Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

NASZA DUMA, NASZA PIEŚŃ

Слово Просвіти, №32 за 2007 рік

Nina HNATIUK Jak już informowaliśmy, w wydawnictwie „Proświta” ukazała się nowa książka Zasłużonego Działacza Sztuk Ukrainy, znanego poety, laureata wielu nagród literackich Ołeksy Juszczenki „Bandurzyści — orły siwe…”. Ołeksa Juszczenko, honorowy członek Ogólnoukraińskiego Związku Kobzarzy, od młodych lat był przychylny sztuce kobzarskiej. Zarówno w rodzinnej wsi Chorużiwka na Sumszczyźnie, jak i w Romnach, gdzie uczył się w technikum rolniczym, odwiedzał ludne jarmarki, słuchał gry ludowych artystów-lirników. Wszystko to zapadało w pamięć, napełniało duszę, skłaniało do twórczości. Pracując jako dziennikarz na Czernihowszczyźnie, Ołeksa Juszczenko często spotykał się z kobzarzami, pisał o nich. A w 1940 roku zaproszono go na święto uczczenia pamięci Ostapa Weresaja, gdzie występowali kobzarze Jehor Mowczan, Pawło Nosacz, Petro Hudź, Wołodymyr Perepeluk, Iwan Iwanczenko. Uroczystości otwierał poeta-akademik Pawło Tyczyna. Szczęście miał wtedy przeczytać swoje wersy, poświęcone Ostapowi Weresajowi, także młody poeta. One jak wezwanie w życiu, Bandury struny złote. Ich sercem chętnie ja łowiłem, Niby testament wieków. Niech w świat daleki płynie Szewczenki śpiew z Ukrainy, Niesie narodom jasny dar, Co słowem nazwany — Kobzar. W powojennych latach, pracując już w Kijowie, poeta kontynuuje przyjaźń z kobzarzami — pisze o nich wiersze i artykuły, bierze udział w koncertach, dekadach ukraińskiej literatury i sztuki. Razem z poetą-akademikiem Maksymem Rylskim Ołeksa Juszczenko w maju 1958 roku brał udział w świętowaniu jubileuszu Jehora Mowczana we wsi Wełyka Pysariwka na Sumszczyźnie. Strony książki „Bandurzyści — orły siwe…” — to ciekawa i pasjonująca podróż w świat sztuki kobzarskiej, przeplatanie losów i osiągnięć ludowych charakterników, którymi byli Jehor Mowczan, Jewhen Adamcewycz, Wołodymyr Perepeluk, Ołeksij Czupryna oraz wielu innych wybitnych kobzarzy. W wydaniu zebrano wiele poetyckich dedykacji dla kobzarzy, rzadkie fotografie, listy artystów do Ołeksy Juszczenki, w których — złote struny ich uczuć, niepokoje i boleści całego XX wieku. Widzimy na fotografiach także współczesnych kobzarzy, lirników — laureata Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. Szewczenki Wasyla Neczepę, Jarosława Czornohuza, Mykołę Moszyka oraz innych znanych wykonawców. We wszystkich czasach pieśń kobzarza, bandurzysty rozjaśniała, niosła najskrytsze uczucia dobroci, miłości, miłosierdzia, jednoczyła naród. Właśnie takim ludziom, Homerom XX wieku, poświęcona jest książka patriarchy ukraińskiej literatury Ołeksy Juszczenki, który niedawno obchodził 90-lecie od dnia urodzin. To wydanie ujrzało światło dzienne dzięki wsparciu finansowemu organizacji społecznej „Sumskie Ziemiaństwo” w Kijowie. Mamy nadzieję, że ciekawa, elegancko wydrukowana książka zainteresuje muzykologów, miłośników sztuki ludowej, historii — wszystkich tych, którym drogie jest ukraińskie kobzarstwo jako jeden z symboli naszego narodu, jego niezniszczalnego ducha.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn