Strona · s. 3strona oryginału ↗
Co właściwie świętują donieccy urzędnicy i moskiewska Cerkiew?
Слово Просвіти, №29 за 2013 рік
Maria OLIJNYK, m. Donieck Zdjęcie autorki W tych dniach na Ukrainie obchodzi się 1025-lecie chrztu Rusi Kijowskiej przez Włodzimierza. Opracowano państwowo-kościelne uroczystości poświęcone tej dacie, chociaż Cerkiew (organizacje religijne) na Ukrainie jest oddzielona od państwa. W obwodzie donieckim władze również opracowały plan działań. Dziwnym trafem zbiegły się one z 400-leciem domu Romanowów oraz 95-leciem rozstrzelania rodziny rosyjskiego imperatora Mikołaja II, której wszystkich członków w 2000 roku kanonizowała Rosyjska Cerkiew Prawosławna. Rozstrzelanie członków rodziny carskiej usankcjonowało kierownictwo RFSRR — Lenin i Swierdłow. Z komunikatu służby prasowej Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej dowiedzieliśmy się o jednym z takich państwowo-kościelnych przedsięwzięć: “W środę, 17 lipca 2013 roku, o godz. 10.00 (m. Donieck, skrzyżowanie al. Panfiłowa i ul. Róży Luksemburg) z udziałem przedstawicieli Departamentu ds. Współpracy ze Społeczeństwem oraz ds. Narodowości i Religii Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej, na cześć obchodów 1025-lecia chrztu Rusi Kijowskiej odbędzie się wmurowanie kamienia pod budowę Świątyni ku czci carewicza Aleksego”. Świątynię zaplanowano wznieść na terenie szpitala. Na kamieniu napisano, że ta cerkiew jest “…ku czci i pamięci świętego nowomęczennika carewicza Aleksego…”. Na uroczystość w godzinach pracy spędzono lekarzy i chorych, ponieważ odbywa się ona na terenie szpitala. W ceremonii uczestniczył główny lekarz centralnego szpitala miejskiego Wołodymyr Sowpel, zarządca spraw Rady Miejskiej Doniecka Wołodymyr Sknar, naczelnik wydziału zagospodarowania przestrzennego Rady Miejskiej Doniecka Kostiantyn Sawinow. Po ceremonii ludziom rozdano ikonki z wizerunkiem członków rodziny carskiej, książkę “Żywot, proroctwa, akatysty i kanony świętym carskim męczennikom” oraz czekoladkę produkcji firmy “Konti”. W książce znajduje się rosyjski hymn narodowy “Boże, cara wspieraj”. Na pytanie, jaka suma jest potrzebna na budowę świątyni, wikariusz eparchii donieckiej Warsonofij odpowiedział: “Świątynie buduje Pan”. Ciekawe, kogo nazwał Panem, miliardera Nusenkisa czy donieckie władze? A dzikość i marazm polegają również na tym, że budować będą świątynię ofierze komunistycznych represji, wielkiemu męczennikowi, właśnie tego idola, który stoi na centralnym placu im. Lenina w Doniecku. Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego warto byłoby najpierw zażądać od władz zburzenia pomnika zabójcy carewicza Aleksego. Przecież przezwyciężenie zła zaczyna się od jego uświadomienia. Tylko wtedy traci ono siłę i więcej się nie odradza. A także wreszcie zacząć czcić ofiary komunistycznych represji i Hołodomoru w obwodzie donieckim, w szczególności represjonowanych przez komunistów księży. Póki co robią to wraz z władzami i społeczeństwem tylko księża ukraińskich cerkwi UGKC oraz UCP KP. A UCP PM do tej pory promuje się na wszystkim, co związane z Rosją, z tak zwaną Wielką Wojną Ojczyźnianą i tym podobne. Tego samego dnia moskiewska Cerkiew, która z jakiegoś powodu nazywa się Ukraińską Cerkwią Prawosławną, za zgodą Aleksandro-Kaliniwskiej rady wiejskiej rejonu kostiantyniwskiego, przeprowadziła “procesję” przez wieś z wyjściem na trasę Donieck-Charków ku czci rodu Romanowów i 1025-lecia chrztu Rusi. Portret kanonizowanego i zaliczonego do świętych w Rosji cara Mikołaja na przedzie. W kolumnie ludzie w mundurach wojskowych. Na naszywkach na rękawach pośrodku czaszka z piszczelami. Nad czaszką napis “Prawosławie albo śmierć”, pod czaszką — “Życie za cara”. Jeszcze na jednej naszywce nad dwugłowym orłem napis “Bachmucki pułk kozacki im. Najjaśniejszego Imperatora Mikołaja II”. I dzieci — mali obywatele Ukrainy — też w tej kolumnie… Kim wyrosną? Obca cerkiew w języku obcego państwa agituje w niepodległej Ukrainie za carem-batuszką, za ideą monarchistyczną, za linią polityczną ostatniego rosyjskiego imperatora... Wyrosną na takich, jak ich przewodnicy — ukrainożerców? Jakże trzeba nas, Ukraińców, nienawidzić, żeby coś takiego czynić przy wsparciu… nie mogę powiedzieć ukraińskiej władzy państwowej. Język się nie obraca. A oto jeszcze jeden uderzający fakt — billboard w centrum Doniecka: “My, doniecczanie, prosimy o wybaczenie za zabójstwo carewicza Aleksego. 17 lipca 1918 roku — dzień zabójstwa świętych carskich męczenników”. Dlaczego w moim imieniu ktoś prosi o wybaczenie za zbrodnie Lenina i jego bolszewickiej bandy? Dlaczego wtedy w tym czasie tylko na terenie Doniecka remontują, podmalowują 40 pomników zabójcy Aleksego i milionów niewinnych ofiar? A 23 kwietnia 2012 roku na skrzyżowaniu ulic imienia Lenina i imienia Szewczenki w górniczym mieście Krasnoarmijsk w obwodzie donieckim otwarto pierwszy w niepodległej Ukrainie pomnik wodza światowego proletariatu — zabójcy rodziny carskiej, wzniesiony z inicjatywy miejskiego i obwodowego komitetu KPU. “Otwarcie pomnika Włodzimierza Iljicza Lenina — to unikalny przypadek. Pamięć o Leninie jest przemilczana. W związku z tym szczególną wartość ma inicjatywa komunistów w terenie, Donieckiego Obwodowego Komitetu KPU”, — powiedział, występując na wiecu w Krasnoarmijsku, lider komunistów Petro Symonenko. Petra Mykołajowycza witali pionierzy w czerwonych krawatach. Przed finałem wiecu zaczęła się burza, co główny komunista zinterpretował jako salut dla wszystkich obecnych na otwarciu pomnika Lenina. I z jakiegoś powodu nie wybrzmiał żaden głos ze strony UCP PM, że to pomnik zabójcy całej rodziny carskiej, inicjatora zabójstwa wielu księży i niszczyciela prawosławnych świątyń. A namiestnik Ławry Pieczerskiej — metropolita Paweł informuje, że chciał kandydować do Rady Miejskiej Kijowa z ramienia komunistów. Co to za podwójna moralność u działaczy UCP PM? A w kozackiej Drużkiwce na działce o powierzchni około 100 m kw., ogrodzonej euro-płotem, na słupie widnieje napis: “Krzyż pokłonny ustawiony ku czci carskich męczenników — Jego Wysokości Najjaśniejszego Imperatora Mikołaja II i Jego świętej rodziny: Jej Wysokości Imperatorowej Aleksandry, Carewicza Aleksego, wielkich księżniczek Olgi, Tatiany, Marii, Anastazji, rozstrzelanych w 1918 roku.
„Ten krzyż to symbol pokuty, którą musimy ponieść za swoich przodków, pośrednio uczestniczących w zabójstwie rodziny carskiej: dopuścili do ich śmierci, nie stanęli w obronie, zdradzili milczeniem. W 1613 roku nasz naród złożył przysięgę na wierność rodowi Romanowów, głoszącą wierność rosyjskich ludzi i ich potomków carom tej dynastii aż do drugiego przyjścia Jezusa Chrystusa. Kiedy Mała Ruś (Ukraina) przyłączyła się do Rosji, w Kijowie zwołano Sobór, na którym naród tak samo złożył przysięgę, zatwierdzoną w 1613 roku. Przysięga została złamana, przekleństwo spadło na nas. Pokuta to przemiana umysłu. U nas musi zmienić się wyobrażenie o rodzinie carskiej na przeciwne temu, które mieli komuniści i ludzie przedrewolucyjnej Rosji, którzy zdradzili monarchię!”. O tak! Okazuje się, że my, Ukraińcy, złożyliśmy przysięgę na wierność rodowi Romanowów, potem zdradziliśmy swoich carów i teraz jesteśmy przeklęci! I ten pomnik rodu Romanowów zbudowany jest w niepodległej Ukrainie, na jej terytorium! W imieniu „Proświty” składam zapytanie do mera Drużkiwki Wałerija Hnatenki i proszę o przedstawienie mi decyzji rady o wydzieleniu ziemi pod tę budowlę oraz postawienie na niej pomnika rodu Romanowów. I otrzymuję odpowiedź: „…na terytorium miasta Drużkiwka pomnik rodu Romanowów nie istnieje…”(?!) Wtedy po raz drugi wysyłam zdjęcie „panteonu” rodu Romanowów i proszę o udzielenie mi odpowiedzi, czy istnieje decyzja, na mocy której rada miejska wydzieliła ziemię, około 100 m kw., czy jest to samowolnie wzniesiona budowla na zajętej przez kogoś ziemi rady miejskiej Drużkiwki? Na razie odpowiedzi nie ma. Myślą, co odpowiedzieć? Jest także pytanie, kto dawał zezwolenie Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Moskiewskiego na stawianie krzyży wzdłuż dróg na Donbasie i całej południowo-wschodniej Ukrainie co kilka kilometrów. Czy stawiał je UKP, czy władze na zlecenie UKP? A zachowanie UKP — faktycznie państwowego kościoła na Ukrainie — doprowadziło do tego, że mieszkańcy mikrorejonu przylegającego do skweru im. Kalinina naprzeciwko budynku spółki „Donieckszachtoprochodka” przy prospekcie Poległych Komunardów w Doniecku zmuszeni są w sądzie bronić się przed zajęciem ich skweru przez wspólnotę religijną Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy eparchii donieckiej Patriarchatu Moskiewskiego. Oczywiście, Donbas to bardzo osobliwy kraj. Tutaj naturalnie są problemy z fizycznym zdrowiem, ale z psychicznym zdrowiem problemy są jeszcze większe. Czcić jednocześnie komunistycznych bożków-morderców i ich ofiary mogą tylko ludzie nie w pełni rozumu. Nie Moskowszczyznę chrzcił Wołodymyr, a właśnie tę ziemię, która dzisiaj nazywa się Ukraina. Zresztą gorąca miłość do komunistów i do świadomego ateisty, a do tego mordercy rodziny carskiej Lenina, budzi podejrzenie, że UKP PM to nie kościół, a moskiewski projekt polityczny, otwarcie antypaństwowy, który na Ukrainie trzeba jak najszybciej zlikwidować. Mamy ukraińskie kościoły, w których modlą się za ukraińskie wojsko, ukraińskiego Prezydenta, ukraińskich hetmanów, a nie za cara-batuszkę i jego rodzinę oraz moskiewskiego Cyryla. Jest poczucie wzmocnienia i rozrastania się absurdu, który postępuje na Donbasie i rozprzestrzenia się jak zaraza po całej Ukrainie. A zatrzymać to będzie można tylko wtedy, gdy wybierzemy ukraińskiego Prezydenta i ukraiński rząd, którymi nie będą dyrygować z Moskwy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
