Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

JEST NADZIEJA!

Слово Просвіти, №31 за 2007 рік

len, utkany z prostego przędziwa, cały wzór staje się widoczny dopiero po ukończeniu płótna. Ona jedzie ze wsi Chmilna, to 17 kilometrów od Kaniowa. Album swojej klasy zabrała do Kijowa, a ma jeszcze zdjęcia na CD i cały film, który im nakręcili na zakończeniu szkoły, bo mają taką szkołę ładną, taką ładną! Nie wyobraża sobie, jak teraz będzie bez niej! Kiedy ogląda ten film, aż łzy napływają do oczu. Tak niedaleko od domu i szkoła. Ona sama bardzo ładnie rysuje, no, jakby to powiedzieć… niby pięknie. Więc na zakończenie szkoły z koleżanką postanowiły przygotować gazetki ścienne, dwie noce rysowały, nie spały. Potem zakończenie, kiedy wróciła, do rana wyprała i wyprasowała sukienkę, bo brała na wypożyczenie i trzeba było od razu zwrócić, spakowała rzeczy i tego samego dnia pojechała do Kijowa na kursy przygotowawcze na uczelnię. Mama denerwowała się — strach! Przecież nawet do Kaniowa rodzice po raz pierwszy zaczęli puszczać ją dopiero od siódmej klasy. A ona mamie przypomniała: a ciebie przecież babcia kiedyś puściła po szkole do Czerkas! Mama tam się uczyła i potem pracowała w produkcji, długo mieszkała w akademiku, a potem wróciła z powrotem do wsi. I trzeba było, równo tydzień po tym, jak opuściła miasto, tam zaczęli przydzielać mieszkania od zakładu pracy. Ale mama o tej okoliczności wspomina beztrosko: od losu nie uciekniesz. Tak jak z tatą: długo za nią chodził, zanim zgodziła się wyjść za mąż. A tata u nich jest najlepszy, wszystkie koleżanki zazdroszczą: jaki ty masz tatę! Czasami u niej dziewczyny bawią się, zajrzy do pokoju: a ja wam już rybki usmażyłem! Ich, dzieci, troje w rodzinie, ona najstarsza, więc od dzieciństwa pilnowała braciszka i siostrzyczki, bo rodzice w pracy. Tata wcześniej pracował jako kombajnista, za to ich rodzinie teraz dali dom na kilka pokoi. A wcześniej było trochę ciaśniej… Ziemi mają pod dostatkiem, tylko ziemniaków nasadzają 20 arów, a jeszcze wszelkich warzyw na taką samą działkę i duży zagon arbuzów. Nie, nie jest ciężko tego wszystkiego doglądać, ona sama zdąży uporać się ze wszystkimi grządkami, przecież mama nie ma czasu, pracuje jako operator linii w przedsiębiorstwie. Wiecie, „Weres” się nazywa. Do nich teraz do wsi ludzie nawet z innych obwodów przyjeżdżają, bo mogą zarabiać w „Weresie”. Ale rodzice czasami i na nocną zmianę tam pracują, więc ona musi rano i krowy wydoić, trzy, a jeszcze dwa cielaki, cukinii im narżnąć czy zamieszać jakąś paszę, no i brata i siostrę do szkoły nakarmić i samej do szkoły zdążyć. A jaka szkoła ładna się stała, kiedy u nich nowa dyrektorka się pojawiła, Olga Petriwna Pustowojt. Ona dopięła swego, żeby im i pomieszczenia rozszerzono, oto w albumie widać, Rodzina Chomenków na święcie Ostatniego dzwonka jaka piękna szkoła, i stołówka jest, bezpłatnie karmią uczniów. Oni sami i remont zrobili, myli, malowali klasy. A jeszcze zarabiali, pieli warzywa, żeby nowy sprzęt kupić, za to jest teraz i drukarka kolorowa, i kamera wideo w szkole. Ot, gdyby jeszcze im takiego kierownika przysłali i do domu kultury! Bo ten budynek też ładny, sala tam duża. Kiedy kołchoz zaczął podupadać i wszystko razem z nim, starsi chłopcy poprosili u wiejskiego kierownictwa: pozwólcie nam prowadzić dyskoteki w klubie za jakąś opłatą. Za te pieniądze wyremontujemy i pomieszczenie, i zezwolenie- Kiedy dokumenty sama przywiozła na uniwersytet, trochę się bała, trzeba było wszystkiego się dowiadywać, a tam drugi raz nie dopytasz, bo się złoszczą. Ale wszyscy kandydaci z rodzicami, a ona sama. Ale nic, poznała dziewczyny na kursach przygotowawczych, potem zdała egzaminy i przeszła przez konkurs, ale na wydział płatny. To duża suma dla jej rodziców, przecież jeszcze braciszek młodszy też jest absolwentem, po dziewiątej klasie chciał składać papiery, ale mama powiedziała: nie, ja dwojga studentów naraz nie wykształcę. Dalej będzie chodził do szkoły. A ona właśnie jedzie, żeby przy tej samej uczelni dostać się do technikum na wydział bezpłatny, wtedy po ukończeniu będzie mogła dalej na uniwersytecie uczyć się bezpłatnie. Jutro egzamin. Ma nadzieję, że zda, bo dobrze się przygotowywała, no i świadectwo z dobrymi ocenami. Język ukraiński jeszcze na kursach udoskonaliła, bo wykładowczyni bardzo zrozumiale tłumaczyła. A z angielskiego już sama wyuczyła się wszystkich pytań testowych. Ot, śmiechu było, kiedy po tej bezsenności z gazetkami ściennymi i zakończeniem szkoły, a jeszcze egzaminami tak się zmęczyła i zasnęła, że przegapiła 20 telefonów od mamy na komórkę. U nich wszyscy w klasie pilnie się uczyli, choć były, oczywiście, wyjątki. Ale we wsi młodzież jest pracowita, pijaków nie ma, są jacyś wśród starszych ludzi, ale ci nawet z domów swoich nie wychodzą. Chłopcy wcześniej owszem, popijali, a teraz jakby i zainteresowanie tym stracili. U nich wieś jest nad Rysią, a naprzeciwko na tamtym brzegu inna, tam tylko starzy ludzie mieszkają i wiele domów było opuszczonych. Więc „kruci” z Kijowa kupili te podwórka, bo tam każdy ogród wychodzi na rzekę. No i pobudowali pałace sobie, a nasi chłopcy tam też teraz dobrze zarabiają. Czy dół kopać, czy basen budować — oni tam dnie i noce spędzają. A w zeszłym roku u nich w rodzie tyle wesel było! Wszyscy bracia i siostry się żenili! …A widzicie, tam lasek, podobny jak i koło naszej wsi, często jako uczniowie tam chodziliśmy, taka nauczycielka ładna wykładała rysunek, no i kompozycje z materiału przyrodniczego robiliśmy, różne obrazy… A okno moje, wyobrażacie sobie, wychodzi prosto na szkołę… Zamiast posłowia. Tani Chomenko ze wsi Chmilna w rejonie kaniowskim obwodu czerkaskiego przyznałam się już później, że chcę napisać o niej, i poprosiłam o zdjęcie. W albumie znaleźliśmy fotografię jej rodziny na święcie Ostatniego dzwonka. Petro Ołeksijowycz, Oksana Ołeksijiwna i ich dzieci Tania, Fedir oraz Ira Chomenkowie. I jeśli taki ród jest w całej Ukrainie — to jest jeszcze nadzieja!…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn