Strona · s. 4strona oryginału ↗
WIEŚ I LUDZIE
Слово Просвіти, №32 за 2008 рік
Z GŁĘBI WIEKÓW Wołodymyr Seryczenko z zawodu jest fizykiem, ale jest zakochany w historii rodzinnych stron i całkiem zasadnie uważa siebie, jak i wielu współmieszkańców, za kozaka. Z pasją opowiada o tysiącletniej historii wsi, która była jednym z forpocztów czernihowskich książąt. O tym, że ludzie mieszkali tu tysiące lat temu, świadczy 20 dawnych stanowisk archeologicznych, póki co zakonserwowanych i niezbadanych. W szkole znajduje się muzeum: tam można dowiedzieć się o ciekawych nazwach ulic Petruszyna — Telenowszczyna, Poczepniowszczyna, Honcza (ostatnia nazwa wiąże się z rozpowszechnionym tu od dawna polowaniem). Wieś od wieków dzieli się na Górę i Dół, nawet z wyglądu jej górna część jest wyższa o jakieś 12 metrów i zawsze istniała nawet różnica w charakterach górali i mieszkańców dołu. A stuletnia wiejska cerkiew znajduje się na najwyższym, jak przyjęto, punkcie wsi, będąc zabytkiem drewnianej architektury Polesia. Wieśniacy szczycą się swoim słynnym ziomkiem, znanym ukraińskim pisarzem Wołodymyrem Drozdem, którego twórczość w postrzeganiu świata, w żywiole językowym jest mocno związana z rodzinnym krajem. Wołodymyr Hryhorowycz kilka lat temu ja półdetektywistyczna historia zaczęła się od tego, że mieszkańcy dość dużej wsi Chaliawyn pod Czernihowem zaczęli pisać listy do środków masowego przekazu w związku z tym, że pod wsią „rozpoczęto budowę obiektu o nieznanym przeznaczeniu”. Ponieważ wyższy i jedyny organ władzy państwowej na wsi — miejscowa rada wiejska — nic nie mógł wyjaśnić ziomkom w sprawie tajemniczej samowoli budowlanej i „szkodliwości tej produkcji”, to 6 czerwca rada wiejska złożyła wniosek do Zarządu Kontroli Wykorzystania i Ochrony Ziem w obwodzie czernihowskim. W tym liście zawarto prośbę organu państwowego o „przeprowadzenie kontroli pod kątem legalności i celowego wykorzystania działki ziemskiej, ogrodzonej na początku czerwca 2008 roku przez Kowtuna Wiktora Wołodymyrowycza, kierownika gospodarstwa rolnego „KVV”. Dalej w liście opowiedziano, że działka o powierzchni prawie 0,80 hektara jest częścią działki ziemskiej o powierzchni 50,80 hektara, nadanej w stałe użytkowanie Kowtunowi jeszcze w grudniu 1992 roku, której już od 10 lat nikt nie uprawia, nawet podatku od niej nie płaci. Ale szczególnie zaniepokoiło radę wiejską to, że tę odgrodzoną działkę rolnik planuje przeznaczyć na „przetwarzanie odpadów niemetalowych”. Zauważcie: póki co wszystko jest na poziomie plotek. Przez długi czas władza we wsi nie mogła „wydobyć” od Kowtuna żadnych danych, co też zamierza budować na wiejskich obrzeżach. Ten po prostu ignorował radę wiejską i współmieszkańców. Według słów przewodniczącej rady wiejskiej Ałły Lisowej, Kowtuna niemożliwe było zmusić przez lata do zapłacenia podatku. Młodzi mieszkańcy Petruszyna
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
