Strona · s. 6strona oryginału ↗
Umiejętność inspirowania
Слово Просвіти, №30 за 2021 рік
Wiaczesław LEWICKI
Spotkania na wydarzeniach literackich, mniejsze czy szersze konsultacje, wreszcie zainteresowanie jego książkami i audycjami radiowymi... Nie znałem Michaiła Słabaszpyckiego blisko, ale mam wiele wspomnień o nim i chcę zwrócić uwagę na kilka epizodów. Wiosną 2020 roku kierownictwo Białoruskiego PEN-Centrum zaangażowało mnie do przygotowania jednego festiwalu. Należało skupić się na popularnonaukowym projekcie o Kijowie w biografii kultowego pisarza. Nazwałem swoje opracowanie „„Powieść kijowska” Włodzimierza Korotkiewicza”. (Jakże tu nie zauważyć: niemal rok później w tej i innych „destrukcyjnych działaniach” PEN-u reżim Łukaszenki dopatrzył się oznak ekstremizmu i zabrał się do likwidacji organizacji...). Pragnąc sumiennie pomóc mińskim przyjaciołom, uświadomiłem sobie: powierzony temat to biała plama dla badaczy. Zachowało się niewiele świadectw o życiu Korotkiewicza – byłego studenta Uniwersytetu Kijowskiego i twórcy najbardziej afirmatywnego białoruskiego mitu historycznego. Postanowiłem wtedy wyjaśnić szereg faktów i rozpocząłem od rozmowy z Michaiłem Słabaszpyckim. Pewnie można by zwątpić w poszukiwania, gdyby nie jego życzliwość, uważność i umiejętność inspirowania. Nasze rozmowy telefoniczne (czasem inicjował je mój starszy rozmówca) dodawały zapału. Najpierw Słabaszpycki opowiedział o mińskim spotkaniu z klasykiem, dzieląc się szczegółami, które nie znalazły odbicia w dawniejszych publikacjach. Następnie pan Michaił nakreślił krąg osób, z którymi warto porozmawiać o Kijowie Korotkiewicza i które (niesamowite szczęście!) przyczyniły się do pewnych odkryć. Michaił Fiodotowicz przy okazji, lecz trafnie scharakteryzował także Karła Skrypczenkę – ukraińskiego tłumacza i najbardziej zagadkową postać związaną z białoruskim literatem.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
