Strona · s. 1strona oryginału ↗
Ogólnoukraiński tygodnik kulturologiczny 32 (461), 7–13 sierpnia 2008
Слово Просвіти, №32 за 2008 рік
Zdjęcie: Ołesź Dmytrenko
Borys OLIJNYK
Jeśli nie wdawać się w rozległe teorie, to główne powołanie języka polega na tym, by z biologicznego człowieka tworzyć istotę rozumną, czyli obywatela, który nie unosi się w próżni, lecz chodzi po ziemi określonego państwa. Zatem wszystkich, którzy żyją i działają na suwerennej Ukrainie, powinien jednoczyć w społeczeństwo język ukraiński, który trzeba po prostu znać. Właśnie z takich prostych i naturalnych, jak powietrze, zasad wychodzili deputowani, którzy niemal dwie dekady temu na sesji Rady Najwyższej jeszcze USRR utwierdzali państwowość języka ukraińskiego. Jako ówczesny sprawozdawca w tej sprawie wzywałem posłów: „Zapewniam: dokonacie aktu, który na zawsze pozostanie w pamięci narodu ukraińskiego. Zdobędziecie jeszcze głębszy szacunek swoich dzieci i wnuków za to, że wprowadzicie je w język ukraiński — jeden z najbardziej melodyjnych nie tylko w słowiańszczyźnie, lecz na całym świecie”. Ustawę przyjęto jednogłośnie. Nastrój był wtedy uroczo podniosły. Dziś tego nie odczuwam, w siedemnastym roku niepodległości, ponieważ przestrzeń funkcjonowania, czyli żywotności ojczystego słowa, choć brzmi to paradoksalnie, wyraźnie się zawęża. Zazwyczaj u nas winą obarcza się presję północnego sąsiada. Wybaczcie, a gdzież jest nasze państwo, które nawet palcem nie kiwnęło, gdy gasną albo ledwo wegetują ukraińskie czasopisma? Zanim kogokolwiek oskarżymy, warto spojrzeć na własnych małorosjan, którzy „zapisali się” do wielkorosjan i przez dziesięciolecia nie są w stanie nauczyć się języka ojczystego. To właśnie oni najgłośniej krzyczą o presji „ukrainizacji”. Zwracam się do rdzennych Rosjan: powstrzymajcie tych samozwańców, którzy, występując w waszym imieniu, swoją nieudolnością kompromitują i poniżają naród rosyjski! Najbardziej wymowną oznaką prowincjonalizmu jest bezkrytyczne przebieranie się w obce, co często leży tak, jak siodło na krowie. Posłuchajcie: „lizing”, „faktoring”, „franczyzing”, „faks”, „ksero”, „drukarka”, „kartridż”, „winczester” (okazuje się, że to nie broń, lecz zaledwie „program zabezpieczenia”), „stapler”, „penitencjarna”
PROBLEMY WSI POLESIA
DZIESIĘĆ PRZYKAZAŃ „PROSWITY”
IWAN MAZEPA I JEGO EPOKA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
