Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Otwarty list

Слово Просвіти, №28 за 2008 рік

W 2004 roku, bezprawnym zarządzeniem nr 69/204-rp z 28.03., Zwinogródzka Rejonowa Administracja Państwowa naruszyła konstytucyjne prawa wspólnoty wsi, złamała Kodeks ziemski Ukrainy, bez wiedzy udziałowców (1024 osoby), lekceważąc historyczne i duchowe dziedzictwo mieszkańców wsi Moryncie, i wydzierżawiła działkę ziemi „Orzechowy Sad” o powierzchni 36,57 ha Wahanowi Jenukowyczowi Chaczikiancowi, osobie narodowości ormiańskiej, która nie ma nic wspólnego z historią naszego kraju. Na tej ziemi, położonej niedaleko współczesnego centrum wsi i graniczącej z rezerwatem „Ojczyzna Tarasa Szewczenki”, pojawili się pierwsi osadnicy, założyciele wsi Moryncie. Ta ziemia dana jest przez Boga naszym przodkom, przodkom Tarasa Szewczenki, jest to zabytek historyczny nie tylko wspólnoty wsi Moryncie, ale całej Ukrainy, gdyż jest ona „duchowym źródłem”, które wydało Ojca narodu ukraińskiego, człowieka, przed którym chyli czoła cały świat. Przez wszystkie czasy wspólnota wsi strzegła i czciła tę ziemię — Stare Moryncie, sadziła na zboczach jarów drzewa orzecha, derenia i drzewa ozdobne. W 2000 roku ten orzechowy sad wprowadzono do podziału na udziały, ale wieśniacy nie odważyli się go rozszarpać Maksym OPANASENKO Zdjęcia autora I stepy Ukrainy, I Czarne Morze Z ogniami w Oświęcimiu rozmawiają… I. Huszczak Przeżyli katorżniczą pracę setki kilometrów od rodzinnego domu, uniknęli piekielnego ognia krematoriów gestapo, znieśli nieludzkie doświadczenia niewoli faszystowskiej… Z okazji 20-lecia Międzynarodowego Związku Byłych Małoletnich Ofiar Faszyzmu do Kijowa przybyły delegacje z Azerbejdżanu, Armenii, Białorusi, Kazachstanu, Łotwy, Litwy, Mołdawii, Rosji, Tadżykistanu, Ukrainy, Estonii i Bułgarii. Prawie wszyscy oni — naoczni świadkowie i ofiary przerażających niemieckich obozów koncentracyjnych. Spotkanie było pełne łez radości i żalu: niemal po 70 latach spotkali się ci, którzy ramię w ramię pracowali w faszystowskiej niewoli podczas II wojny światowej. Delegaci zjazdu, a było ich prawie 150, odwiedzili memoriał „Babi Jar”, uczcili pamięć poległych, złożyli kwiaty pod pomnikiem Nieznanego Żołnierza i pomodlili się w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej. Na twarzach tych już podeszłych w latach ludzi na zawsze wyryły się ból i cierpienie, ale ich oczy wciąż jeszcze płoną — przeżyli, zwyciężyli i teraz mogą opowiedzieć innym pokoleniom o wojnie: o katorżniczej pracy, straszliwym głodzie, nieludzkich torturach, komorach gazowych, krematoriach, epidemiach — oto niepełny spis tego, przez co przeszli ci ludzie. W Narodowym Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej z okazji 20-lecia organizacji odbyły się uroczystości.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn