Strona · s. 13strona oryginału ↗
Nie spieszmy się z krytyką autora
Слово Просвіти, №30 за 2021 рік
Stefan KOSTKA Kilka dni temu wydawnictwo „Feniks” ucieszyło czytelników kolejną (bodaj trzydziestą) książką Jewhena Hołybarda „Dwa skrzydła człowieka: nauka i religia”. Nauka i religia – to dwie ogromne przestrzenie dla myślenia i doskonalenia człowieka, ludzkości i całej cywilizacji kosmicznej. Mimo że w każdej z tych przestrzeni funkcjonują własne pojęcia, kryteria i specjaliści, wspólnie tworzą one możliwości rozwoju człowieka w pozytywnym kierunku. W epoce lotów kosmicznych światopoglądy naukowy i religijny nie przeczą sobie nawzajem, lecz rozwijają się równolegle, wzajemnie się uzupełniając i mając każdy swoją sferę racjonalnego zastosowania. Popularnonaukowy format tego wydania nie gwarantuje, że zostanie ono odebrane jednoznacznie. Komuś może nie spodobać się „świecka ingerencja w religię”, a ktoś inny uważa (jak wyraził się pewien urzędnik), że „autor przeciąga Boga do nauki”. Niezadowoleniu niektórych sprzyja obecna sytuacja, w której konkuruje ze sobą kilka wyznań i gdzie każde broni swoich dogmatycznych racji oraz tradycji. Podczas gdy liczni posiadacze dyplomów doktorów nauk nadal kompromitują naukę, która coraz bardziej staje się sferą wątpliwej działalności wątpliwych autorytetów. „W każdym dobrze zorganizowanym systemie działają fakty i metody oparte na etyce i moralności, a w źle zorganizowanym – charaktery i przypuszczenia oparte na obłudzie”. To jedno z kluczowych kryteriów autora, który podjął się na licznych przykładach udowodnić zasadność zbliżenia nauki i religii. W podtytuł wyniesiono główną tezę, która określa treść książki: Myślenie jest podstawą kultury, głównym czynnikiem każdej działalności. Zatem jest to książka o myśleniu. O myśleniu produktywnym, technologicznym, teologicznym, krytycznym i perspektywicznym. O myśleniu jako głównej funkcji homo sapiens, stworzonego przez Boga właściwie i przede wszystkim do produktywnego myślenia, w co nie bardzo lubimy zagłębiać się sami, przerzucając ten obowiązek myślenia na innych. Zwłaszcza jeśli proponuje się lot myślą i duszą, opierając się jednocześnie na nauce i Słowie Bożym. Nie ma tu miejsca na złudzenia. Prawdopodobnie książka może u niektórych wywołać sprzeczne wrażenia i emocje. Ale ktoś przecież musiał o tym napisać! Ktoś musiał w sposób popularny opowiedzieć o partenogenezie, o reinkarnacji, mechanice kwantowej, technologii myślenia systemowego, o problemie czasu i powiązać te pojęcia z pojęciami biblijnymi. Musiał choćby fragmentarycznie zaznaczyć postacie wielkich myślicieli i ich wielkie dzieła, w szczególności laureatów Nagrody Nobla, dla których obecność Boga jest faktem i realną pomocą w poszukiwaniach naukowych. Szczególnie realną – w myśleniu. Autor zrobił to na swój sposób, teraz niech czytelnicy spróbują zrozumieć na swój. Książkę przygotowano w celu oświecenia szerokiego kręgu czytelników, aby wypełnić lukę w systemie wychowania, w szczególności uczniów i studentów.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
