Strona · s. 2strona oryginału ↗
Spekulują językiem, by skłócać ludzi
Слово Просвіти, №32 за 2012 рік
Do redakcji wciąż napływają listy, w których autorzy wyrażają oburzenie z powodu skandalicznego projektu ustawy Kiwałowa—Kolesniczenki, rzekomo uchwalonej z bezprecedensową liczbą naruszeń, chwiejnym stanowiskiem przewodniczącego Rady Najwyższej Wołodymyra Łytwyna, który obiecywał jej nie podpisywać, a potem niespodziewanie ją podpisał, oraz propozycjami, by ignorować tę ustawę itp.
Franciszczyny, którzy głosowali za tą ustawą, zwrócić się do prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza z żądaniem zawetowania jej. Rosjanin Mykoła Kotow z Dzierżyńska nad Dnieprem, którego rodzice przyjechali na Ukrainę z obwodu kurskiego, pisze: „Uczciwie bronię Ukraińców i Ukrainy, która przygarnęła moich rodziców i mnie, i pomagam urządzić państwo, w którym wszystkim będzie dobrze, dostatnio i wygodnie żyć. Nigdy nas nie uciskano. Żyliśmy zgodnie z miejscowymi mieszkańcami, znając oba języki. Teraz regionałowie Kiwałow i Kolesniczenko chcą tę przyjaźń zerwać”. Mykoła Oleksandrowycz wypisał i przesłał chronologię niszczenia języka ukraińskiego i państwowości (m.in. Hołodomorów, likwidacji „Proświt”, represji wobec kobzarzy itd.) od roku 1627 do dziś. Akademik Międzynarodowej Akademii Oryginalnych Idei Ukrainy Michaił Kurdiuk proponuje, aby przed Charkowską Radą Miejską wzniesiono za środki z budżetu pomnik ofiar rusyfikacji: 33 rozstrzelanych i 800 represjonowanych w 1951 roku studentów za odmowę zdawania egzaminów w języku rosyjskim, a także ustawiono pamiątkową tablicę w głównym budynku uniwersytetu. Michaił Hrihorowycz uważa, że uznanie faktu represji z 1951 roku jest obecnie szczególnie ważne. „Ponieważ na szczeblu państwowym rozstrzygana jest kwestia nadania Charkowowi statusu stolicy kulturalnej Ukrainy — pisze pan Michaił — trzeba nalegać, aby władze miasta uczciły pamięć niewinnie zamordowanych i przestały poniżać rdzenną ludność państwa. Należy zorganizować zbiórkę ofiar na wydanie książki „Ofiary rusyfikacji miasta Charkowa” oraz na stworzenie serialu o prześladowaniach języka ukraińskiego w okresie od pierwszych carskich cyrkularzy do naszych dni”. Jednym z najpierwszych sposobów obrony wszystkiego, co ukraińskie, jest własny przykład, który dają proświtianie. Tak D. Czubata, przewodnicząca zarządu Tarnopolskiego Miejskiego Zrzeszenia WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, odnotowuje znakomitą pracę wydziału mechaniki inżynierskiej i aparatury elektronicznej technikum Tarnopolskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego im. I. Puluja. Przewodniczącą tej pierwotnej komórki „Proświty” Paraskowija Wołoszczuk — doskonała organizatorka, wysoko wykwalifikowana nauczycielka historii Ukrainy „nie pozwala spać młodym duszom, zapala wszystkich, którzy ją otaczają, ogniem nieograniczonej miłości i szczerego patriotyzmu”. Wszystkie proświtiańskie imprezy odbywają się tu na wysokim poziomie i poruszają do głębi duszy. Niedawno proświtianie otrzymali podziękowanie od Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego za zebrane środki na budowę Soboru Patriarszego w Kijowie. Nie obyło się bez wierszy na gorący temat. Wasyl Pawlenko z Ilicziwska w obwodzie odeskim pisze: „Przeraża ich dwugłowość Kremla // Patrzeć na wolną Ukrainę. // Odchody okupacyjne… Samostijna // Kość w gardle — ziemia kijowska!..” Podsumowującym akordem brzmią rozważania politologa Wołodymyra Ferenca z Iwano-Frankiwska, który uogólnia znaczenie projektu ustawy językowej, jej wpływ na całe nasze życie: zarówno kulturalne, jak i społeczne, na nasz autorytet w świecie. „Przy takim położeniu języka państwowego i narodu tytularnego świat zawsze nas będzie lekceważył i od razu skorzysta z naszej obywatelskiej degradacji. Będą nas, nie zważając na to, gdzie jest ukraińskojęzyczny, a gdzie rosyjskojęzyczny, poniżać i wyzyskiwać także dalej, a my nie wiemy za co, uważając kwestię języka i narodu za dwudziestą. W tych wyborach rosyjskojęzycznych obywateli będzie się namawiać do głosowania pod sztandarem nowej ustawy językowej, która rzekomo chroni ich rosyjskojęzyczność. Ale tak nie jest. Żadną ustawą nie da się zmusić człowieka do zachowania języka przodków, kultury i wiary, jeśli nie jest to jego wewnętrzna potrzeba. De facto ustawa utrwala szczególny status rosyjskiego, ale nie jako języka mniejszości, lecz jako regionalnego języka światowego. Ona utrwala to, co się z nami dzieje. W wyniku ostatniego podziału świata za zgodą wielkich państw znaleźliśmy się w tak zwanej czerwonej strefie ekonomicznej, gdzie światowym językiem komunikacji jest rosyjski. Ta strefa, jak każda zglobalizowana struktura, aktywnie dąży do jednorodności, a język jest potężną bronią do przymuszenia do jednolitej przestrzeni ekonomicznej, nawet wbrew niechęci władz. Rosyjski w statusie regionalno-światowym jest lokomotywą naszej kolonizacji ekonomicznej. Mówiąc prościej — na terytorium Białorusi, Ukrainy, Federacji Rosyjskiej tworzy się strefę rosyjskojęzyczną jako warunek ekonomicznego wyzysku słabszych państw przez Rosję i przez te światowe szulery, które wyłudzają od niej za to koncesję. Dlatego tak zawzięcie lobbuje się za językiem rosyjskim w statusie, który znacznie przekracza potrzeby zachowania etnicznej tożsamości Ukraińców rosyjskiego pochodzenia. Za tym stoją wielkie pieniądze, bajeczne perspektywy wzbogacenia się światowych oszustów, dla których obojętny jest język rosyjski, ukraiński i jakikolwiek inny, tak jak i ci, których uważają za tanią siłę roboczą. Teraz zacierają ręce, patrząc, jak kłócą się ukraińskojęzyczni i rosyjskojęzyczni Ukraińcy, zapominając o niskich płacach i straszliwym bezrobociu dzieci. Bo chodzi nie o ich ojczysty język rosyjski, lecz o nośnik informacji na postradzieckiej przestrzeni, który z ekranów telewizorów i łamów ogłupia, zmusza do kupowania nie tego, robienia nie tego, głosowania przeciwko sobie. Oni po prostu wybrali rosyjski, by skłócać ludzi wewnątrz narodu, przeciwstawiać płeć płci i wierzących w jednego Boga. Dla nich nie ma Boga — mają wielkie pieniądze i zawsze będą uważać nas za bezwolną biomasę, jeśli na to pozwolimy”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
