Strona · s. 2strona oryginału ↗
GOWERLA TRZEBA RATOWAĆ
Слово Просвіти, №30 за 2008 рік
...federacją turystyki sportowej wchodziłam na Howerlę. Razem z wnukiem Ostapa Wyszni, dziennikarzem Serhijem Hubenką, fizykiem i poetą-tłumaczem Maksymem Strichą, mistrzem sportu Wołodymyrem Sokołowem, pracownicą fundacji „Ukraina-Incognita” Walentyną Tartaczną i innymi dobrodziejami zbieraliśmy śmieci, zostawione na szczycie przez zespół Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki. Wejście było bardzo trudne. Ulewny deszcz ze śniegiem, sztormowy wiatr — 25 metrów na sekundę, 8 stopni ciepła. Owinięci folią od stóp do głów, ze specjalnymi kijami w rękach, oczyszczaliśmy ścieżki, połoniny z odpadków, butelek, żeby choć trochę ocalić przyrodę przed jej niszczycielami. W tym roku na Howerli ustawiono trybunę, odsłonięto pomnik, urządzono salut. Czy ktoś radził się naukowców, jakie zgubne skutki będzie to miało dla miejscowej fauny i flory? I czy babcia Paraska nie marzy o tym, by zobaczyć swoje popiersie na Howerli już w przyszłym roku?
Poprosiłam o komentarz do kolejnego wejścia prezydenckiej ekipy na Howerlę akademika NAN Ukrainy, byłego dyrektora Instytutu Botaniki NANU Kostiantyna Sytnyka:
— Wejście takiej liczby ludzi na Howerlę to akcja, łagodnie mówiąc, nierozsądna. Przynosi ona więcej szkody niż pożytku, nawet jeśli chodzi o dobre intencje polityczne. Trzeba uwzględniać mentalność naszych ludzi. Śmiecą, deptają roślinność, zrywają kwiaty, łamią gałęzie drzew i krzewów. A jeśli to setki, tysiące ludzi naraz? Byłem 33 lata dyrektorem Instytutu Botaniki Narodowej Akademii Nauk, 5 razy wchodziłem na Howerlę. Trudno mi nawet mówić, jakie zgubne skutki mają takie akcje PR dla przyrody.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
