Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Ascetyk Sergiusza z Radoneża

Слово Просвіти, №31 за 2008 рік

wymagała potrzeba świątyni do wspólnej modlitwy. Zbudowano świątynię, bractwa cel i refektarz. Błogosławiony Stefan wyjechał do Moskwy. Był tam już nowy metropolita Aleksy, od którego Stefan otrzymał błogosławieństwo na poświęcenie świątyni ku czci Życiodajnej Trójcy. Metropolita nadał Stefanowi godność hieromnicha i mianował go hegumenem klasztoru, a książę moskiewski Dymitr Dońskoj przydzielił klasztorowi duże posiadłości. Tak w 1358 roku założono Machryszczańską Świętotrójcką obitel. Nowo powstałą obitel odwiedzał pobożny Sergiusz z Radoneża. Pewnego razu chłop imieniem Grzegorz postanowił wstąpić do zakonu i przekazać swoją ziemię i majątek klasztorowi. Przyjąwszy postrzyżyny mnisze, Grzegorz stał się ulubionym uczniem hegumena Stefana. Decyzja Grzegorza przeraziła innych chłopów. Bracia Jurkowscy, których ziemie leżały w pobliżu klasztoru, zniesławiali hegumena Stefana, grozili zabiciem, jeśli nie opuści klasztoru. Daremnie starał się przekonać... Świętej Trójcy i Wielkomęczennika Jerzego. Wieści o dobrych czynach hegumena Stefana w kraju wołogodzkim dotarły do Moskwy. Książę Dymitr Dońskoj nakazał mu przybyć do stolicy. Opuszczając na zawsze ziemię wołogodzką, pobożny Stefan mianował swojego ucznia Grzegorza hegumenem Awniezkiej obitel. Książę moskiewski obdarował Awniezką obitel hojnymi darami, a pobożnemu Stefanowi nakazał powrócić do Machry, by dalej sprawował hegumeństwo. Jak dawniej, hegumen był niezwykle pokorny, pracował razem z mnichami. Książę moskiewski Dymitr nadał klasztorowi machryszczańskiemu nowe nadziały ziemi. Dzięki modlitwom i trudom pobożnego Stefana obitel osiągnęła najwyższy rozkwit. W niej hegumen dożył głębokiej starości i przekazał zarząd nad nią staremu Illi. Sam przyjął schimę i zaczął przygotowywać się do życia wiecznego. 14 lipca 1406 roku, przyjąwszy Najświętsze Chrystusowe Tajemnice, pobożny Stefan cicho oddał ducha Panu. Pochowano go na terenie klasztoru. …senia, który uznał ten cud za wieść z nieba, przy grobie ustawiono niegasnącą lampadę i zapoczątkowano coroczne wspominanie świątobliwego Stefana. Wiele innych cudów widział klasztor machryszczański, dzieło Bożego stworzenia, wzniesione rękami mnicha Stefana z Ławry Kijowsko-Peczerskiej i jego towarzyszy. Po wielu latach wybuchł wielki pożar i obitel spłonęła. Podczas budowy nowej kamiennej cerkwi ku czci Świętej Trójcy w 1550 roku po raz pierwszy odnaleziono relikwie świątobliwego Stefana, które okazały się nietleniste. Od nich bił zapach wonności, co świadczyło o szczególnym Bożym miłosierdziu wobec zmarłego sługi Jego. Przy świętych relikwiach, które ponownie pochowano, doszło do wielu uzdrowień chorych i słabych. W wyniku licznych uzdrowień przy relikwiach świątobliwego ustanowiono dzień jego pamięci — 27 lipca. W 1922 roku bezbożna władza zamknęła klasztor Świętej Trójcy w Machryszczy. Nowych gospodarzy przyciągała wysoka jakość cegły, z której zbudowano cerkwie i inne budynki. Pe-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn