Strona · s. 4strona oryginału ↗
NIE WSZYSTKIE PROGRAMY SĄ O GRAMACH
Слово Просвіти, №29 за 2004 рік
Lepiej już, tak naprawdę, mówić nie o programach, a o gramach, o konkretnych gramach i tysiącach gramów wydobytego na Ukrainie złota, o milionach gramów wytopionych metali kolorowych, miliardach gramów wydobytego węgla, wyprodukowanych maszyn i zebranych zbiorów pszenicy. Ukraina potrzebuje obecnie bilionów wyprodukowanych gramów! A tutaj — programy, za którymi nie widać żadnych konkretnych gramów. Jedynie obietnice i deklaracje dobrych chęci. Pragnienie wydania płonnych słów za rzeczywiste dążenia. Ukrywając, oczywiście, własne konkretne dążenia do zasiadania w fotelu, zabezpieczonym systemami tajnej łączności i monopolem prawa do prawdy w ostatniej instancji. I wszystko to tylko w jednym celu — posiadać! Posiadać wszystko, w tym również nas, grzesznych.
KOLEJNY ZUGCZWANG
Jak widzimy, u niektórych smutno znanych na cały świat osób ta gra w programy bez gramów dobrze wychodzi. Co więcej, jak tylko prasa (a miejscami i naród) zaczyna wrzeć z niezadowolenia z powodu jawnego niewykonania kolejnego programu, wtedy główny władca wydaje kolejny dekret o opracowaniu następnego programu. Na przykład, dekretów i innych stanowczych dokumentów o „stanowczej walce z korupcją” (z opracowaniem odpowiednich programów) obecny władca wydał już kilka; tymczasem Ukraina pod względem poziomu korupcji zajmuje jedno z pierwszych miejsc na świecie, a proces udoskonalania korupcji rozwija się nadal. Gra w programy to jedna z najulubieńszych zabaw postkomunistycznej biurokracji. W obecnym hierarchiczno-piramidalnym, głęboko skorumpowanym systemie sprawowania władzy ukształtował się system produkcji programów — różnego szczebla i różnej branży, strategicznych i taktycznych, celowych i ogólnych, wstępnych i doprecyzowanych, typowych i jednorazowych, państwowych i niepaństwowych, rozwoju i badań, rządowych i partyjnych, społecznych itd. — programów bez żadnej gwarancji choćby w miarę realnych gramów. „A dlaczego bez gwarancji?” — zapytacie. Bo w żadnym programie nie znajdziecie odpowiedzi na pytanie o to, jak i kosztem czego te gramy zostaną wyprodukowane. I co ciekawe: naród, czyli elektorat, jak naelektryzowany, oczekuje za każdym razem coraz to nowszych programów, mając nadzieję na to, że kolejny program nie okaże się pusty. A tymczasem, pomimo informacji niektórych kanałów o tym, że „dobrobyt nieustannie rośnie”, elektorat widzi ten dobrobyt chyba tylko we wzroście liczby superdrogich aut, które należą do osób z tej samej uprzywilejowanej kategorii… Co więcej, w wyniku tak zaprogramowanego „dobrobytu”, śmiertelność na Ukrainie przewyższa liczbę urodzeń, jedna piąta ludności w wieku produkcyjnym (i być może najbardziej świadomej!), uciekając od „dobrobytu”, szuka źródeł dobrobytu za granicą, a kto nie może wyjechać — szuka schronienia w stolicy, gdzie jakoś jeszcze można się „urządzić”. Można. I nie tylko jako żebrak w przejściu podziemnym, ale i w wysokich skorumpowanych sferach, gdzie władza koncentruje najbardziej lojalnych jej funkcjonariuszy z całej Ukrainy, zdolnych do aktywnej gry w programy. Obecna sytuacja na władczym Olimpie (czyli na Bankowej) jest jak w grze w szachy, kiedy każdy ruch przeciwnika, który właśnie teraz musi wykonać ruch, prowadzi do porażki. Zugzwang! Dlaczego Ł. Kuczma nie wysuwa swojej kandydatury? Może czeka na wskazówki „starszego brata”? Ale i „starszy brat” jest w rozterce, bo jest całkiem oczywiste, że zainteresowane osoby nie tylko na Ukrainie, ale i na świecie oczekują Ukrainy bez Kuczmy. A znaleźć zastępcę, i to takiego, żeby nowy „młodszy” kontynuował i doprowadził do końca sprawę ostatecznego zniewolenia Ukrainy przez Rosję, nie jest tak łatwo i nie tak szybko. Przecież w środowisku wpływowych władców, tak samo jak i wśród zwykłych ludzi, beznadziejnie stracili autorytet i wyczerpali kredyt zaufania nie tylko Ł. Kuczma i jego otoczenie, ale i ktokolwiek przez Ł. Kuczmę rekomendowany, nawet jeśli ten rekomendowany ma doświadczenie kryminalne (tak ważne obecnie w skryminalizowanym państwie). Kogo wysuwać od władzy? Dylemat i zugzwang jednocześnie!
GRAMY Z SOCPROGRAMU
Zanim na Bankowej czekają na ostateczne podsumowania kremlowskiej analizy wariantów scenariuszy polittechnologicznych i odpowiednie wskazówki, przyjrzyjmy się dostępnym wewnętrznym propozycjom. Spróbujmy ocenić atrakcyjność zarejestrowanych kandydatów na prezydenta z pozycji ich programów. Porządek alfabetyczny głównych kandydatów na prezydenta jest znany: O. Moroz, P. Symonenko, W. Juszczenko, W. Janukowycz. Program Ołeksandra Moroza, wysuniętego przez Socpartię, to program Socpartii. Jest to dość znaczny pod względem objętości, gruntownie opracowany dokument, za którym czuć rękę i pióro wykwalifikowanego zbiorowego twórcy z solidnym nie tylko marksistowsko-leninowskim przygotowaniem teoretycznym, ale i sowieckim przygotowaniem praktycznym oraz odpowiednim doświadczeniem budowy tak zwanego „rozwiniętego” socjalizmu. Nie jestem pewien, czy współczesna młodzież chciałaby nazwać ten „rozwinięty” — zaawansowanym, gdyby wiedziała, czym jest ten „rozwinięty”, doprowadzony do całkowitego absurdu socjalizm lat 70. ubiegłego wieku. Warto zwrócić uwagę czytelników na poszczególne postanowienia tego decydującego dokumentu Socpartii, cytując jedynie fragmenty, z których niektóre mogą wywołać prawdziwe wyrzuty adrenaliny: „… Utworzenie Partii Socjalistycznej 26 października 1991 r. stało się zauważalnym zjawiskiem w życiu politycznym kraju. …Socjalistyczna Partia Ukrainy, jako jedyna wpływowa siła lewicowa, … wykonała swoje zadanie w zakresie przyciągnięcia i organizacyjnego zjednoczenia zwolenników idei socjalistycznej. …Po bezprecedensowym ataku na fundamentalne wartości socjalizmu i próbach ich dyskredytacji zachodzi proces ich przewartościowania … w nowej sytuacji historycznej… Na Ukrainie ruch socjalistyczny rozwijał się pod wpływem idei marksistowskich… …Po wejściu zachodnich obwodów w skład Ukrainy, tutaj w czasie i po zakończeniu Wielkiej Wojny Ojczyźnianej do połowy lat 50. rozgrywała się tragedia, związana z gwałtownymi działaniami OUN-UPA i ich neutralizacją przez władze. …Pomimo heroicznych wysiłków klasy robotniczej, chłopstwa kołchozowego, inteligencji pracującej, budowa socjalizmu na Ukrainie napotkała znaczne trudności”. Zatrzymajmy się tutaj dla pewnych przemyśleń nad zacytowanym tekstem i zadajmy kilka pytań, po części retorycznych: a) Czy rzeczywiście Socpartia jest jedyną wpływową siłą lewicową i czy rzeczywiście jest lewicowa, jeśli wieloma swoimi ideologemami, składem i szeregami członków naśladuje KPZR, z szeregów której wyszła i w znacznej mierze nadal podąża drogą… WYBIERAMY!
naszej tolerancji wobec każdego kandydata, szanowania jego praw ludzkich i obywatelskich. W naszej gazecie staramy się nie dopuścić do żadnych materiałów kompromitujących. Natomiast, wypełniając nasz obowiązek zawodowy, informujemy naszych czytelników, korzystając z otwartych źródeł (w tym przypadku – ze strony internetowej Partii Socjalistycznej), w celu wzmocnienia ich przekonań i sympatii, niezależnie od tego, jakie one są i ku komu te sympatie są skierowane. Przytoczmy jeszcze kilka cytatów z programu Partii Socjalistycznej: „…Historia i doświadczenie działalności KPZR świadczą o znaczącej organizacyjnej i mobilizującej roli, jaką partia może odgrywać w społeczeństwie… …Niedostatecznie dowodowe pozostają twierdzenia o przewadze wewnętrznych przyczyn zniszczenia ZSRR nad zewnętrznymi…” Zatem socjaliści wzywają nas, byśmy nie wierzyli, że ZSRR rozpadł się właśnie dzięki „organizacyjnej i mobilizującej roli” KPZR oraz zrodzonemu przez nią bezprawiu i nieprawości, brakowi demokracji i wolności człowieka, które i dziś kontynuują niszczenie rosyjskiego imperium, które Moskwa próbuje odbudować, w tym za pomocą aneksji Ukrainy. Czego więc właściwie chce Partia Socjalistyczna? Odpowiedź znajduje się w jej programie: „Istota niezbędnych prawdziwych przekształceń polega na postępie społeczeństwa ku demokratycznemu socjalizmowi jako wyższemu poziomowi rozwoju społecznego”. A w jaki sposób proponuje się osiągnąć ten „wyższy poziom”? Odpowiedź znajdujemy w pkt 5 części wstępnej programu: „Socjalistyczna Partia Ukrainy wychodzi z konieczności opracowania nowoczesnej teorii socjalizmu i uwzględnia: marksistowską koncepcję rozwoju socjalistycznego, … leninowską koncepcję przekształceń socjalistycznych i (…) doświadczenie budowy socjalizmu w ZSRR...” Znowu obiecują podarować narodowi opracowanie teorii, znowu będą przeprowadzać eksperymenty, przy czym na tej samej smutno znanej ideologicznej marksistowsko-leninowskiej podstawie. Cóż, z takimi zamiarami socjaliści, być może, nie dojdą do władzy. Ale jeśli mimo wszystko dojdą, czego mamy się po nich spodziewać? „Realizacja pierwszoplanowych działań przewiduje wdrożenie szeregu programów”. Te „szeregi programów” właśnie tak są wyróżnione w ich programie. Postęp: tym razem obiecują nam cały szereg. Chyba po to, żeby dla wszystkich i na długo wystarczyło. A za programami i całkiem otwarcie: „Na całym terytorium Ukrainy we wszystkich przejawach życia ludzkiego status języków oficjalnych z jednakowym ich użyciem mają język ukraiński i rosyjski”. A wy mówicie: bez Języka nie ma Narodu! I czy w ogóle o interesy Narodu Ukraińskiego chodzi autorom socprogramu, skoro w sferze polityki zagranicznej zaprogramowali oni zamiary, które niepokoją boleśnie znajomym ostatnim słowem: „SPU występuje za priorytetowymi braterskimi stosunkami z Rosją, … za konsolidacją i ochroną słowiańszczyzny”. Jeśli chodzi o ochronę słowiańszczyzny, to dlaczegoś doświadczenie słowiańskiej Polski w budowie państwa dobrobytu i bezpieczeństwa (w tym z dobrobytem na poziomie europejskim w Unii Europejskiej i realną ochroną pod parasolem NATO) nie znalazło odzwierciedlenia w programie SPU. Tanie hasła i slogany typu „Wszyscy jesteśmy braćmi-Słowianami”, „Słowiańska jedność” – to już było i kończyło się rosyjską ekspansją. Zresztą, dlaczego kończyło się? Jeszcze się nie skończyło. Dlatego nie trzeba chronić słowiańszczyzny jako ogółu, kiedy konkretnej ochrony potrzebuje Naród Ukraiński z jego Językiem i Państwem. Ciąg dalszy nastąpi. Jewhen HOLYBARD To słowo klucz – PROGRAMY, którym już od czarciej tuzina lat zasłaniają się przefarbowani komunistyczni bonzowie, jeśli nie zostało ostatecznie skompromitowane, to tylko dlatego, że pozostaje nadzieja Narodu na prawdziwy, realny, a co najważniejsze – faktycznie wykonalny program osiągnięcia naszego ukraińskiego dobrobytu i bezpieczeństwa. Dobrobytu i bezpieczeństwa, osiągnąć które można tylko NAMI i z NASZYM udziałem w programach.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
