Strona · s. 13strona oryginału ↗
PROBLEMY, NA KTÓRE CHORUJE SPOŁECZEŃSTWO
Слово Просвіти, №28 за 2007 рік
Wita PASZKOWSKA, m. Nowodniestrowsk
Dla wielu nowodniestrowców przyjazd do miasta laureata Narodowej Nagrody Ukrainy im. Tarasa Szewczenki, Międzynarodowej Nagrody Literackiej „Błahowist”, członka Narodowego Komitetu Szewczenkowskiego, poety Wasyla Herasymiuka okazał się mało zauważalny. Nic w tym dziwnego, bo zbieranie wielkiej publiczności i rozweselanie widowni to prerogatywa na przykład Wierki Serdiuczki czy kogoś z polityków państwowych. Tymczasem twórca rymów i metafor, przejmując się bolączkami, na które choruje społeczeństwo, zmusza swoich słuchaczy do myślenia o tym, gdzie szukać lekarstwa na bezduchowość, obojętność, ignorancję. Właśnie o tym mówili uczestnicy „okrągłego stołu” „Problemy współczesnego Ukraińca w literaturze pięknej”, miłośnicy wysokiego słowa poetyckiego naszego miasta. Swoje pytania uczestnicy „okrągłego stołu” kierowali do trzech przedstawicieli twórczej elity — Iwana Nahirniaka, Myrosława Łazaruka i Wasyla Herasymiuka, którzy razem uosabiają pojęcie, które klasyk kiedyś określił jako „poeta i obywatel”. Mówiono o tym, że państwo, rzucając okruchy dóbr materialnych swojemu narodowi, zupełnie zapomniało o duchowości narodu. Wasyl Dmytrowycz podkreślił, że drogi, którą obrała niezależna Ukraina, jej obywatele nie mogą zaakceptować, bo prowadzi ona na pustynię czerstwości, która nie jest nam, Słowianom, właściwa. „Nie samym chlebem żyje człowiek, dziś musimy zwrócić się ku religii. I nieść tę pochodnię przede wszystkim dzieciom”. Modele, które chętnie przejmujemy z Zachodu i pospiesznie wdrażamy w ukraińskiej oświacie, również nie zawsze pasują do naszych stereotypów. Dotyczy to szerokiego wprowadzania testowania, które nie może zastąpić pisania wypracowań i układania spójnych opowiadań. Zwrócono również uwagę, że stan książkodrukowania w Ukrainie jest dziś bardzo niski. Uczestnicy „okrągłego stołu” w swojej rozmowie dotknęli także polityków. Na pytanie, czy przeprowadzane są podobne spotkania z deputowanymi i urzędnikami stołecznymi, Wasyl Herasymiuk odpowiedział tylko gorzkim uśmiechem — jakby im nie było do tego. Za to bardzo pozytywnie wypowiedział się o intelektualnym poziomie studentów Akademii Kijowsko-Mohylańskiej: „Właśnie tam jest ognisko, z którego wyrasta prawdziwe państwo”. Podczas „okrągłego stołu” poruszono szereg innych bardzo ważnych kwestii, na które dziś rzeczywiście mało zwracają uwagę struktury rządowe. I oczywiście — wysłuchanie poezji w wykonaniu autora. Wasyl Herasymiuk odczytał utwory, które weszły do jego ostatniego zbioru „Paproć”. Jego wiersze charakteryzują się surowym, miejscami nawet ciężkim stylem wymierzonej huculskiej kołomyjki. Wiele z nich napisano wierszem wolnym — białym wierszem, który również nie od razu znajduje swoich zwolenników. Lecz głębia treści, szeroki zakres obrazów, metaforyczne przemiany codziennych rzeczy zachwycają niezwykle. Znamienne, że w jego twórczości w pełni ujawnia się temat, który do dziś niejednoznacznie postrzegają nasi rodacy — rola UPA w historii. Pochodzący z „zimnych kosmackich otaw” Wasyl Herasymiuk umieścił w swojej liryce wyrazisty rytm wymierzonego, groźnego tańca „Arkan”, aż do potu, aż do zdrętwiałych rąk i warg. Nawet stolica, w której dziś żyje poeta, przedstawia się czytelnikowi przez autorski pryzmat. Za cząstkę duchowości, za możliwość odnajdywania własnych odczuć podczas czytania wierszowanych wersów uczestnicy „okrągłego stołu” serdecznie podziękowali jego organizatorom.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
