Strona · s. 10strona oryginału ↗
SIEBIĘ POSZUKUJĘ?!
Слово Просвіти, №28 за 2007 рік
WAM Tym, dla których: moje słowo zbędne?! Gdybym wiedział nie to, co wiem, byłbym wami: nie sobą?! Nie byłoby w słowie mej dramy, nie byłoby i starć: jego z tłumem?! NA ŁODZI Czyżby: niczym pies?! Kiedy ja o swoim opowiadać zaczynam – to jakby: na łodzi się kołyszę?! Chwytam się rękami domowego powietrza, niczym ościeży dziewczyna, którą do ślubu: z niekochanym prowadzą?! Opowiedziałem to, sam nie wiedząc, w czym opowieści: poetycka istota?! SPOKOJNYM OKIEM Rozglądam się po środowisku, oprócz mnie, z nas najdawniejszych jeszcze Mykoła, jeszcze Bohdan…, a tak to: nikt już?! Pod oknami godnie starcy przechodzą, w myślach i ja w dal: tak pójdę?! Niech pamięta młodość, że my postrzegaliśmy młode wiosen szczęście, że my postrzegamy i starą, jak świat ten: jesieni biedę?! CZYŻ NIE TAK? Czyżby ja wymyśliłem wszystko, co: czuję?! Mario, chyba ja wyobrażeniowo bawię się miłością, a zakochanym tylko: chciałbym być?! CÓRCE A zetnij ty, tato, tę brodę: a zetnij! Ja, moja ty, córko, między innymi: w brodę uwierzyłem?! Bywa, spojrzę w lustro i broda mnie: do czynu natchnie?! A samochwalstwem sam ja syty, wydawcy zaś moi na brodzie mojej, jak w Ukrainie, tak i tutaj, mogliby nie pieniędzy: sławy zarobić?! W sercu kiełkuje ziarno: przednagrobnej trucizny?!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
