Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Wieś, która niegdyś dawała narodowi duchową moc, podupada na duszy...

Слово Просвіти, №31 за 2005 рік

kierownika, a dawni kołchoźnicy wydzierżawiają im swoje rozparcelowane ziemie, najmują się do pracy, by otrzymać nędzne grosze, choć na papierze wynagrodzenie wpisuje się od minimalnego w górę. Dobrze, jeśli kierownictwo tak zwanego spółki z o.o. jest porządne i da wieśniakom za udziały mniej więcej normalne zboże, ale czy wszędzie tak jest? Idziesz po ziemi, co bękartem przypada Do twoich nóg — i twoja, i nie twoja, Wieczór chłodzi wieczorną łunę, Rolę i ścieżkę, i duszę z oddali. Wyciąga do ciebie promienie-ręce, I rozum, co ziemię niegdyś obejmował, Lśnił radością, płonął w mękach, Teraz zimnym, jak wieczór, się stał. Nie moja ty ziemio, nie moja ty matko, Nowym gospodarzom, — jeszcze dziad mówił, — nie przystoi, Wieś od rana pijana, komu powiedzieć, Jakby popadła w niełaskę Bożą. Ukradzione szczęście, okradzione losy, Niepamięć mankurta obłożyła dusze, Przeżyjesz, jak ukradniesz na swoim polu, Jak nieprawda ta dusi, Tak serce dusi… Nieprawda życia. Ona w tych wysokich słowach z wysokich trybun. — To może mało ziemi? — Niby nie — na dwoje ze starą 11 hektarów. — To dlaczego nie zapytacie przewodniczącego, dlaczego tak mało? — A o co pytać? — Jak to o co, ziemia przecież wasza, trzeba dochodzić swego, to przecież tak wszystkim, zapewne, wieśniakom dali. — Cała wieś milczy i my milczymy. Pryjdywola dochodził swego — i co z tego wyszło? Siedzi i chucha w pięści. U przewodniczącego wszystko jest zaklepane — wtrącił młodszy. — Będziesz występował, to ani traktora zaorać ogród nie dadzą, ani konia, żeby coś przywieźć. — To przecież wszystko wasze — nie poddawałem się — jak można siedzieć i milczeć o swoje krwawice, zarobione tak ciężką pracą? A jakie jest wasze nazwisko? — Chorunżenkowie, a co?! — podejrzliwie spojrzał na mnie młodszy. — A to, że kiepscy z was Chorunżenkowie, jeśli nie wiecie, kogo wybierać i jak bronić własnego, choć widać, że z kozackiego rodu. Wjechaliśmy do wsi. Ponure fermy hodowlane milcząco patrzyły wybitymi oknami i drzwiami na rozbity bruk, a ja myślałem — jakże

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn