Strona · s. 13strona oryginału ↗
Reszetyłiwskie czarodziejki
Слово Просвіти, №31 за 2008 рік
Sława o Połtawie płynie,
Promieniem kładzie się na jedwab… Ale to niepełna sława,
Bez naszych płatków, —
Reszetyłiwskie słusznie
Rozweselają żywy wianek!
Kwiat ziemi przenosimy,
Żeby śpiewał na płótnie.
Świeżym myślom, czystym rosom
Nie przekwitną długie dni,
I nie ucichną, stogłosowe
Śpiewy z oddali.
To nie kwiaty, a miłość,
Marzenia niezapomnianych lat.
To powitanie serc życia,
To nasze dziewczęce pozdrowienie.
A na kwiaty — serc sprawozdania —
Zapatrzył się cały świat.
I dziwią się wszędzie,
Matuszko moja kochana,
Widzą kwiaty dobrzy ludzie,
Słyszą śpiew słowika.
Kto cię kiedyś zapomni,
Reszetyłiwko moja!
Dlatego kwitnie i Połtawa,
Radosna z tego jest ona,
Że barwny wianek sławy
Wzbogaciła ta kraina,
Reszetyłiwska, jasna,
Nasz czarodziejski kwiatku!
* * *
Marzenie-kwiat czarodziejki
Haftują taki,
I komu by się nie przyśniła
Czarodziejka w wianku —
Luba, Chrystia i Halina,
Ksenia, Iwha, Wasylina,
Kowalenko, Bondarenko, Zadorożna, Lisowenko…
Ręczniki i gobeliny,
Koszule i kilimy
Ksenia, Luba i Olena —
Ozdobiłyśmy wszystko kwieciem!
Wszystko, co kwitnie, wspaniale rozkwita,
To i nasze, i moje!
Widzicie kwiaty żywe?
Wiedzcie: kwiaty to my jesteśmy!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
