Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Reszetyłiwskie czarodziejki

Слово Просвіти, №31 за 2008 рік

Sława o Połtawie płynie, Promieniem kładzie się na jedwab… Ale to niepełna sława, Bez naszych płatków, — Reszetyłiwskie słusznie Rozweselają żywy wianek! Kwiat ziemi przenosimy, Żeby śpiewał na płótnie. Świeżym myślom, czystym rosom Nie przekwitną długie dni, I nie ucichną, stogłosowe Śpiewy z oddali. To nie kwiaty, a miłość, Marzenia niezapomnianych lat. To powitanie serc życia, To nasze dziewczęce pozdrowienie. A na kwiaty — serc sprawozdania — Zapatrzył się cały świat. I dziwią się wszędzie, Matuszko moja kochana, Widzą kwiaty dobrzy ludzie, Słyszą śpiew słowika. Kto cię kiedyś zapomni, Reszetyłiwko moja! Dlatego kwitnie i Połtawa, Radosna z tego jest ona, Że barwny wianek sławy Wzbogaciła ta kraina, Reszetyłiwska, jasna, Nasz czarodziejski kwiatku! * * * Marzenie-kwiat czarodziejki Haftują taki, I komu by się nie przyśniła Czarodziejka w wianku — Luba, Chrystia i Halina, Ksenia, Iwha, Wasylina, Kowalenko, Bondarenko, Zadorożna, Lisowenko… Ręczniki i gobeliny, Koszule i kilimy Ksenia, Luba i Olena — Ozdobiłyśmy wszystko kwieciem! Wszystko, co kwitnie, wspaniale rozkwita, To i nasze, i moje! Widzicie kwiaty żywe? Wiedzcie: kwiaty to my jesteśmy!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn