Strona · s. 2strona oryginału ↗
Przebiegła gra czy realne waśnie w zespole Czerniwieckiego?
Слово Просвіти, №30 за 2008 рік
Andrij Łozowyj
Rezonansowym wydarzeniem gorącego lata w stołecznym życiu politycznym stała się tajemnicza dymisja Ireny Kilczyckiej, najbardziej jaskrawej i najostrzejszej na język zastępczyni przewodniczącego miasta Leonida Czernowieckiego. Przetasowania kadrowe na takim szczeblu zazwyczaj następują w wyniku kilku przyczyn. Jednak interesujące jest, co właściwie stało się główną przesłanką tego, że towarzyszka Czernowieckiego opuściła (a raczej, mówiąc inaczej, długo opuszcza) tak znaczące stanowisko? Na ten temat istnieją różne punkty widzenia. Warto zwrócić uwagę na opinię zastępcy dyrektora Agencji Modelowania Sytuacji Ołeksija Gołobuckiego. Znany ekspert polityczny, zgodnie z komunikatem prasowym AMS, zauważa: „Najprawdopodobniej w najbliższym czasie Rada Miejska Kijowa przekształci się z organu politycznego w gospodarczy. W takim wypadku pozytywną dynamikę elektoralną będą wykazywać nie siły populistyczne, lecz politycy-pragmatycy. W dużej mierze dynamika zaufania do miejskich organizacji partii będzie zależeć nie od ich liderów, którzy będą koordynować pracę frakcji. Praktycznie we wszystkich siłach politycznych reprezentowanych w Radzie Miejskiej, a także w ich kierownictwie są politycy-pragmatycy. Na przykład w Partii Regionów jest to Wasyl Horbal, w Bloku Czernowieckiego — Alla Szlapak, w Bloku Julii Tymoszenko — Ołeksandr Zinczenko. Właśnie ci ludzie, jeśli odejdą od polityki i zajmą się kwestiami gospodarczymi, faktycznie będą zarządzać Kijowem”. Gołobucki podkreślił także, że niektórzy członkowie zespołu mera pracują nad własnym wizerunkiem politycznym. Jako przykład można rozpatrywać informację, która pojawiła się pod koniec czerwca i którą opublikowały media, powołując się na różne źródła, rzekomo Ołesь Dowhyj samodzielnie od Czernowieckiego prowadzi rozmowy z Wiktorem Bałogą w sprawie rozwoju nowo utworzonej partii politycznej „Jedyne Centrum”. Ponieważ ta struktura już zdobyła reputację magnesu przyciągającego urzędników (niektórzy eksperci mówią, że pod przymusem), jednak niejasne jest, kim Bałoga (rzeczywisty kierownik „JC”) widzi w przyszłości Dowhyja: jedni twierdzą, że rzekomo przewodniczącym młodzieżowego oddziału „Jedynego Centrum”, inni – przewodniczącym Kijowskiej Organizacji Miejskiej. Takiemu stanowisku dodaje realizmu informacja o pewnych wspólnych sprawach ojca sekretarza Rady Miejskiej Kijowa Stanisława Dowhyja, posła ludowego z „Naszej Ukrainy-Samoobrony Ludowej”, z Wiktorem Bałogą. Nie należy jednak odrzucać prawdopodobieństwa, że mer przyłączy się do nowego projektu politycznego przewodniczącego Sekretariatu
Prezydenta, załóżmy, jako członka partii lub podmiot bloku wyborczego. Zatem zdania co do niezależnego lub quasi-niezależnego politycznego przyszłego losu poszczególnych przedstawicieli ekipy Czerniwieckiego są podzielone. Tymczasem Irenie Kilczyckiej, zwolnionej z dużym rozgłosem, niektórzy przepowiadają albo przywództwo w niedawno utworzonej partii, albo w kijowskiej miejskiej organizacji społecznej, ukierunkowanej (otwarcie lub technologicznie), prawdopodobnie, na Czerniwieckiego. Oficjalnie Irena Kilczycka została zwolniona 19 czerwca na podstawie własnoręcznie napisanego oświadczenia, które podpisał kijowski gospodarz miasta. Ten ostatni oświadczył, że Irena Leonidowna odchodzi z urzędu z powodu gróźb ze strony MSW, a ona ma dwoje dzieci i zamierza urodzić trzecie. Jednak taka reakcja Leonida Michajłowicza może być całkowicie związana z tym, że dymisja Kilczyckiej została z nim uzgodniona wcześniej z innego powodu, a oświadczenie upubliczniono ze względów PR-owych dla Ireny Leonidowny oraz w celu czarnego PR-u przeciwko szefowi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Jurijowi Łucence, z którym Czerniwiecki od dawna prowadzi konflikt. Jedno poufne źródło, bliskie Kilczyckiej, poinformowało, że byłą zastępczynię przewodniczącego KMPA być może „rozkręcą” jako nową twarz Partii Regionów w Kijowie, ponieważ tej partii brakuje jasnego lokalnego lidera kijowskiej organizacji — to jeden z powodów tak żałosnego (dla partii z największą frakcją w parlamencie) wyniku w ostatnich wyborach do Rady Miejskiej Kijowa. Nawiasem mówiąc, to właśnie regionałowie, z którymi Czerniwiecki, jak mówią politolodzy, nieoficjalnie współpracował w przedterminowych wyborach parlamentarnych 2007 roku, najwyraźniej będą pretendować do zwolnionego fotela. Przewodniczący frakcji Partii Regionów w Radzie Miejskiej Kijowa Ołeksij Omelianenko poinformował portal internetowy „Sejczas”, że Partia Regionów z pewnością zaproponuje swojego przedstawiciela na to stanowisko. Jakie zaś komentarze w tej sprawie formułuje kontrczerniwiecka opozycja? Deputowany frakcji Bloku Julii Tymoszenko w Radzie Miejskiej Kijowa Ołeksandr Brygynec popiera ideę rozkręcenia Ireny Kilczyckiej na arenie politycznej: „Zwolnienie idzie głośno, długo, plotki o tym są puszczane w pewnych odstępach czasu. To fala-bankiet do stworzenia nowego projektu politycznego pod Kilczycką. Jest jaskrawa, zauważalna, rozkręcona. Ma ciekawą historię — swoje dzieci. To, że odeszła od Czerniwieckiego, również dodaje pozytywu”. Nie można nie zgodzić się z myślą Brygynca o długotrwałości epopei zwolnienia Ireny Kilczyckiej. Wrażenie jest takie, że proces jej dymisji nigdy się nie skończy…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
