Strona · s. 14strona oryginału ↗
Ciąg dalszy artykułu «WIEC CZYTELNICZY», s. 4
Czytelnicze wiece
Слово Просвіти, №32 за 2007 рік
„NIE PIJ, KOZAKU!" — UKRAINA PROSI
Dzień dobry, Olenko, droga moja przyjaciółko! Wiem, jak tęsknisz za rodzinną wsią, odkąd pochowałaś swoją mamusię, swoją najdroższą doradczynię, i musiałaś sprzedać obcym ludziom dom, w którym kiedyś dorastałaś. Pamiętam, jak boleśnie przyjęłaś sam fakt sprzedaży: wydawało ci się, że ją zdradzasz, tę białą, schludną chatkę niedaleko Psioła, w której wszystko zawsze lśniło czystością (a była to naprawdę niezrównana czyściocha i czepialska, ciocia Maruśka, twoja matka, niech jej ziemia lekką będzie; a jakie wesołe, barwne kwiaty rozkwitały na jej ręcznikach!). Przez cały rok, przyjeżdżając od czasu do czasu odwiedzić rodzinne mogiły, nie mogłaś odważyć się spojrzeć w oczy swojemu obcemu domowi, omijałaś znaną do najdrobniejszego szczegółu ulicę dziesiątą drogą…
Domyślam się, że cię zasmucę, przekazując tę wiadomość, jednak i tak wcześniej czy później dowiesz się, że twoją chatę znów sprzedano. Ta młoda rodzina, która swego czasu ją kupiła, ma już dwoje dzieci, zrobiło im się ciasno w dwóch małych pokojach, więc przeprowadzili się z Bereg do Rudyczówki, do znacznie przestronniejszego domu. A na waszym podwórku mieszka teraz małżeństwo w „młodym" wieku emerytalnym, za którego już lekko pochylonymi plecami są i awantury, i rozwody, i ponowne śluby (teraz to stało się w naszej wsi zwyczajne — na starość schodzą się z tymi, z którymi kiedyś dorobili się dzieci). Nie interesuje mnie to ani trochę. Po prostu przypomniało mi się, jak mówiłaś: „Chociaż jedno cieszy, że kupcy to młodzi ludzie, w chacie będą rozbrzmiewać dziecięce głosy". Może jeszcze będą rozbrzmiewać. Tylko że to będą, niestety, głosy nie naszych wnuków.
A skoro o wnukach: Natalka Ż. (pamiętasz, z równoległej klasy) wreszcie doczekała się pierwszego wnuka. Taka szczęśliwa! Szykuje się w drogę, by odwiedzić nowo narodzonego, bo ich syn z Mykołą mieszka w Połtawie. A tu, we wsi… W ciągu dwóch miesięcy tego roku urodziło się zaledwie jedno dziecko, a pochowano dziesięciu starszych mieszkańców wsi. Tylko pomyśl — jeden do dziesięciu! Ginie,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
