Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Iwan Dracz, jak każdy człowiek, miał i ma swoje marzenia. Kiedyś poeta i polityk pragnął zostać reżyserem filmowym. Artystyczne marzenie nie spełniło się, za to na Ukrainie pojawił się utalentowany scenarzysta filmowy. Rozmowę z artystą przeczytajcie w następnym numerze „Słowa Proświty”.

Слово Просвіти, №32 за 2008 рік

wieje wietrzyk,/ Jak brat zagada;/ Tam w szerokim polu wola; /Tam sine morze/ Wygrywa, chwali Boga,/ Tęsknotę rozpędza…” Obraz ukończony w 1964 roku. Jak czytano temat i samo słowo „powrót” dla współczesnych, z czyimi losami kojarzyło się ono w tamtych latach — aluzja głębokiej i niepokojącej treści. Nawet w kamieniach milowych swojej biografii artysta widział skojarzenia z twórczym losem Tarasa. W 1929 roku pokazał swoje rysunki Mitrofanowi Siemionowiczowi Fiodorowowi, byłemu wychowankowi Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, uczniowi Ilji Riepina. Jak twierdzi Hanna Mykołajiwna, Fiodorow nawet w swoich listach do Riepina do Finlandii pisał o utalentowanym uczniu. Sam Heorhij Stepanowycz całe życie będzie wspominał ulubionego pedagoga, który zginął na wojnie podczas blokady. Mielichow przeszedł wojnę jako żołnierz, wyzwalał Ukrainę i Polskę, widział płonący Reichstag. Zdołał utrwalić to, co zobaczył, na rysunkach, a te „reportaże” z ołówkiem w ręku posłużyły później jeszcze jednemu wyrazistemu nurtowi jego twórczości — psychologicznie subtelnemu i prawdziwemu motywowi, który można by nazwać „Drogami wojny”. Unikał bezpośredniości nawet w oficjalnych zamówionych pracach, pozostawał wierny sobie, a tam, gdzie mógł wypowiedzieć się szczerze — w pejzażach rodzinnej Ukrainy, portretach współczesnych — otworzył przed widzem nowy świat wizualny: jasny, ekspresyjny, pełen wewnętrznego serdecznego ciepła. Nawet w niezmiennie obowiązkowych tematach ideologicznych tamtego czasu znajduje możliwość wplecenia swojego ulubionego motywu. Tak w obrazie „Maksym Gorki na Ukrainie” twórca „Burewiestnika” czyta chłopom „Kobziarza”. A płótno, wypełnione biało-różową poświatą róż, które podkreślają wizerunek głównej bohaterki, — też słoneczno-różane, ma śmieszną dla naszego współczesnego odbiorcy nazwę „Portret brygadzistki Krymskiego sowchozu olejków eterycznych „Dolina róż” Wiery Riepiczewej”. Gdzie jesteś dzisiaj, Królowo różanego pola? Patrzymy teraz na te płótna, zauważając w nich inne wartości, niż te, które zakładała dyktatorska epoka. I chwała silnemu i sumiennemu talentowi, że niepowstrzymywane ramami obrazów wybuchają dynamity delikatnego majowego bzu, te same róże i białe kaliny koralowe oraz maki przy huśtawce z dziewczynką. Hosanna tobie, dyktaturo Sztuki! Redaktor dyżurny Nadia KYRIAN Księgowość 279-41-46 Adres redakcji: ul. Chreszczatyk, 105B, m. Kijów, 01001 E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.org.ua Wydrukowano z gotowych form fotograficznych w kombinacie „Presa Ukrajiny” w środę. Zam. nr 3301232 Nakład — 20000 Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za wiarygodność informacji ponoszą autorzy. „Wiejski dziedziniec w Kaniowie” Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów. Przy korzystaniu z naszych publikacji odniesienie do „Słowa Proświty” jest obowiązkowe. Indeks gazety „Słowo Proświty” — 30617 Cena prenumeraty, uwzględniając usługi pocztowe: na miesiąc — 3,94 hrywny. na 3 miesiące — 11,32 hrywny. na 6 miesięcy — 21,64 hrywny. 0 8 0 3 2 4 820095 780016

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn