Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

UKRAIŃCY NA ŚWIECIE

Слово Просвіти, №31 за 2007 рік

Ukrainy na świecie była skierowana państwowa strategia „Zagraniczne ukraiństwo”, która dzisiaj, niestety, nie jest finansowana. W naszym kraju nie ma zrozumienia strategicznej roli zagranicznego ukraiństwa w budowaniu państwa. Taki niepocieszający wniosek wyciągnęli uczestnicy konferencji. — Z tego, co usłyszałem na konferencji, również odniosłem wrażenie, że ukraińskie ośrodki w wielu krajach istnieją dzięki własnemu entuzjazmowi i wsparciu krajów zamieszkania. — Zjednoczenie Ukraińców „Zapowit” na Białorusi, któremu przewodniczy zasłużony pracownik kultury Ukrainy Hanna Kalłużna, bada wybitne postacie ukraińskiej historii. Odkryciem stało się znalezione przez nich miejsce urodzenia hetmana na wygnaniu Pyłypa Orłyka — we wsi Kosuta na Wileńszczyźnie. O tym były publikacje w gazecie „Ukrajineć w Biełarusi”, która ukazywała się dzięki wsparciu materialnemu Ambasady Ukrainy w tym państwie. Jednak w ostatnich latach odmówiło ono wykupywania kwartalnika. 130 ukraińskich dzieci uczy się w Tbiliskiej szkole nr 41 imienia Mychajła Hruszewskiego. Pilnie potrzebują one podręczników do języka ukraińskiego i innych przedmiotów... Materiały konferencji są przygotowywane do druku w następnym numerze zbioru naukowego „Ukrajinśkyj wymir”. — A jakie są projekty wydawnicze Centrum? — Centrum posiada własną gazetę „Ukrajinśkyj dim”, która od 2001 roku jest rozpowszechniana na Ukrainie i w 24 krajach świata wśród ukraińskich towarzystw i jest jednym z niewielu źródeł informacji dostępnych dla zagranicznych Ukraińców. Wspólnie z centrum edukacyjno-metodycznym „Ukraina-diaspora” nasze Centrum wydaje także kwartalnik dla ukraińskich nauczycieli z zagranicy „Ridni dżereła”. Centrum współpracuje z wieloma wiodącymi ukraińskimi środkami masowego przekazu i agencjami, zajmującymi się rozwiązywaniem problemów zagranicznego Ukraińca. Planujemy stworzyć podręcznik do języka ukraińskiego i historii Ukrainy. Liczymy na wsparcie darczyńców. Przecież Centrum funkcjonuje dzisiaj za środki uniwersytetu, który jako jedyny pomaga nam wychodzić w światową przestrzeń edukacyjną, naukową i informacyjną. konieczne jest zbadanie materiałów archiwalnych, które świadczą o miejscu i czasie przebywania jeńców na robotach przymusowych. W ten sposób można ustalić, o kim z nich wspominano w dokumentach, kogo wywieziono do Niemiec jako jeńca wojennego, kogo na roboty przymusowe, kto zginął w wyniku wypadku przy pracy. Taką samą informację można znaleźć również w naszych archiwach o niemieckich żołnierzach, którzy trafili do niewoli radzieckich partyzantów. Tych żołnierzy w niewoli długo nie trzymano, przesłuchiwano ich i od razu rozstrzeliwano. O losie tych ludzi do dzisiaj nie wiedzą ich rodziny. Ale, na szczęście, dane archiwalne mimo wszystko pozostały. Dlatego teraz musimy szczegółowo badać książeczki żołnierskie, listy, dokumenty, aby ustalić, kto z radzieckich i niemieckich ludzi, którzy do tej pory uważani są za zaginionych bez wieści, gdzie i kiedy zginął. — Czy określono, kto będzie finansował tę pracę? — Na spotkaniach byli poważni przedstawiciele strony niemieckiej, którzy podkreślali aktualność i znaczenie poruszonych problemów i, jestem przekonany, dołożą wszelkich starań, aby zapoczątkować nowe projekty i zrealizować zaplanowane. — Czy umówiono się na takie spotkania na Ukrainie? — Niestety, jeszcze nie umówiono się, ale istnieje taka potrzeba. Dlatego miejmy nadzieję, że strona ukraińska w najbliższym czasie wykaże inicjatywę. Rozmowę prowadziła Wita TARAN, sekretarz prasowy UKRŚ

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn