Strona · s. 12strona oryginału ↗
STAŁO SIĘ
Слово Просвіти, №30 за 2007 рік
ŚWIAT CZŁOWIEKA
DZIEDZICTWO
Wadym PEREHUDA, krajoznawca
— Każdy pamięta swoje pierwsze wyjście. Śpisz — i już nie śpisz. Twoje nieważkie i niewidzialne „ja” nagle unosi się pod sufit i widzisz swoje ciało z góry. Z czasem nauczyłem się rejestrować ten moment jako dowód na to, że to nie sen. Stało się to 10 stycznia 1993 roku. Mieszkaliśmy wtedy w dwupokojowym mieszkaniu na Czokolowce. Dzień wcześniej żona upiekła napoleona i leżał on na stole. Znasz moją słabostkę — lubię rano pospać. A moje niewidzialne „ja” ruszyło pod sufitem do kuchni, gdzie jadł już śniadanie syn Dmytro, który szykował się do szkoły. Żona odkroiła mu kawałek napoleona. Przy czym, jeśli okrągły placek wyobrazić sobie jako tarczę zegara i poprowadzić wyimaginowaną oś, to ten kawałek-segment odpowiadał mniej więcej godzinie piątej. Jeszcze szczegół. W drodze do kuchni synowi wypadły z rąk na podłogę dwa podręczniki. Ja, niewidzialny, wyraźnie poczułem ostrą wibrację powietrza. — Domowników zdziwiło, kiedy „złapałeś ich na gorącym uczynku” z plackiem? — Przede wszystkim zdziwiło to mnie. Wróciłem do ciała i przez pewien czas jeszcze drzemałem. Potem obudziłem się i, wspomniawszy o swoich odwiedzinach w kuchni, nie wychodząc z pokoju, na głos powiedziałem zarówno o kawałku napoleona, odkrojonym w taki a taki sposób, jak i o podręcznikach „Matematyka” i „Język ojczysty”, które spadły i do tej pory leżą na podłodze. To zdumiało nie tylko syna i żonę, ale i przyjaciół, którym wszystko opowiedziałem. — Zatem to był debiut. A jak często wychodzisz z ciała, czy jest w tym jakaś prawidłowość? — Nie, prawidłowości nie ma. Wyjście może zdarzyć się w każdej chwili, żadnych ostrzeżeń nikt mi nie wysyła. Wychodziłem z ciała z dziewięć razy. Przy tym wyraźnie rejestruję widzenie siebie z góry i w myślach mówię: „Nie śpię!”. Niestety, kontrolować przebieg tego, co dzieje się później, nie udaje się. W mgnieniu oka pokonujesz astronomiczne odległości, znajdujesz się w zupełnie różnych miejscach, zaledwie zdążywszy o nich pomyśleć. Zrozumiałem: bardzo ważne jest nauczyć się kontrolować swoją myśl. Mieszkając już na Peczersku, podczas jednego z wyjść postawiłem sobie za cel „dolecieć” do CUM-u. Miałem przeszkodę — moje myśli. Widzę budkę, w której całodobowo dyżuruje milicjant. Ci-
Wymownym dowodem na to, że badacze natrafili na tak zwane „miejsce mocy”, są liczne znaleziska starożytnej ceramiki, narzędzi pracy, odkrytych w pobliżu megalitów i dolmenów parku „Sofijówka”. Datowanie ceramiki w laboratorium radiowęglowym instytutu NAN Ukrainy dało dość nieoczekiwane rezultaty (kierownik badania M. M. Kowaliuch). Wszystkie znalezione artefakty archeologiczne przeważnie należą do epoki brązu i wczesnego średniowiecza, trafiają się pojedyncze okazy, które czasem powstania sięgają czasów rozkwitu cywilizacji trypolskiej! Pradawny ołtarz o masie dziesiątek ton z typowym zagłębieniem u góry przypomina podobne ołtarze z jaskini Werteba oraz wsi Monastyrok, która znajduje się nad rzeką Zbrucz. Możliwe, że udało się odkryć jeszcze jeden, bardzo dobrze zachowany ołtarz czasów przedbiblijnych, rytualne działania na którym odbywały się ponad 50 stuleci temu!!! W pobliżu budowli megalitycznych, które umownie można nazwać nową „Kamienną Mogi-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
