Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

WSZYSTKICH ZACHWYCA MORZE AJWAZOWSKIEGO

Слово Просвіти, №32 за 2007 рік

Do jedynego na świecie muzeum sztuki marynistycznej — Teodozyjskiej Galerii Obrazów Iwana Konstantinowicza Ajwazowskiego (Ajwazjana), która od sześciu lat posiada status narodowej galerii sztuki, kolejki zawsze nie są mniejsze niż na miejscowe plaże. Cały lipiec świętuje się tu ciekawymi wystawami i innymi wydarzeniami kulturoznawczymi, związanymi ze 190-leciem wybitnego mistrza pędzla. Jubileusz utalentowanego malarza morza, który był także hojnym mecenasem: zbudował mieszkańcom Teodozji port i linię kolejową, doprowadził wodociąg, otworzył pierwszą bibliotekę publiczną, pomagał młodym talentom i ubogim, — rodacy przygotowują się powitać szczególnie pamiętnie i z wdzięcznością. Wiktor CHOMENKO, Krym Słynny artysta założył swoją galerię, gdzie mieści się największa na świecie kolekcja — ponad 400 dzieł malarskich i graficznych Ajwazowskiego (łącznie w zbiorach jest 11 tysięcy eksponatów), za własne środki w 1880 roku, a równo dwadzieścia lat później podarował ją miastu. Od 22 lipca po raz pierwszy otwarto dla szerokiego zwiedzania zupełnie nieznane ogółowi dzieła malarskie i graficzne wielkiego marynisty. Te arcydzieła, niestety, niemożliwe jest trzymać w stałej kolekcji: zgubnie wpływa na nie światło. Nawet niejasne promienie pośredniego padania. 29 lipca, w Dzień miasta, odbył się gala-koncert mistrzów sztuki oraz wieczór pamięci artysty w ramach reprezentacyjnego międzynarodowego festiwalu „W gościach u Ajwazowskiego”. Już wydano elegancki prezentowy album prac malarskich sławnego jubilata ze zbiorów jego galerii. Zakończy wydarzenia upamiętniające konferencja naukowa „Sztuka nie zna granic”, która odbędzie się w drugiej dekadzie września. W jubileuszowe dni szczególnie aktualnym stał się otwarty dwa lata temu pokój pamięci rzeczy osobistych i licznych odznaczeń Ajwazowskiego, który ze względu na unikalność eksponatów nazywają „rodzynką” galerii, a ze względu na ich kosztowność i przepych — także „sejfem”. Zachwycają arcydzieła sztuki dekoracyjno-użytkowej, w szczególności wyroby z porcelany, które konkurowały z samym Faberge. Urządzają tu obecnie także jubileuszowe wystawy utalentowanych krymskich artystów-wielbicieli, uczniów i przyjaciół Ajwazowskiego. Uczczono wieczorem pamięci i kilkoma ciekawymi wystawami 135-lecie „wieszcza dawnej Taurydy” Konstantina Bogajewskiego. Wystawę „Ajwazowski i Magdesjan” otwarto z okazji 150-lecia teodozyjczyka Eduarda Magdesjana, który uczył się u wybitnego marynisty i wypracował własny oryginalny styl. Wystawami pejzaży Kimmerii uczczono 130-lecie od dnia urodzin poety i artysty Maksymiliana Wołoszyna. Przed nami wystawa z okazji 115-lecia Mykoły Basramowa, który przepracował w galerii 45 lat, zebrał lwią część obecnej przebogatej kolekcji, uratował ją w latach wojny, napisał dotąd niedoścignioną monografię o Ajwazowskim, otworzył szkołę artystyczną jego imienia, wychował plejadę wspaniałych mistrzów pędzla, stworzył teodozyjską szkołę malarstwa kontynuatorów tradycji sławnego rodaka. Dziewiąta fala Wśród organizacyjnych kłopotów dyrektor galerii Tetiana Hajduk stara się ukryć rozczarowanie. Środków komunalnych nie wystarcza. Problem w tym, że zgodnie z testamentem Iwana Konstantinowicza galeria należy do miasta, a zatem jest jego własnością komunalną. Teodozji zaś, nawet ze wszystkimi jej mecenasami, poczuciem dumy i pietyzmem do sławnego rodaka, odnowić jej nie starczy sił. Chyba że pomoże Kijów...

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn