Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Kręcimy się w kółko jak uległe koniki w kieracie historii

Слово Просвіти, №28 за 2011 рік

Idziemy i w dwudziesty pierwszy. I przerażenie nie w tym, że coś się zmieni, lecz w tym, że wszystko może pozostać bez zmian”. “Kultywuje się pornografię, blatnactwo, wulgaryzmy. Mamy teraz taką swobodę, jakby pękł rurociąg ze śmieciami. Swoboda chamstwa, swoboda ignorancji, swoboda nienawiści do Ukrainy. Wszystko, co podłe i wrogie, grzeje się pod słońcem naszej demokracji. Ukrainą rządzą ludzie, którzy jej nie kochają i która jest im obca. Co to jest? Plebejstwo, czarna dziura świadomości? Nasza niezdolność do zbudowania własnego państwa? Wyniszczenie narodu do całkowitej utraty sił życiowych? A może to po prostu Straszna zemsta imperium — chcieliście własnego państwa — no to macie. Oto wasza kultura, oto wasza swoboda. Oto wasz koń trojański, z którego wyskoczą wszyscy ci sekretarze partyjni i komsomolscy, działacze rejonowi i obwodowi, i dyrektorzy kompleksu wojskowo-przemysłowego. Oni wasze państwo obejmą, oni je także rozłożą. Wieczna paradygmat historii: o wolność walczą jedni, a do władzy dochodzą inni. I wtedy nastaje przebiegła, najbardziej podstępna forma nie-wolności, ubrana w narodową symbolikę, zaklejona narodowym patosem, udekorowana atrybutami demokracji”. “Wiernadski mówił: “Trzeba myśleć globalnie, a działać lokalnie”. A my ani nie myślimy, ani nie działamy. Ani lokalnie, ani globalnie. My tylko reagujemy odruchowo. Nazywają nas nacjonalistami, nacjonalno-patriotami. A gdzie ten naród, gdzie patrioci? Tę nację faktycznie oddano do historycznego hospicjum. Ktoś ją jeszcze odwiedza, a w większości już się od niej odsunęli. Ona jest beznadziejnie chora, tak długo umiera, że niektórym już się znudziło, tylko że nie mówią tego głośno: “Umierając, umieraj!” Podczas gdy u nas gadano o wyzwaniach czasu, czas nas rzeczywiście wezwał. A my nie jesteśmy gotowi. Nigdy na nic nie jesteśmy gotowi. U nas na każdy problem można się położyć i zasnąć. Obudzić się po stu latach — a ona ta sama. Idziemy w kółko jak uległe konie w kieracie historii, tłukąc w tym samym moździerzu tę samą oliwę. Myślimy, że to u nas szlachetna tolerancja, a to u nas wołowa cierpliwość”. „Oto wyrosły — pierwsze pokolenie naszej Niepodległości. My, którzy wczoraj byliśmy młodzi, już utknęliśmy. Oto młodzi. Idą, splótłszy ręce, i skandują. Jest ich naprawdę wielu i nie da się ich pokonać. Są wolni i swobodni. Ich twarzy nie wykrzywia ból podwiżniczej służby. Bez lęku idą na ten sam mur, na który szliśmy my. Ale my się o niego rozbiliśmy, a przed nimi on się rozstąpi. Patrzę na nich oczami swojej młodości i rozpoznaję”. WALENTYNA I OLEś — PRZESTRZEŃ MIŁOŚCI 12–13 NOWOŚCI KSIĄŻKOWE 14–15

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn