Strona · s. 9strona oryginału ↗
DLA OŚWIECICIELI
Слово Просвіти, №29 за 2008 рік
Zza Karpat warstwy ciężaru kąpią się w cichym nurkowaniu zmierzchu. Rabusz słowiańszczyzny dojrzewa. Popłynęły wody. Osady od kropel — nie swoje, od wieków bytu dalekie źródło. Apostołowie Dnia zawrócili Słońce wnętrzności. Głosić Wam dla Wielkości pisania słowiańszczyzny, w jabłkach ocznego horyzontu, jabłkiem gwiazdy napajają. Z poważaniem, Switłanie Symyneć-Kobewci. Od zaporoskich wodospadów zaczerpnięta, przez chorały Dniepru przelana, w kołyskę sinopolną odtoczona, łza przejrzysta zieleń czym oślepiając leje, rzucając jasność na wspomnienie z Galicji. Wspomnienie wspomnienie czuje, Przerasta czarnoziem z mogił. Dusza za szlachetnością i niezbędną potrzebą słów, pozostawionych od dziada wnuczce, staje się lekką, a czym bogatszą staje. Lekkość obejmuje tony; Balsam ręce splątane w rodowodzie zebrał. Wznosząc się nad dalią, aby stulecia przemówiły w nurcie nowych akordów. Spójrz… Wodne ślady na drodze, aby szczęście znów spotkanie zwróciło. SPOTKANIE
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
