Strona · s. 6strona oryginału ↗
OPIEKA NA GROBIE SIRKI
Слово Просвіти, №30 за 2004 рік
“Ciężkie były czasy tego przewodniczenia. Nocami przychodzili chłopcy z gór, a w dzień — przedstawiciele władzy radzieckiej. Spróbuj, dogódź tym i tym”. Tak W. Serediuk mówi o końcu lat 40. i początku lat 50., kiedy pracował jako przewodniczący rady wiejskiej w Chotiwce. Za nim lata burzliwego, wypełnionego po brzegi życia. Ale i teraz nasz jubilat budzi się z pierwszymi kurami. “A jakże inaczej dla gospodarza, przecież w domu zawsze pracy bez liku. Tak było, tak i będzie. Ukochana praca tworzy radosny nastrój, daje przyjemność w życiu. Bo człowiek dopóty żyje, dopóki pracuje” — zapewnia. Jeszcze w młodych latach Wołodymyr Iwanowycz posadził na ojcowskim podwórku lipę, która stała się obecnie wielkim, rozłożystym drzewem. W cieniu pod tą lipą wszystkim jest bardzo przytulnie, zwłaszcza w letni upał. Tutaj na swoje urodziny każdego lata jubilat ustawia stoły i sadza gości. Tutaj melodyjnie i głośno brzmi dla seniora w wykonaniu głosistych Serediuków “Mnohiji lita...”. Zatem, z okazji jubileuszu, szanowny panie Wołodymyrze. Niech na pańskiej lipie delikatnie buja pachnące kwiecie, i niech darzy Pana uzdrawiającym powietrzem i miodowymi aromatami oraz krzepi swojego Ogrodnika. Niech na pańską luksusową lipę siadają kukułki-wróżki — na wiele jeszcze lat. I niech każdego lata napełnia Pana dobre serce radością płomienny kwiat czerwonych maków, które od wieków upodobały sobie pola wokół Chotiwki. A my wszyscy w dniu Pana sławnego i poważnego jubileuszu kładziemy kwiaty naszych serc Panu na parapecie! Iwan POBEREŻNYJ, m. Kijów przez życie Hnatiuk Bożymi i Szewczenkowymi ścieżkami, jego silne, prawdziwe słowo zdolne jest budzić ze snu uśpionych, wszystkich, którzy poddali się złudzeniu pseudo-niepodległości i spoczywają na laurach. Uważam, że w każdym zakątku Ukrainy dzisiaj, w przededniu wielkich zmian politycznych, należy przeprowadzać spotkania ze znanymi, szanowanymi ludźmi — poetami, śpiewakami, aktorami, uczonymi, deputowanymi, — którzy swoim słowem budziliby obojętnych i leniwych duchem, wzywaliby do aktywnego życia politycznego, do wykazania świadomej obywatelskiej patriotycznej postawy w okresie przygotowań i przeprowadzenia wyborów prezydenckich w październiku tego roku. Tak, jak to robi prawdziwy bohater Ukrainy, laureat Narodowej Nagrody im. T. Szewczenki, długoletni więzień polityczny, poeta-patriota Iwan Hnatiuk. Iwanna CHOMA, członkini towarzystwa “Proświta” m. Horodok, przewodnicząca Komitetu ochrony języka, kultury, duchowości “Proświta” — duchowe serce kozackiego kraju” — tak nazywała się wyjazdowa sesja naukowo-praktyczna Dniepropetrowskiej “Proświty” im. T. Szewczenki, która odbywała się w Nikopolu. Naukowa, bo na niej referowali znani uczeni. Praktyczna, bo odbyła się dyskusja nad wystąpieniem przewodniczącego obwodowej “Proświty” przez przedstawicieli regionów. Nam próbowano zerwać to wydarzenie. Zakontraktowany autobus odmówił bez żadnych przyczyn. Wybrana sala okazała się zajęta. W mieście przeprowadzenia — Nikopolu — pojawiło się święto obwodowe... W końcu wszystko załatwiono. Jedziemy na południe. Sesję otworzył przewodniczący obwodowego towarzystwa, pisarz Wołodymyr Zaremba: — “Proświta” jest znana w obwodzie: we wszystkich dziedzinach przykładamy rękę. Dniepropetrowska miejska “Proświta” pod kierownictwem profesora Popowskiego; Nowomoskowska rejonowa, której przewodzi kandydat nauk, pedagog Emma Szapowałowa; Marganiecka miejska, gdzie przewodniczącym jest kandydat nauk Mykoła Tyszczenko; Pawłohradzkie, Wierchniednieprowskie, Nikopolskie, Krzyworoskie, Szyrokiwskie zjednoczenie... — stały się w swoich regionach orędownikami wielkiej proświtańskiej sprawy. Nas wzywa legendarny Iwan Sirko, któremu dzisiaj oddajemy cześć. Nas wzywa i zobowiązuje Ukraina... Referat “Rozwój twórczości i zdrowy styl życia” wygłosił przewodniczący Dniepropetrowskiej miejskiej “Proświty”, profesor Anatolij Popowski: — W naszej Akademii Prawnej wychowanków przygotowują jako wykwalifikowanych specjalistów-funkcjonariuszy organów ścigania. Lecz nie w pełni to powołanie uczonych, wykładowców. My uczymy ich wyczucia współczesnej młodzieży. Właśnie takiemu celowi służą nasze liczne proświtańskie wydarzenia, a wśród nich — studio literackie “Poetycka Temida”, którego członkowie mają już swoje wydane zbiory... Przewodnicząca Nowomoskowskiej “Proświty” Emma Szapowałowa rozwinęła temat “Wdrażamy tradycje i zwyczaje narodu ukraińskiego”, a swoje myśli potwierdziła na przykładzie konkretnej placówki oświatowej. O kozackiej pedagogice mówił przewodniczący Nikopolskiej “Proświty”, znany w kraju pracownik kultury Borys Babenko. Założona u nich szkoła rozwija poczucie miłości do Ukrainy, pociąg do sztuki i kultury. W Pawłohradzie już od kilku lat działa Klub “Miejscami sławy”, o czym opowiedział przewodniczący miejscowego towarzystwa Mykoła Ponomarenko. Na czele z Mykołą Tyszczenką Marganieckie towarzystwo nawiązało kontakty ze szkołami i bibliotekami. A w Wierchniednieprowsku proświtańcy są częstymi gośćmi we wsiach rejonu: z torbami książek wędrują od chaty do chaty. Niepowtarzalne było wystąpienie członka Rady “Proświty”, przewodniczącego oddziału Funduszu Kultury Stanisława Łewencia. Nazwa referatu — “Kod genetyczny narodu”. Są to naukowe wieloletnie obserwacje o tym, jak człowiek od samych narodzin otrzymuje swój kod i nikomu nie wolno go zmieniać. Mówiono na sesji także o rozbudowie towarzystwa, przyciąganiu młodzieży. W sali urządzono wystawy. Odbył się koncert nikopolskich proświtańców. Byli obecni także przedstawiciele organów władzy. Brzmiała replika: “Teraz trzeba się nimi zająć”. Wytrwamy, przyjaciele! O tym mówiliśmy na grobie Iwana Sirki w Kapuliwce... Wołodymyr ZAREMBA, przewodniczący Dniepropetrowskiej obwodowej “Proświty”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
