Strona · s. 2strona oryginału ↗
BLOK JULII TYMOSZENKO: UKRAIŃSKI PRZEŁOM
Слово Просвіти, №32 за 2007 рік
Petro ANTONENKO Na międzypartyjnym zjeździe Bloku Julii Tymoszenko liderka BJuT większą część swojego sprawozdania — prawie godzinę — poświęciła prezentacji programu „Ukraiński przełom”, który właściwie jest też programem wyborczym i, jeśli patrzeć szerzej, inicjatywą, którą Blok zaproponował społeczeństwu na najbliższe lata. A na kilka dni przed tym, na spotkaniu z dziennikarzami Ukrainy i zagranicy, Julia Tymoszenko prezentowała ten program przez prawie trzy godziny. Dlaczego „przełom”? Bo wszelkie „ewolucje”, oświadczyła liderka BJuT, jedynie konserwowały przez ponad dekadę nędzny półkolonialny status Ukrainy. Dlaczego inicjatywa od BJuT? Bo liderka Bloku ma doświadczenie przełomu jeszcze z czasów wicepremierostwa w rządzie Juszczenki, kiedy trzeba było w ciągu kilku miesięcy oczyszczać mafijną branżę energetyczną i napełniać nędzny budżet, aby zacząć wypłaty wieloletnich długów z tytułu pensji i emerytur. Blok przygotowywał ten program przez kilka ostatnich lat i główne założenia istnieją już w formie projektów ustaw. Jakie to główne założenia? Program „Ukraiński przełom” to szybka i radykalna transformacja Ukrainy: polityczna, gospodarcza. 12 kierunków. W każdym — kilka kluczowych tez: co trzeba robić natychmiast. Jako pierwszy kierunek zasadniczo postawiono Przełom Konstytucyjny. To ta reforma z wyjściem na nową Konstytucję, którą Julia Tymoszenko zaprezentowała dwa tygodnie wcześniej (zob. „SP”, nr 30). Bez stworzenia odpowiedzialnej władzy żadne przełomy i programy nie są możliwe. Do tego przylega też drugi kierunek — przełom sądowo-prawny. Charakterystyczne, że na trzeciej pozycji znajduje się przełom informacyjny. „Bez stworzenia potężnych mediów, niezależnych od nacisków władzy i klanów, bez wolności słowa niemożliwa jest wolność człowieka” — cytuję sprawozdanie ze zjazdu. Na kolejnych pozycjach stoją przełom antykorupcyjny, demograficzny, intelektualny. Bardzo szkoda, że z braku miejsca nie mogę szerzej rozwinąć tych pozycji: jak pozbyć się sławy jednego z najbardziej skorumpowanych krajów, jak powstrzymać wymieranie i degradację umysłową narodu. I dopiero z rozwiązaniem wymienionych problemów przyjdą też sukcesy gospodarcze. O tym — w kolejnych kierunkach programu: przełom tranzytowy, przedsiębiorczy, energetyczny, inwestycyjny, budowlany. Znowu — tylko o jednej tezie z dziesiątek. Julia Tymoszenko przekonująco obala mit o tak zwanej „zależności energetycznej” Ukrainy. Z nią dawno można było skończyć, ale na przeszkodzie stoi zaprzaństwo tak zwanej elity władzy, która umyślnie przywiązuje kraj do różnych rur i kurków, aby trzymać go w kolonialnym jarzmie energetycznym. Osobno wyodrębniono przełom agrarny. I znowu — obalenie jeszcze jednego mitu: o tak zwanej „nierentowności” sfery agrarnej. Tej, która jest wysoce dochodowa na całym świecie, ale z jakiegoś powodu „nierentowna” u nas przez dzikie traktowanie wsi i chłopstwa przez władzę. A teraz — o jednej nieoczekiwanej dla politykierów, prasy i, prawdopodobnie, samych uczestników zjazdu rzeczy. Rozpoczęła swoje sprawozdanie (i poświęciła temu dobrą trzecią część wystąpienia) Julia Tymoszenko nie od programu „Ukraiński przełom”. Rozpoczęła od tematu naszej duchowości, moralności, pamięci historycznej, „bez czego nie będzie żadnego przełomu”. Nawet głębiej — od tego, jaką wychowujemy przyszłą Ukrainę. Odczytała wyniki szkolnego testu, który jest prawdopodobnie straszniejszy niż wiele innych sondaży. To wtedy, gdy uczniowie starszej klasy daleko nie od razu i daleko nie wszyscy potrafili powiedzieć, kim jest Taras Szewczenko, kiedy w ogóle nie potrafili powiedzieć, kim są Wasyl Stus, Wasyl Symonenko, Mychajło Kociubynski, a na pytanie „Kim jest Łesia Ukrainka?” jeden z uczniów odpowiedział: „To plac obok McDonalda”. Raz na zawsze liderka BJuT zaproponowała zakończyć spekulacje dotyczące dwujęzyczności, jasno oświadczając, że jedynym językiem państwowym był i powinien być ukraiński. I dalej cytuję: „Jeśli ktoś chce dwujęzyczności, to poradźmy mu nauczyć się języka ukraińskiego”. Jeszcze ostrzej odpowiedziała na zarzut, że rzekomo jej Blok przejawia wielkomocarstwowość, „narzucając” jedyny język państwowy: „To hańba dla obywatela państwa, jeśli nie włada on językiem państwowym i nie korzysta z niego”. Od gazety „Słowo Proświty” udało mi się zadać Julii Tymoszenko dwa pytania. Jedno dotyczyło ochrony języka ukraińskiego, kultury, naszych narodowych świętości (Ławra, Kaniów i wiele innych), na które wywierają nacisk oligarchowie, gdzie wszystko jest wyprzedawane i zabudowywane. Odpowiedź: Blok proponuje nie po prostu jednorazowe datki, mecenat i sponsoring, a jasną ochronę państwową i wsparcie przede wszystkim z budżetu państwa naszej kultury, naszych świętości. Drugie pytanie zadano w związku z tym, że zjazd odbywał się 5 sierpnia, w dniu 70. rocznicy rozpoczęcia masowych represji.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
