Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

SŁAWNY REKORD

Слово Просвіти, №28 за 2008 рік

Wiktor HOMENKO, Krym Najtłustsze i najwełnistsze, najposłuszniejsze i najpiękniejsze w Ukrainie owce i barany hodowane są w zakładzie hodowlanym „Sławne” w rejonie rozdolneńskim na Krymie. Przekonało się o tym w Kijowie także przedstawicielskie jury rolniczej wystawy „Agro-Expo 2008”. Wszystkie sześć stukilogramowych, z bujną wełną, krótkorogich przedstawicieli elitarnych stad cygajskiej rasy, które zaprezentowało wzorowe gospodarstwo hodowlane, otrzymało na prestiżowej ogólnoukraińskiej wystawie zaszczytne pierwsze miejsca. Pasterz rekordzistów Abdula Kubajew planuje na kolejną prestiżową wystawę przywieźć już dziesięć owiec nowego przychówku. — To zwycięstwo stało się wspaniałym prezentem na 50-lecie spółki akcyjnej „Sławne” — zauważył jej dyrektor Serhij Wołodawec. Dwa lata temu gospodarstwo zajęło bowiem jedynie drugie miejsce, a teraz prestiżowe pierwsze. Tutaj, po trudnych latach po reorganizacji państwowego sowchozu hodowli plemiennej „Sławne” w otwarte towarzystwo akcyjne, największym osiągnięciem uważa się wzrost pogłowia z 300 plemiennych owiec w 2006 roku do obecnej już dwutysięcznej wybornej trzody. Doświadczenia pracy hodowlanej „Sławnego” przyjeżdżają studiować koledzy z Ukrainy i innych państw. Owczarstwo na półwyspie stało się wreszcie znów dochodowym i perspektywicznym zajęciem. Za „omedalonymi” elitarnymi owcami stad cygajskiej rasy z rozdolneńskich stepów kolejka rośnie. Dobrze rozwinięte na Krymie owczarstwo również ucierpiało od licznych „reform”. Pogłowie, które na początku lat 90. osiągnęło na półwyspie półtora miliona, zmniejszyło się do 263 tysięcy, z których 220 tysięcy utrzymuje ludność wiejska. Biorąc pod uwagę, że pastwiska zajmują niemal jedną czwartą krymskiej ziemi, tradycyjne tutaj owczarstwo można i trzeba rozwijać. Tym bardziej, że popyt na dietetyczne mięso, na ser z mleka owczego i wełnę nieustannie rośnie. Obecnie nie tylko Zjednoczone Emiraty Arabskie i inne kraje azjatyckie, lecz także europejscy farmerzy i restauratorzy chętnie kupują jagnięta od Krymczaków. Ta produkcja powinna gwarantować zamawiającemu i konsumentowi wysoką jakość produktów, w przeciwnym razie sprawa sprowadzi się nie do odrodzenia branży, lecz do wzmocnienia i tak znacznego na Krymie cienistego rynku baraniny. Albowiem z punktu widzenia prawa dziś na półwyspie każdy kilogram tego produktu to nic innego jak towar zakazany, nawet przy posiadaniu zaświadczenia z rady wiejskiej. Wszystkie 220 tysięcy sztuk owiec prywatnych gospodarzy obecnie w autonomii to towar „lewy”, a baranina trafia do sprzedaży bez jakichkolwiek gwarancji jakości. Państwo wreszcie zatroszczyło się o pasterzy. W tym roku na pogłowie maciorek i jagniąt, zachowanych w takiej samej liczbie do rozpłodu, jak w zeszłym roku (lub powiększonych w porównaniu z zeszłym rokiem), przewidziano państwowe rekompensaty — po 100 hrywien za sztukę. Rok temu owcę wyceniano dwa razy taniej. Jeśli owczarstwo stanie się udanym biznesem, to wkrótce baranina może znacząco wyprzeć z lad wieprzowinę i wołowinę. Jest to istotne dla regionu kurortowego, który już zaczął przyjmować po sześć milionów turystów rocznie. Wiadomo, że za granicą najbardziej wykwintne dania przygotowuje się właśnie z jagnięciny. Także tradycyjne narodowe kuchnie wielu krymskich etnosów, w szczególności krymskotatarska, karaimska, krymczacka, ormiańska, nie obywają się bez baraniny. Dlatego namawiać do zajęcia się owczarstwem nie trzeba już teraz. Tym bardziej, że w Unii Europejskiej rośnie popyt na ekologicznie czystą produkcję, do której należy także owczarstwo. Zatem opłacalne jest tworzenie wspólnych przedsiębiorstw z zagranicznymi firmami, przyciąganie inwestycji w tę perspektywiczną gałąź, gdyż państwo z roku na rok zwiększa jej wsparcie.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn