Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Uświęceni imieniem działacza. Wręczono międzynarodową nagrodę im. W. Winniczenki w 2012 roku

Слово Просвіти, №32 за 2012 рік

Walentyna JEFRIEMOWA, zasłużony pracownik kultury Ukrainy, przewodnicząca Romeńskiego oddziału UFK. Zdjęcie: Wieniamin LARIN W Ukraińskim Funduszu Kultury odbył się uroczysty wieczór z okazji wręczenia Międzynarodowej Nagrody im. Wołodymyra Winniczenki, ustanowionej w 1990 roku, którą przyznaje się za szczególne osiągnięcia twórcze w literaturze, sztuce oraz działalność dobroczynną. Przez dwadzieścia dwa lata istnienia tego poważnego wyróżnienia laureatami zostało ponad 60 krajowych i zagranicznych działaczy kultury i dobroczyńców, m.in. z Kanady, USA, Rosji, Austrii, Wielkiej Brytanii, Syrii i Jugosławii. Nagroda nosi imię Wołodymyra Winniczenki nieprzypadkowo, gdyż całe swoje życie służył on interesom narodu ukraińskiego, walczył o narodowe wyzwolenie państwa. — W różnych czasach imię W. Winniczenki traktowano niejednoznacznie, ale to nasza Inna RUSNAK W powietrzu pachniało upałem i wiśniowym aromatem, a czysta kartka papieru, bielejąca na biurku, jakby wzywała, by podzielić się z nią jasnymi wrażeniami, opowiedzieć o uzdrowieniu duszy wierszem. I rzeczywiście nie oparłam się zwodniczej pokusie, by opowiedzieć o feerycznych chwilach skrzydlatego lotu duszy. Jak na spowiedzi, tajemniczo popłynęły niczym strumyk pierwsze wrażenia ze spotkania twórczego z wybitnymi poetami, członkami Związku Pisarzy Ukrainy, laureatami wielu nagród literackich, gdyż nawet duszna atmosfera niewielkiego pomieszczenia Nowodnistrowskiego Muzeum Historycznego nic a nic nie przeszkodziła w miłej, szczerej rozmowie i otwartych opowieściach Wasyla Herasymiuka i Myrosława Łazaruka. Tymczasem fotografowałam każdy ruch i gest gości, starając się uchwycić, zapamiętać, zachować, utrwalić na kolorowych fotografiach chwile drżącego spotkania, jedności pokrewnych poetyc- Maksym STRICHA Obie te książki łączy najważniejsza wspólna cecha — krańcowa szczerość autorki. Wiersze to rzeczywiście wyznania miłości ukochanemu mężczyźnie, znanemu działaczowi społecznemu, wielkiemu entuzjaście rozbudowy ukraińskojęzycznego segmentu „Wikipedii” Jurijowi Perohanyczowi. Proza to niezmyślone historie ludzi, których autorka, jak się wyczuwa, dobrze zna. Wiarygodności jej tekstów służy nawet notka o wsiach południowej Czernihowszczyzny, gdzie toczy się akcja, utrzymana w stylu „wikipedycznym”. Wiersze Tetiany Czerep są tradycyjne w obrazowaniu i prawie wszystkie rymowane. W czasach skomplikowanych metafor i urwanego rytmu wierszy wolnych komuś mogą wydać się staromodne. Jednak z pewnością zawsze będzie więcej tych, którzy w poezji szukają szczerej opowieści o ludzkich

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn