Strona · s. 3strona oryginału ↗
WYDARZENIA, FAKTY, KOMENTARZE
Слово Просвіти, №32 за 2008 рік
Zdjęcie ze strony Prezydenta Ukrainy tego „stanu wyjątkowego”? Ograniczenia pewnych praw, na przykład do zgromadzeń i wieców? Żeby mniej gadali? A mówić jest o czym. Najmniej chciałoby się teraz wszczynać debaty polityczne na górze tysięcy ludzi czy akcentować fakty maruderstwa lub spekulacji w strefach klęski. To wtedy, gdy kilogram gryki sprytni handlarze oferują nieszczęsnym ludziom po 20 hrywien, a litr oleju — po 100. Jakie czasy, takie obyczaje. Albo jacy my. Ale klęska naświetliła inną żywiołowość — nieśmiertelnej, niestety, komunistyczno-sowieckiej filozofii „Po nas — choćby potop”, tutaj już w dosłownym sensie. Żywioł obojętności wobec tego, co dzieje się w twoim państwie, twoim wspólnym domu. Okazuje się, że u nas nawet na ogólnoukraińskim poziomie, nawet w stołecznych resortach, takich jak Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych czy Hydrometeorologiczne Centrum, do tej pory nie ma programów komputerowych do mniej więcej poprawnego prognozowania powodzi. Ziemne wały, które uratowały przed zalaniem czarowne podolskie miasto Jampol, znajdują się w takim samym stanie, w jakim zbudowano je prawie 40 lat temu, po czym wszystko nie dochodziły ręce do ich remontów i rekonstrukcji. I tylko liczone centymetry uratowały miasto. U nas na rzekach, nawet niedaleko mostów kolejowych i torów można bezkarnie wybierać żwir, stawiając pod zagrożenie komunikację. Nawet nie przez 17 lat niepodległości, a przez poprzednie dziesięciolecia, prawie przez stulecie, my tak i nie nauczyliśmy się budować mostów i dróg w skomplikowanych strefach ekologicznych. A dlatego pierwszymi padały stosunkowo nowe budowle, a w zamian najtrwalszymi okazały się zbudowane jeszcze za czasów Austro-Węgier. I kiedy mówią, że takiego żywiołu nie było 100 czy 200 lat, to czy i wtedy, wiek-dwa temu, kiedy nie było komputerów, a były łopata i kilof, ginęły od powodzi dziesiątki ludzi? Co już mówić o drapieżnym wycinaniu lasów nad rzekami na Zakarpaciu, Bukowinie! Przy okazji, te regiony w ostatnich latach już kilka razy ogłaszano strefami klęski ekologicznej, przyjmowano odpowiednie programy rządowe, które, jak oświadczył na dniach przewodniczący Czerniowieckiej obwodowej administracji państwowej, wywołały wielkie zmiany społeczno-polityczne, albo były ostrzeżeniem. Przecież bardzo wiele z tego, co obecnie dzieje się na Ukrainie, daje grunt dla politycznego, gospodarczego i duchowego ataku. I chociaż na Ukrainie jest niemało działaczy w rodzaju akademika Tołoczki, którzy wszystkie rozmowy o rosyjskim ataku nazywają ukraińskim kompleksem, jednak świat widzi, że to nie kompleks, a próba Federacji Rosyjskiej podporządkowania byłych kolonii. Na przykładzie niedawnej wizyty na Ukrainie kanclerz Niemiec Angeli Merkel widzimy, że Europa dość zawoalowanie zwraca uwagę na te procesy. A oto kandydat na prezydenta USA od Republikanów senator John McCain nazywa rzeczy po imieniu i mówi o nacisku Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Według jego słów, obecne zachowanie rosyjskich władz, żeby ich święto było tak pompatyczne, jak za czasów ZSRR. Dlatego dowódca rosyjskiej Floty Czarnomorskiej Ołeksandr Kleckow twierdzi, że nie wiadomo mu o jakichkolwiek ograniczeniach Ukrainy wobec rosyjskiej strzelaniny. A według słów przewodniczącego Sewastopolskiej miejskiej administracji państwowej Serhija Kunicyna, dowództwo floty FR w przededniu obchodów ostrzeżono o tym, że strzelanie podczas parady jest zabronione. Ponieważ takie sytuacje nie są odosobnione, to Rosjanie uważają, że najlepszą obroną jest atak. Według twierdzeń ekspertów z Centrum im. Razumkowa, w Federacji Rosyjskiej propaganda państwowa aktywnie kultywuje wrogość wobec Ukrainy. Jako skutek tej propagandy, uważają eksperci, gwałtownie pogorszył się stosunek rosyjskich obywateli do Ukrainy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
