Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Głodówka trwa...

Слово Просвіти, №32 за 2012 рік

Ołeksij BURJAN, 64 lata, wieś Hłodosy, obwód kirowohradzki: — Zostawiłem małe gospodarstwo i żonę, i przyjechałem tutaj. Postanowiłem walczyć, bez względu na to, co mnie to będzie kosztować. Kiedy zobaczyłem dzieci leżące na schodach, zrozumiałem, że nie mam prawa litować się nad sobą. Dlatego będę głodował razem z nimi. Emilia BEREŻNYCKA, 70 lat, przewodnicząca Związku Artystów „Koło-my-ja”, Kołomyja, obwód iwanofrankiwski: — Nasza władza nie wsłuchuje się w nasz głos. Nie zważa na mój wiek, na to, że głoduję. Kieruję Związkiem Artystów „Koło-my-ja”, moje prace są znane na Ukrainie i nie tylko. Nie rozumiem tych Ukraińców, którzy jadą za granicę szukać lepszego życia. Mieć takie ziemie, takie bogactwo i to wszystko rzucać jest nierozsądne. Trzeba szukać sposobów rozwiązania problemów samodzielnie, nikt nie może odebrać nam prawa wyboru. Przykro, kiedy rozpadają się rodziny, cierpią dzieci, a nasz naród ubożeje. Musimy wykreślić ze swojej świadomości ten „kompleks niższości”, nad którym wiekami pracowali nasi kolonizatorzy. Wzywam Ukraińców, by byli z siebie dumni. Chcę życzyć naszemu narodowi, by był samowystarczalny, a nie liczył na „dobrego cara”. Można osiągnąć sukces, jeśli dba się o własną ziemię samodzielnie, przejmując się swoim obowiązkiem obywatelskim. Nasze dobra materialne są w cudzych rękach. Ale jeśli nie oddamy wyżyn duchowych, to zdobędziemy i ekonomiczne. Nasz naród jest niezłomny! Zbierzemy się w sobie i obowiązkowo pokonamy zło… Nadija KYRIAN Jak oni śmieli? — oburzają się mieszkańcy osiedla Wełykyj Byczkiw w rejonie rachiwskim obwodu zakarpackiego (populacja około 10 tysięcy), w imieniu których list podpisało 108 osób. — 2 osoby na 46 milionów Ukraińców, „urodzonych i nieurodzonych”, odbierają język ojczysty na naszej ojczystej ziemi. „Kiwałowa trzeba zdjąć ze stanowiska. On i studentom w Odessie narzuca nienawiść do Ukrainy, zorganizował wiec z plakatami „Język ojczysty rosyjski”. Podczas wyborów w 2004 roku sfałszował je na korzyść Janukowycza… Jeszcze w 1991 roku na referendum naród ukraiński zagłosował za niepodległą Ukrainą, w 2004 — potwierdził wybór, wybierając W. Juszczenkę. Bardzo prosimy was, nie dopuśćcie Kiwałowa do liczenia głosów w przyszłych wyborach, bo znowu narobi nieszczęścia. On jest wrogiem Ukrainy, nawet język nasz chce odebrać nam razem z przyjacielem Kolesniczenką. Są jeszcze persony non grata, jak Jefremow, który język zna, ale nie mówi ani słowa po ukraińsku, Czeczetow, który wskazuje ręką, jak głosować w Radzie Najwyższej oraz niektórzy inni. Na Ukrainie musi być jeden język państwowy — ukraiński, jak w Rosji — rosyjski”, — uważają mieszkańcy Wełykoho Byczkowa. Śniatyński oddział miejski „Proświty” (przewodniczący Wołodymyr Karyj) przesłał decyzję zebrania, w której proświcianie postanowili osobistym przykładem walczyć o czystość języka ukraińskiego, przeprowadzać spotkania i prowadzić pracę wyjaśniającą wśród mieszkańców na temat zbrodniczych zamiarów obecnej władzy dotyczących prawdopodobnego rozłamu Ukrainy, potępić działania przedstawicieli narodu z obwodu iwanofrankiwskiego. Alina BODNAR, 19 lat, studentka, przyszła dziennikarka, miasto Sokyriany, obwód czerniowiecki: — Przyjechałam tutaj po to, żeby zmienili się zwykli ludzie, tacy jak ja, żeby nie myśleli, że każdy z nas nic nie znaczy w tym państwie. Konstytucja Ukrainy napisana jest po to, aby życie w kraju jej podlegało, i właśnie naród jest głównym źródłem władzy. My musimy decydować, jaki język będzie państwowym. Niestety, tę władzę sami wybraliśmy i dlatego musimy uczyć się na błędach i nie bać się bronić swoich przekonań. Dziennikarze, duchowieństwo, funkcjonariusze organów ścigania są zobowiązani służyć narodowi i przyłączyć się do niego, a nie być poplecznikami władzy. Czas przestać liczyć na kogoś, zmienić Ukrainę może każdy. I co najważniejsze, nie zważając na tę „ustawę”, przeciwstawić się rozłamowi kraju. Przecież my tutaj nie jesteśmy przeciwko innym językom, a za jednym państwowym. Jewhenija JAHLINSKA, 19 lat, nauczycielka klas początkowych, miasto Kalyniwka, obwód winnicki: — Jestem tutaj, aby obronić prawa języka ukraińskiego, bo jestem obywatelką Ukrainy i to mój obowiązek. Kiedy nastało zagrożenie podpisania „ustawy językowej” przez Prezydenta, zdecydowałam się rozpocząć głodówkę na znak protestu. Prezydent ma nas gdzieś i dobrze to rozumiemy, ale lepsze jest chociaż jakieś działanie, aniżeli całkowita bezczynność. Nie rozumiem, jak można publicznie przysięgać wierność Ukrainie i jej narodowi, nie mając miłości do nich w sercu. Jak mogą nasi zwierzchnicy wychowywać patriotów, jeśli sami nie są patriotami. Ja chcę działać, a nie siedzieć w miejscu. Moja postawa życiowa to: zawsze zaczynaj od siebie. W zaistniałej sytuacji pokładam wielką nadzieję w Bogu i świadomości narodowej obywateli ukraińskich. Wołodymyr WOŁOSZYN, 22 lata, prowadzi gospodarstwo, wieś Jarewysze, obwód wołyński: — Nie ma języka — nie ma państwa. Jestem patriotą, nacjonalistą, kocham swój język, nasze tradycje. Jak można było tutaj nie przyjechać?! Nie podoba mi się władza, która dopuściła do uchwalenia ustawy językowej. Przyjechałem tutaj na pokojową akcję. Jeśli obronimy język ukraiński, to będziemy mogli pokonać zbrodniczą władzę. Moja głodówka to pokojowy protest. Każdy z nas ma prawo wyboru i ten wybór jest bardzo prosty — albo przekonywać siebie, że istnieją inne, ważniejsze sprawy niż ta akcja, albo ją wesprzeć. Rozmawiali Roman ŁAPUDA, Oksana SEMENIUK Akcja protestacyjna pod Ukraińskim Domem trwa. Kontynuujemy poznawanie uczestników oporu, którzy całodobowo żyją na rozpalonych schodach, bez uwagi władzy, bez wsparcia polityków, działaczy społecznych, bez modlitwy. Co to jest — kolejny Hołodomor, ale już duchowy? Gdzie humanitaryzm naszych przywódców — chociażby na pokaz?

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn