Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

TYGODNIK OGÓLNOUKRAIŃSKIEGO TOWARZYSTWA «PROŚWIATA» im. TARASA SZEWCZENKI

Слово Просвіти, №30 за 2008 рік

Uliana HLIBCZUK Zdjęcia: Ołeś DMYTRENKO Początek XX wieku był dla Michajłowskiego Złotoverchego tragiczny. W latach dwudziestych klasztor przestał funkcjonować, a w latach trzydziestych nad nim ostatecznie zakpiono. Nowym władcom świata zachciało się na Michajłowskiej Górze Książęcej zbudować centrum rządowe. Do dziś nie wiadomo na pewno, czy rzeczywiście tak miało być, czy stało się to jedynie pretekstem do zniszczenia świątyni… Wiosną 1935 roku zaczęto rozbierać boczne kopuły soboru. Dzwonnicę do tego czasu już zlikwidowano. Pozostałości zbezczeszczonej świątyni wysadzono w powietrze w 1937 roku. Opublikowana korespondencja komisarza ludowego oświaty USRR Wołodymyra Zatońskiego jasno świadczy o jego roli w zniszczeniu unikatowego zabytku architektury i historii. Komisarza irytowało to, że „uczeni amatorzy wszelkiego rupiecia” na wszelkie sposoby przeciągają zdejmowanie fresków. Założyciel: Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Świadectwo rejestracyjne KV nr 4066 z 02.03.2000 r. Redaktor naczelny Pawło MOWCZAN

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn