Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

NIEMIECKO-UKRAIŃSKIE POROZUMIENIE

Слово Просвіти, №31 за 2007 рік

Niedawno w czterech miastach Niemiec — Kolonii, Bonn, Akwizgranie i Eschweiler — odbyły się spotkania niemieckich i ukraińskich naukowców, poświęcone tematowi pracy przymusowej radzieckich i niemieckich jeńców w latach wojennych i powojennych. Spotkania te zainicjowali przedstawiciele czwartej fali ukraińskiej emigracji w Niemczech, a mianowicie Iryna Jastreb — przewodnicząca organizacji społecznej „Ukraiński Dom”, członkini rady Międzynarodowej Organizacji Społecznej Ukraińców „Czwarta Fala” oraz jej zastępca, doktor historii Dmytro Mieszkow (Düsseldorf). To właśnie oni odkryli w niemieckich archiwach dokumenty o pochówkach ponad 300 tys. ukraińskiej młodzieży, którą wywieziono do Niemiec na roboty przymusowe. W wydarzeniach brał udział Wołodymyr Serhijczuk — doktor nauk historycznych, profesor Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu imienia Tarasa Szewczenki. Proponujemy czytelnikom wywiad z Wołodymyrem Iwanowyczem. przedstawiciele Ambasady Ukrainy, w szczególności jej kierownik Anatolij Ilnycki. — Jakie główne problemy zostały omówione? — W odniesieniu do ukraińskiej siły roboczej położono nacisk na to, że początkowo praca Ukraińców w Niemczech uważana była za dobrowolną, w rzeczywistości jednak okazała się katorgą, nową formą niewolnictwa, ponieważ ludzie ci byli przymusowi, nie mieli możliwości swobodnego przemieszczania się, masowo ginęli od ponadludzkich obciążeń i niedożywienia. Choć to dziwne, dla wielu uczestników posiedzeń odkryciem stał się fakt pracy niemieckich jeńców na terytorium Ukrainy. Prawie nikt nie wie o tym, że Chreszczatyk w Kijowie czy znana na całym świecie dniepropetrowska fabryka rakiet „Piwdenmasz” były odbudowywane przez niemieckich jeńców wojennych. Mówiono również o tym, że zarówno Ukraińcom w Niemczech, jak i Niemcom w radzieckiej niewoli nie było lekko, ponieważ ani reżim stalinowski, ani hitlerowski nie przestrzegały Konwencji o prawach jeńców, w wyniku czego zginęły nie tysiące, a miliony ludzi. A ci, którzy wracali z niemieckich katorg, poddawani byli nowym prześladowaniom ze strony reżimu radzieckiego. Przechodzili przez obozy filtracyjne, specjalne sprawdzenia NKWD. — Czy strony zaplanowały jakieś działania w celu likwidacji skutków tego „faszystowsko-radzieckiego niewolnictwa”? — Tak, na spotkaniach uzgodniono przeprowadzenie prac nad poszukiwaniem zaginionych bez wieści zarówno w Niemczech, jak i na Ukrainie. Ta- Uczestnicy spotkania: dr Gisela Schwarze, dr Dmytro Mieszkow, dr Tanja Penter, prof. dr Wołodymyr Serhijczuk, tłumaczka Nadija Zimon

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn