Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

«PROŚWITA»

Слово Просвіти, №28 за 2008 рік

uczestników „okrągłego stołu” „Status prawny języka ukraińskiego jako państwowego. Ustawodawstwo językowe a realia dnia dzisiejszego”, którego przeprowadzenie zainicjowało Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki w przeddzień Dnia Konstytucji Ukrainy 26 czerwca 2008 roku m. Kijów My, uczestnicy „okrągłego stołu”, przedstawiciele Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, Państwowego Instytutu Pamięci Narodowej, Fundacji Kultury, Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, Związku Oficerów Ukrainy, Bractwa Studenckiego, innych organizacji społecznych i związków twórczych, jednogłośnie oświadczamy, że dzisiaj na Ukrainie wszystkie gałęzie władzy państwowej są osłabione. Organy samorządu terytorialnego we wschodnich i południowych regionach niekiedy lekceważą wykonywanie artykułu 10 Konstytucji Ukrainy dotyczącego państwowości języka ukraińskiego oraz decyzji Sądu Konstytucyjnego Ukrainy z dnia 19 grudnia 1999 roku, gdzie wyraźnie zaznaczono, że język ukraiński jako państwowy jest obowiązkowym środkiem komunikacji na całym terytorium Ukrainy podczas wykonywania uprawnień przez organy władzy państwowej i organy samorządu terytorialnego. W okresie niepodległości najwyższe kierownictwo kraju, politycy, struktury władzy nie zdołały wypełnić podstawowych postanowień konstytucyjnych dotyczących podniesienia autorytetu języka państwowego, wprowadzenia go we wszystkich sferach życia, ignorując Ustawę Zasadniczą Ukrainy oraz decyzję Sądu Konstytucyjnego z dnia 14 grudnia 1999 roku. Obecny stan języka ukraińskiego nie ma analogii w żadnym kraju świata, który szanuje samego siebie, świadczy o niepełnowartościowości i niezdolności współczesnych „elit politycznych” do uświadomienia sobie znaczenia języka dla niezawodnej rozbudowy niepodległości państwowej, silnej Sobornej Ukrainy, ustanowienia społeczeństwa obywatelskiego, kształtowania międzynarodowego autorytetu. Lekceważąc wszystkie normy międzynarodowych konwencji i kart w sprawach kultury i języka, które kładą nacisk na zachowanie i ochronę narodowo-kulturowych osobliwości narodów i nacji wszystkich krajów, lekceważąc rodzime ustawodawstwo, obecna władza bezpośrednio i pośrednio próbuje nie tylko zakonserwować półkolonialny status języka ukraińskiego, ale i na wszystkich poziomach wprowadza ideologię reakcyjnego moskwofilstwa, a to jest zdrada interesów narodowych. Przewidziane w art. 10 Konstytucji Ukrainy zapewnienie przez państwo „…wszechstronnego rozwoju i funkcjonowania języka ukraińskiego we wszystkich sferach życia społecznego na całym terytorium Ukrainy” tak i nie nabrało charakteru postępowego. Szczególnie niebezpieczna sytuacja wytworzyła się w sferze informacyjnej. Ogólny nakład ukraińskich gazet stale się zmniejsza. Na kanałach niepaństwowych 90% audycji prowadzi się wyłącznie w języku obcym — rosyjskim. Napływ prasy zagranicznej i książek z Rosji nie napotyka żadnych przeszkód. A ustawodawstwo podatkowe nie sprzyja ukraińskiej książce i nie chroni jej. Szkoły wyższe, w szczególności techniczne uczelnie, z nieznacznym wyjątkiem, kontynuują rusyfikację ukraińskich studentów. Ukraina znajduje się OŚWIADCZENIE

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn