Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Świadek i kronikarz

Слово Просвіти, №29 за 2008 рік

państwo ugruntowało swoją pozycję we cywilizowanej wspólnocie światowej. Jak zauważa we wstępie do zbioru znany krytyk Michajło Słaboszpycki, „Dziubenko pisze o nim zarówno jak o niebiańskim posłańcu w swoim losie, jak i o samotnym rycerzu prawdy w tym niezrozumiałym i nieprzytulnym świecie, gdzie jest tak wielu fałszywych proroków i pseudoprawd… Mejsu Dziubenko — jaskrawa ludzka stała, która swoim życiem i czynami przywraca prawdziwy sens historii i odczytuje złożony sens rzeczywistości”. W takiej samotności, w bezmiernej pustyni, kiedy brnął przez lodowatą zamieć, nie szukał ani złota, ani rozkoszy. I z czystym sercem muszę to stwierdzić: kiedy wszyscy zabijali się o pieniądze, on umierał za ukraińskie dusze. Na prezentacji było wiele kwiatów i jeszcze więcej dobrych, miłych słów, bo tysiące czytelników znają to imię. Akademik Mykoła Żulinski, analizując poetycką maestrię autorki, podkreślił, że jest ona mistrzynią słowotwórstwa, że świat jej myśli i obrazów jest nieoczekiwany, niewyczerpany, tak jak само życie. Przewodniczący Kijowskiej Organizacji Krajowego Związku Pisarzy Ukrainy (NSPU) Wiktor Baranow, witając panią Natalię z okazji wydania nowego zbioru wierszy, ucieszył się, że zdołała wyjść „z zawieruchy i pożegnania” i przelać swoją wdowią gorycz, niewypowiedziany ból straty w podziękowanie Bogu za „życie uparte i dzielne”, „szalone kwitnienie dusz”. Niemotę wiecznej udręki godnie przeżyła — teraz jej wiersze, przeczytane i przyjęte przez innych cierpiących dusz, pomogą im przetrwać, nauczyć się cenić każdą chwilę życia i dziękować tym, którzy swoim blaskiem oświetlili choćby jeden nasz dzień. Nawet jeśli to dzień zimnego słońca.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn