Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Dramaturdzy piszą historię

Слово Просвіти, №31 за 2021 рік

Antologia składa się z czterech rozdziałów: „Pradawna historia. Przestrzeń mitu”, „Dawna historia. Kozaczyzna”, „Nowa historia. Wojny”, „Najnowsza historia. Na krawędzi”. Książka ujrzała światło dzienne w wydawnictwie „Samit-knyha”. Autorzy antologii: Anna Bahriana, Jarosław Wereszczak, Ołeksandr Witer, Ołeksandr Hawrosz, Bohdan Żołdak, Nadija Marczuk, Ołeh Mykołajczuk-Nyzoweć, Neda Neżdana, Anatolij Pokryszeń, Ihor Juzjuk. Redaktorka – Nadija Mirosznyczenko. – Antologia „Czas&Przestrzeń” jest projektem Centrum Kurbasa i została wsparta przez departament komunikacji społecznej Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej. To już nasz trzeci projekt w tym programie. W najbliższych krajach Europy nie ma takiej liczby antologii dramatu w różnych formatach i kierunkach, jak na Ukrainie – opowiedziała Neda Neżdana. – Do tej pory odbyły się już cztery prezentacje w różnych miastach kraju oraz jedna w stolicy. Zatem dzisiaj mamy szóstą prezentację „Czasu&Przestrzeni”. W przełomowym czasie, który Ukraina przeżywa dzisiaj, wzrasta zainteresowanie literaturą historyczną, w szczególności dramatem historycznym. Musimy oczyścić się z brudu kłamstwa, dostrzec nasze problemy i błędy. Z jednej strony po to, by nie powtarzać tych błędów, a z drugiej – by przeprowadzić paralele ze współczesnością. O czymkolwiek pisaliby dramaturdzy, ilekolwiek wieków nie minęłoby od wydarzeń, piszą oni o współczesności i o przyszłości. Rozważaliśmy, czy przedstawić w antologii tylko Ukrainę, czy rozszerzyć krąg, w Narodowym Centrum Sztuki Teatralnej imienia Łesia Kurbasa odbyła się prezentacja pierwszej antologii współczesnego historycznego dramatu ukraińskiego „Czas&Przestrzeń”. Książka obejmuje najnowszy dramat historyczny od pradawnej przeszłości do XX wieku, prezentując różnorodność gatunków i form. objąć inne terytoria. Zrozumieliśmy, że potrzebne jest rozszerzone spojrzenie. Przecież, na przykład, chociaż Szekspir pisał o Danii, to w rzeczywistości Hamlet jest angielskim bohaterem. Możemy pisać o antyku, średniowieczu, dawnych czasach, ale i tak będzie to związane z nami, naszym spojrzeniem, z drugiej strony, takie podejście daje uniwersalność. Mówimy nie tylko o przeszłości i teraźniejszości, ale także o przyszłości. Przedstawione dramaty – to nie tylko diagnoza, ale i prognoza… Również pani Neda opowiedziała o dwóch swoich sztukach, które zostały włączone do antologii. W dramacie „Czas czarnego słońca” wykorzystano konkretny fakt zaćmienia słońca, a wszystko inne to autorska fikcja. Wydarzenia rozgrywają się w średniowiecznych Włoszech: wędrownemu aktorowi „szara eminencja” proponuje zostać królem, a co z tego wynikło, widzowie dowiedzą się, przeprowadzając paralele z Ukrainą. Ołeh Mykołajczuk-Nyzoweć opowiedział o swojej sztuce „Amazonomachia”. Jego zdaniem, aktualność spektaklu polega na tym, że współczesna ludzkość przeżywa taki sam kryzys patriarchatu, jak w czasach schyłku matriarchatu. Do napisania jeszcze jednej sztuki – „Alchemia Karola XII” Ołeha Mykołajczuka-Nyziwcia skłonił film Jurija Illenki „Modlitwa za hetmana Mazepę”. Zainteresował się tą tematyką, zaczął studiować wydarzenia, życie samego Mazepy. Sztuka ma dwa warianty. W jednym jest 25 postaci, a w drugim – 4, może być grana na scenie kameralnej. Utwór zbudowano na dwóch liniach. Pierwsza – jak Karol XII przez życie szedł do spotkania z Mazepą, a druga – jak Mazepa do spotkania z Karolem XII. Po bitwie pod Połtawą zostały utracone dwa potężne państwa europejskie, które mogły stać się jądrem przyszłej Europy, ale historia poszła inną drogą…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn