym przez Prezydenta już nie będzie. Ponieważ już wyłaniają się dwa bloki prorządowe. Jeden — LZNU i drugi — na czele z Julią Tymoszenko. Jeśli chodzi o mnie osobiście, to jestem gotowy do negocjacji i kontynuujemy dialog z Prezydentem Ukrainy, a dalej życie pokaże…”. Halyna ŁEWYĆKA, korespondent własny „ZWU” w Kijowie z 6 lipca przewodniczący Ukraińskiej Partii Ludowej Jurij Kostenko wraz ze swoim zastępcą Antonem Butejką oraz deputowanym ludowym Ukrainy Mykołą Sydorenką na konferencji prasowej w UNIAN poinformowali przedstawicieli środków masowego przekazu, że opracowali i przekazali do rozpatrzenia do komisji RN niezwykle potrzebny na dziś projekt ustawy — „O osobach na stanowiskach politycznych w organach władzy państwowej na Ukrainie”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
