Strona · s. 6strona oryginału ↗
Jestem Ukraińcem. I chcę, żeby to było zapisane w paszporcie
Слово Просвіти, №31 за 2008 рік
Wołodymyr SZCZERBYNA, koordynator projektu „Rodzima Mowa”
Cztery lata temu otrzymałem ukraiński paszport. I przyszło mi do głowy, że warto sfotografować się w wyszywance
Jestem Ukraińcem od pokoleń. Swój ród znam z dokumentów sięgających lat 1750. A z przekazów i legend — aż do czasów Rusi Kijowskiej. Moi przodkowie pochodzili ze Zwinogrodzczyzny, Brovarszczyzny, Słobożanszczyzny. Tak to wygląda w świetle dokumentów. A według przekazów, na Zwinogrodczyznę moi przodkowie trafili z Podola, dokąd wcześniej przenieśli się z Wołynia. Istnieje legenda, że ród Szczerbinów zrodził się jako ród wołchwów w słowiańskim plemieniu duliebów, jeszcze zanim rozpadli się oni na wołynian i buży an. Z czasem to rodowe imię, a dokładniej przezwisko, przekształciło się w nazwisko. Przez ponad tysiąc lat Szczerbinowie rozproszyli się po całej Ukrainie, stali się kozakami, szlachcicami, chłopami, mieszczanami — dlatego to nazwisko jest tak rozpowszechnione. Na Zaporoskiej Siczy przez pewien czas istniał nawet kuren szczerbinowski. Zaraz po legendarnym Iwanie Sirku koszowym na Siczy był Iwan Szczerbina. W „Rejestrze Wojska Zaporoskiego po zawarciu ugody zborowskiej z królem polskim Janem Kazimierzem, sporządzonym 16 października 1649 roku” Szczerbinowie figurują w każdym pułku. W niektórych setkach jest po kilku kozaków o tym nazwisku. Wielu Szczerbinów stało się znanymi uczonymi, artystami, wojskowymi, działaczami państwowymi i innymi. I co, mam teraz wyrzec się tego dziedzictwa, od ukraińskich krewnych? Postanowieniami Rady Najwyższej Ukrainy nr 2503-XII z 26 czerwca 1992 roku oraz nr 3423-XII z 2 września 1993 roku w nowych ukraińskich paszportach zlikwidowano rubrykę „narodowość”. Chcę to jakoś naprawić. Więc sfotografowałem się w wyszywance — oznaczyłem swoją przynależność narodową ukraińskim symbolem. Jak się okazało, jest to bardzo wygodne. Większość urzędników z instytucji, gdzie trzeba okazać dokument, od razu przechodzi na ukraiński. Odnoszą się z szacunkiem, szybciej zapamiętują. A i sprawy załatwia się choć trochę, lecz łatwiej. Później dowiedziałem się, że nie jestem sam. Pół roku temu prasa opisała podobną historię jednego z aktywistów na rzecz powrotu do paszportu rubryki „narodowość”, deputowanego Rady Obwodowej Lwowa Rostysława Nowożeńca. Zwrócił się do biura paszportowego z prośbą o wpisanie narodowości do paszportu. Jednak urzędnicy odmówili. Wtedy deputowany sfotografował się w wyszywance, tym samym się identyfikując. Niedawno przebywałem w towarzystwie pracownicy jednego z kijowskich biur paszportowych. Opowiedziała, że, według jej obserwacji, w ciągu ostatnich dwóch lat pojawiło się wiele osób, które fotografują się do paszportu w wyszywankach. Oczywiście takie były też wcześniej, lecz ona uważa, że obecnie zamienia się to w tendencję. Zatem, moi drodzy Ukraińcy! Jeśli wkrótce skończycie 16, 25 czy 45 lat — wyjmijcie z waszych szaf i kufrów wyszywanki i fotografujcie się w nich. Obecnie cały szereg organizacji młodzieżowych (i nie tylko) rozpoczyna kampanię na rzecz powrotu do paszportu skradzionej rubryki „narodowość”. Nasze zdjęcia w wyszywankach będą pierwszym krokiem na tej drodze.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
