Strona · s. 1strona oryginału ↗
List Putina: instrukcja zwycięstwa Ukrainy nad Moskwą. Posłuchaj wroga – i zrób na odwrót
Слово Просвіти, №29 за 2021 рік
Iryna FARION, doktor filologii, profesor
Przedmowa. Nie widzę sensu w podawaniu obszernych kontrargumentów na historyczne, filologiczne czy kościelne brednie politycznego karła i schizofrenika trzeciego tysiąclecia Putina, ponieważ jedynie naukowy wykład myśli stymuluje do rozszerzenia czy pogłębienia naukowej dyskusji. Natomiast w tak zwanym liście tego maniaka brakuje prawdy historycznej, a jest wyłącznie ideologiczno-propagandowy przekaz, obliczony na skrajnie nieoświeconą i uprzedzoną część nie tylko ukraińskiego społeczeństwa, ale także takich samych w Moskwii, Ameryce i Europie. Uważam, że ten list jest zaadresowany także do tych dalekich krajów, które nie mniej gorliwie „ułagodzają” Ukrainę niż nieszczęśni prezydenci Poroszenko i Zełenski, którzy ani razu nie zadeklarowali, że chcą zwyciężyć Moskwę w tej wojnie, a jedynie marzą o jej zakończeniu. Wojny po prostu tak się nie kończą: albo się je wygrywa, albo przegrywa.
Właśnie z tej klęskowej narracji Poroszenki–Zełenskiego, by „zakończyć” wojnę, wynika stosunek do wojny moskiewsko-ukraińskiej na świecie jako do konfliktu wewnętrznego: świat chce, aby to ukraińskie marudzenie rzeczywiście zakończyło się na korzyść interesów Moskwii, co przewiduje format miński, napisany przez Putina – Poroszenkę i wsparty przez biznesowych partnerów Putina – Merkel czy Macrona – Hollande’a (jedna mara…) 5 września 2014 roku.
Temu poprzedziła największa inwazja moskiewskiego wroga w nocy 24 sierpnia 2014 roku na obwód doniecki. 29 sierpnia moskiewskie wojska okupacyjne, przy wyjściu (zgodnie z ustaleniami) ukraińskiej kolumny z okrążenia pod Iłowajskiem, z bliskiej odległości rozstrzelały 254 żołnierzy. W czasie obrony Iłowajska (w znacznej mierze przez bataliony ochotnicze) w okresie 7–31 sierpnia 2014 r. zginęło 366 osób, rannych zostało 429, wzięto do niewoli 300, 19 zaginęło bez wieści… Właśnie ta tragedia i bohaterstwo Ukrainy oraz zbrodnia Moskwy stały się przesłanką aktu politycznej kapitulacji Ukrainy rękami Poroszenki poprzez podpisanie z Putinem porozumień mińskich – przełomowego wydarzenia wojskowo-politycznego, które zapoczątkowało wojnę na lata oraz stopniową i wyczerpującą formę likwidacji Ukrainy jako państwa, co tak pięknie ujawnił Putin w swoim liście.
Jednak właśnie z tego schizofrenicznego listu Putina Ukraińcy mogą wyciągnąć brzemienne w skutki lekcje, ponieważ sam list jest otwarcie cynicznym wypowiedzeniem wojny całej Ukrainie za sam fakt jej samodzielnego istnienia. To wymowny i szczery dokument neoimperialnego agresywnego myślenia przywódcy Moskwy, który mimo wszystko może przyczynić się do dekolonizacji myślenia Ukraińców i zmiany ich mentalności z wiecznej ofiary na mścicieli: Putin zmusza nas, byśmy go zniszczyli. Posłuchajmy Putina – i zróbmy wszystko na odwrót. To kolejna historyczna szansa dla Ukraińców, by dokonać wyboru na swoją, a nie cudzą korzyść. Tym listem Putin po prostu nakazuje nam, Ukraińcom, zjednoczyć się wokół języka ukraińskiego, prawdziwej ukraińskiej historii, naszej państwotwórczej cerkwi, naszych prawdziwych ukraińskich liderów-przywódców oraz interesów wyłącznie naszej gospodarki. Zatem drogowskazy dla Ukraińców od Putina są: swój język, swoją historia, swoją cerkiew, swoją armia – swoich bohaterów i przywódców, swoją gospodarkę i w konsekwencji – anty-Mińsk – anty-Rosję.
Swój język
Do głównego duchowo-kulturowego fenomenu każdego narodu – języka – Putin apeluje 11 razy, jak do żadnego innego sensu istnienia narodu. Prawda, albo przez swoje głębokie ignoranctwo, albo jednocześnie polityczny zamysł, przypisuje on terminom „język staroruski” czy „język ruski” znaczenie języka moskiewskiego, który do tamtego języka ma taki stosunek, jak polski, na przykład, do bułgarskiego. Dlatego od razu zauważmy, że „język staroruski” – to język staroukraiński (czy, jak jeszcze nazywają go niektórzy naukowcy, język starokijowski (H. Piwtorak), kijoworuski (S. Wysocki), starorusko-ukraiński (W. Nimczuk) i in.), a lingwonomen język ruski pochodzi od nazwy państwa Ruś, które powstało na przełomie VIII–IX w., początkowo składając się z ziem kijowskiej, czernihowskiej i perejasławskiej (8, s. 48), kiedy o Moskwie jeszcze przez 200 lat nie było mowy.
Dokończenie na str. 4–5
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
