Strona · s. 16strona oryginału ↗
RAJ, KTÓRY NIE ZNIKNĄŁ
Слово Просвіти, №31 за 2005 рік
od zaobserwowanych archetypów, ujawnionych w jej twórczości). Raj — model świata. Estetyka J. Gorbaczowa opiera się na szczególnych zasadach komunikacji z otoczeniem w celu umożliwienia istnienia tego modelu. Komunikacja odbywa się poprzez rytm linii, koloryt, system obrazów. Przecież nie chodzi o urzeczowienie (materializację) dodatkowych dóbr, a o stworzenie i podtrzymanie pewnego stanu psychicznego, który sprzyja materializacji odpowiednich energofluidów, — chodzi o koncept radości. Powrót świata dobrej bajki, gdzie jest fioletowy słoń i czerwony tygrys, gdzie muzyka jedzie na pawiu. Absolutnie zgodny z nim pod względem oczyszczającej, oświecającej siły jest świat łaski, który tworzy artysta w cyklu ikonopisarskim. Na gruncie istniejących mitów J. Gorbaczow tworzy nowe wątki mitopoetyckie, nadając nowe znaczeniowe wypełnienie i emocjonalne, nieco ironiczne zabarwienie — „Kobieta i byk”, „Mężczyzna z flagą i kobietą”. Niezwykle ciekawie jest zanurzyć się w kreację jako proces, oglądając 32 szkice artysty. Twórca sam wynalazł sposób nakładania na płótno, na wierzch farby olejnej, specjalnej mieszanki lakierów. Ogólnie technika wykonania dzieł pracuje na ogólny zamysł z wyraźnym efektem: płótno, olej, złoto, brąz, miedź. Najczęściej właśnie w takim doborze. Efekt złotego wieku. Nowego czy wiecznie istniejącego? Któż to wie. Złotego, jak dobro i piękno. Wydaje się: złoto — to nie tło dla dzieł, a specjalny obraz z systemu obrazów artysty. Obraz, który jest ukrytą, głęboką metaforą, sposobem oznaczenia obecności Boga. A życie jest bajką, dlatego echo folklorystycznej podstawy — to również metafora dla ujawnienia rzeczywistości. W należytym artyście rozumieniu realnego (a nie tylko widzialnego) świata. Dlatego też rosną kwiaty wielkości drzewa, a martwe natury stają się żywą naturą — rajskimi krzewami. Powiecie, że są nieco monumentalne? Przecież to — oblicza przyrody, taki panteistyczny ikonopis, gdzie przebija się prastara istota Słowian. Artysta nie ma potrzeby wymyślać, on umie odczytywać ze światowego mitu, nieco go modernizując, wchłonąwszy, jako osobisty wyraz, echo mitów innych etnosów. Zatem pędzą czerwone konie — słowiański symbol słońca — przez jego dzieła, wyszukując takich jak one same, w historii światowej sztuki...
A Kijowski literacko-pamięciowy dom-muzeum T. H. Szewczenki zaprasza do przypomnienia sobie dzieciństwa i pierwszego spotkania z dziełami Kobziarza, poprzez obejrzenie niewielkiej ekspozycji „Postacie z dzieł Tarasa Szewczenki w ukraińskiej tradycyjnej zabawce”. Kijowianie, i nie tylko oni, z pewnością już zatęsknili za wielkimi wystawami ukraińskiej tradycyjnej zabawki i lalki, które corocznie (zimą) eksponowano w Narodowym Muzeum Tarasa Szewczenki jako rezultat współpracy z Państwowym Muzeum Architektury Ludowej i Życia Ukrainy, innymi placówkami kultury, poszczególnymi mistrzami. Przez remont muzeum powstała pauza. Zatem Narodowe Muzeum Tarasa Szewczenki, łącząc eksponaty kolekcji zbiorów z nabytkami zbiorów swojej filii, prezentuje w zaułku Szewczenki (budynek 8-A) specjalną, niewielką (z powodu braku sali wystawowej), ale poruszającą ekspozycję. Tutaj i złocisty blask wyplecionych z pałki wodnej dzieł J. i M. Remineckich, i lalki L. Kostenko, i... A zresztą, macie trochę czasu? 15—20 minut wpłynie na was jak promyk słońca. I rozjaśni się dusza wasza...
Tetiana Czuiko
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
