Strona · s. 7strona oryginału ↗
Ratunkowa rubryka studenta – prezentacje Michaiła Słaboszpickiego
Слово Просвіти, №30 за 2021 рік
z zapałem opowiadali o tych wizytach swoim kolegom z grupy, ale…
Ponieważ w uczelniach istnieje tak zwany system oceniania punktowego, w którym każdy rodzaj pracy jest wyceniany punktami, a od ich łącznej sumy zależała też ocena z egzaminu, co z kolei wpływało na stypendium. Wtedy postanowiłem, łamiąc wszelkie instrukcje, uciec się do małego przebiegu: za każde uczestnictwo w prezentacjach Michaiła Słaboszpickiego student otrzyma 10 punktów (w zatwierdzonych „stawkach” była to duża suma!!!), ale pod warunkiem, że każdy musi napisać recenzję z tego spotkania (a to kolejne 5 punktów!) i przyjść na prezentację w wyszywance (a to kolejne 3 punkty!). Moi studenci nie wierzyli, jak żartowali, w taką „szarę”! Co więcej, aby wszystko „uzakonić” i nadać temu rodzajowi pracy „prestiż”, postanowiłem w dzienniku ocen wprowadzić osobną rubrykę – „Prezentacje Michaiła Słaboszpickiego”. Zadziałało! Studenci sami pytali, kiedy będzie kolejna prezentacja, na które chodzili z ochotą. Na następnych zajęciach omawialiśmy każdą prezentację, studenci się spierali, a ja się cieszyłem, bo byłem świadkiem tego, jak błogotliwie te twórcze wieczory wpływały na myślenie studentów i jak niepostrzeżenie dostawali się w to silne narodowo-intelektualne pole moderatora i jego współmyślicieli! A kiedy pojawiała się jakaś sytuacja i student bardzo chciał mieć wyższą ocenę z egzaminu, pytałem: „A jak masz się z rubryką »Prezentacje Michaiła Słaboszpickiego«?”. I jeśli w moim dzienniku była ona wypełniona wystarczającą liczbą punktów, to była gwarancja, że stypendium studenckie jest uratowane.
Już na spotkaniach ze studentami starszych roczników żartobliwie pytali: „A jak z hrabią Słabosznickim u kolegów pierwszoroczniaków?”. A ja z dumą odpowiadałem: „Działa bez zarzutu!”. I widziałem szczęśliwe uśmiechy moich młodszych kolegów. Studenci, jak wiadomo, opowiadają o sekretach i dziwactwach każdego wykładowcy. I jestem niezmiernie rad, że śp. Michajło Słabosznicki w ten sposób (nie wiedząc o tym!) przyczyniał się do pielęgnowania świadomej narodowo ukraińskiej młodzieży. Dziękuję Panu, panie Michajle! A na jubileuszowym wieczorze przekażę Pana żonie Swietłanie książkę wspomnień o Iwanie Czendeju, bo nie udało nam się spotkać i wymienić książkami; chodziło o ostatni tom wspomnień wybitnego krytyka i działacza społecznego.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
