Strona · s. 13strona oryginału ↗
PIEŚNIOWEMU RODOWI NIE MA PRZEWODU
Слово Просвіти, №31 за 2011 рік
Przedstawiciel Księgi Rekordów Ukrainy w regionie zachodnim, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Witalij Iwanicki oraz autor pomysłu projektu Ołeksandr Szusteruk: „Jest dyplom, — a więc jest rekord!” Jewhen CYMBALIUK, obwód rówieński. „Księga Rekordów Ukrainy” oficjalnie wzbogaciła się o jeszcze jedno osiągnięcie — największe pisemne uhonorowanie ukraińskiej pieśni. Autorem tego projektu został znany dziennikarz z miasta Ostróg Ołeksandr Szusteruk, na którego koncie są już dwa nowatorskie projekty, które weszły do „Księgi Rekordów Ukrainy”. Jest to stworzenie największego herbu Ukrainy z monet oraz napisanie największego autografu. Na terenie Narodowego Uniwersytetu „Akademia Ostrogska”, gdzie obecny rok ogłoszono rokiem ukraińskiej pieśni, w ramach kulturalno-sportowego święta „Rekreacja” studenci, wykładowcy, goście święta wyrazili szczerą miłość do ojczystej pieśni skrzydlatymi frazami, rysunkami na około 4 tysiącach arkuszy papieru, które złożono razem, tworząc ciągły łańcuch o długości 1155 metrów. W ustanowieniu rekordu wzięło udział 770 osób, spośród których — dwóch Bohaterów Ukrainy — rektor Akademii Ostrogskiej Ihor Pasicznyk oraz ludowa artystka Ukrainy Nina Matwijenko. Przedstawiciel Księgi Rekordów Ukrainy w regionie zachodnim, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Witalij Iwanicki wręczył dwa dyplomy „Księgi Rekordów Ukrainy” — Ołeksandrowi Szusterukowi jako autorowi pomysłu oraz Akademii Ostrogskiej jako organizatorowi ustanowienia rekordu. Nieprzyjemnie jednak uderzył komentarz R. Pysanky do materiału o przetrzymywaniu 27 psów w jednopokojowym mieszkaniu w „chruszczowce”, o tym, jak „oni” (czyli organizatorzy show?) urządzili, rozdali ludziom te psy, jak zrobili w tym mieszkaniu wspaniały remont… I — co najważniejsze — jak reagowała sąsiadka: „Ją po prostu wykrzywiło… W końcu mentalności nigdzie nie schowasz…” Intonacja aktorki jednoznacznie pokazywała: mówi o zazdrości, która, w jej przekonaniu, jest naszą narodową cechą… I tutaj pomyślałam: może mierzy, jak to mówią, swoją miarą? Bo moim zdaniem, tutaj raczej pojawia się pytanie o zwykłą sprawiedliwość. Przecież tę osobę zamiast ukarać (choćby na poziomie grzywny czy choćby społecznego potępienia), — tak hojnie wynagrodzono. A co z prawami sąsiadów do życia w czystym, cichym domu? Co z obowiązkiem każdego, by nie naruszać tych praw?! I czy nie byłoby sprawiedliwie zrobić remont także w ich mieszkaniach — choćby pod tym nieszczęsnym mieszkaniem?.. Więc niechby lepiej ta aktorka rozmyślała o biotolecie — na ten poziom jej myślenia akurat by wystarczyło.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
