Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Taniec strun i smyczka

Слово Просвіти, №29 за 2004 рік

W Narodowym Domu Muzyki Organowej i Kameralnej odbył się występ serbskiego muzyka Irmego Kalmana. Szczególnością koncertu było to, że utwory Bacha, Kodálya, Ligetiego, Boccheriniego i innych zostały wykonane na jednym tylko instrumencie – wiolonczeli. Trudno jednak sądzić, by taki skład instrumentalny ustępował, na przykład, orkiestrze symfonicznej. Ogólnie rzecz biorąc, pojęcia „lepiej” czy „gorzej” są tu zupełnie nie na miejscu. Po prostu wydarzyło się prawdziwe cudo muzyki. czarującej harmonii dźwięków. Znów przybierał ludzką postać, gdy po wykonaniu utworu kłaniał się, odpowiadając na oklaski publiczności. Potem wracał, by kontynuować boski taniec strun i smyczka. Irme Kalman grał przeważnie bez nut. Tylko jeden utwór swojego rodaka Emila Petrovicia wykonał w okularach, patrząc w partyturę, co zmusiło obecnych do wątpliwości, czy to ten sam muzyk, który grał wcześniej. Głos wykonawcy publiczność usłyszała tylko raz, pod koniec koncertu, gdy zapowiedział po serbsku, że zagra kaprys Niccolò Paganiniego. Koncert zakończył się tak samo skromnie, jak się zaczął: powściągliwe oklaski, bukiet kwiatów, ofiarowany wiolonczeliście. Jednak rzecz oczywiście nie tkwi w owacjach ani nawet w kwiatach. Po co one wielkiej sztuce? z Michajło TOŁMACZOW

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn