Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Putinowskie ameby buntują się

Слово Просвіти, №32 за 2017 рік

Dzisiaj główna urzędniczka wydziału oświaty szuka jakichkolwiek drobnych punktów zaczepienia, aby zabronić dzieciom rozpoczęcia roku szkolnego w rodzinnej szkole. Rodzice, wśród których są specjaliści z dziedziny budownictwa i gospodarki komunalnej, faktami dowodzą, że w szkole ogólnokształcącej nr 1 podczas remontu można prowadzić naukę i dzieci nie będą przeszkadzać budowlańcom (i na odwrót). Nawiasem mówiąc, kiedy niedawno rodzice własnym kosztem i siłami zaczęli remontować toaletę na piętrze, gdzie uczą się dzieci, bardzo oburzyło to O. Barabasz. Czy nie dlatego, że brak toalety próbowała wykorzystać jako argument, iż w szkole nie wszystko jest w porządku z normami sanitarnymi i trzeba ją zamknąć? Wcześniej nie niepokoiła jej rażąca sytuacja przez dłuższy czas, kiedy toalety w ogóle nie były remontowane, chociaż budżet miejski przydzielił celowo 200 tys. hrywien, ale wydział oświaty uparcie „nie widział” środków, a nawet zabraniał używać materiałów budowlanych, którymi szkole pomógł sponsor? W szkole ogólnokształcącej nr 1 zachowała się korespondencja z urzędniczką również w tej sprawie. I na koniec zacytujmy oświadczenie rodziców skierowane do naczelnika wydziału oświaty: „Chcemy dać pani radę: nie marnujcie sił na osiągnięcie swojego haniebnego celu. Nie pozwolimy zniszczyć szkoły ogólnokształcącej nr 1. Rodzice i nauczyciele planują akcje obywatelskiego nieposłuszeństwa, jeśli zostanie podjęta próba niedopuszczenia dzieci do kontynuowania nauki w rodzinnej szkole”. Konflikt trwa nadal. Budując „odnowioną Doniecczyznę razem”, ktoś zapomina, dla kogo ją budujemy?! stawiali w jednym rzędzie ze znanymi autorami wielomilionowych deklaracji, z którymi rozprawia się NABU. Jak wyjść z tej oczywistej biurokratycznej absurdyady? Pani Oksana zaproponowała mi zebranie zaświadczeń i napisanie wniosku z prośbą... Wysiadywałem w kolejce pół dnia, następnego pojechałem i wziąłem zaświadczenie, zrobiłem niezbędne kopie, ale kiedy przyszedłem drugi raz i zobaczyłem ogromne kolejki o długości dnia siedzenia, postanowiłem nie brać udziału w tej biurokratycznej ahinei. I nie będę pisał żadnych próśb! To poniżej mojej godności. Oni sami uwarzyli tę paskudną kaszę, niech sami ją jedzą i naprawiają sytuację. Prawda jest taka, że Rewolucja Godności niczego nie nauczyła nie tylko tych biurokratów, ale i setek i tysięcy rozumnych ludzi, którzy pokornie stoją w kolejkach do tych, którzy utrzymują się z naszych podatków. Biurokracja się cieszy: dopóki stoimy w kolejkach, oni mogą spać spokojnie. A my? Jeśli będziemy cierpieć nadal, społeczeństwa obywatelskiego nie zbudujemy. Dlatego mam zamiar zakłócić ich sen i stworzyć precedens. Po mojej stronie jest dokumentalne potwierdzenie przytoczonych faktów, które jednocześnie świadczą o nadużyciu władzy przez urzędników państwowych, w tym o naruszeniu przez nich kilku artykułów Konstytucji Ukrainy. Zatem bardzo interesuje mnie opinia czytelników „Słowa Proświty”, wśród których jest wielu prawdziwie mądrych obywateli. Liczę na odzew także tych, którzy byli w podobnej sytuacji. Stepan TROCHYMCZUK, profesor, przewodniczący Lwowskiego Oddziału Obwodowego Wszechukraińskiego Towarzystwa „Proświta” Brak potężnych i silnych, społecznie zorientowanych partii politycznych, które cieszyłyby się wysokim zaufaniem i stabilnym elektoratem, rodzi podziały i rozdrobnienie ukraińskiego krajobrazu politycznego, jego niekontrolowany i nieuzasadniony podział, niczym ameb w kałuży. Proces ten przyspiesza podczas rewolucyjnych wstrząsów, kryzysów, przed kolejnymi i przedterminowymi wyborami. Obecnie na Ukrainie zarejestrowane są 352 partie polityczne. W ostatnich wyborach parlamentarnych wzięły udział 52 partie i tylko 6 z nich przekroczyło próg 5%. Niektóre małe partie pozaparlamentarne wykazują wysoką aktywność polityczną, zwłaszcza w walce z legalną władzą wszystkich szczebli, zdobywając sobie rankingi przed przyszłymi bataliami wyborczymi. W ferworze walki politycznej zupełnie „nie widzą” sukcesów władzy w reformowaniu państwa i w walce z putinowską agresją, a jedynie „zbrodnie”. Przykładem takiego fake newsa jest opublikowanie przez niektóre siły polityczne niepokojącego oświadczenia o formowaniu przez prezydenta Petra Poroszenkę reżimu policyjnego i autorytarnych metod walki przeciwko aktywistom antykorupcyjnym oraz oponentom politycznym. Jakoby tworzy on państwo policyjne, aby z nimi walczyć. Kimże są ci sygnatariusze? „Ruch Nowych Sił” M. Saakaszwilego, partia „Kontrola Narodowa”, „Demaljans”, „Pozycja Obywatelska”, „Siła Ludzi”. Partie są bardzo różne, ale łączy je wojowniczość i niechęć do ukraińskiej władzy. M. Saakaszwili, zamiast pomóc P. Poroszence reformować państwo, próbuje go zniszczyć. „Kontrola Narodowa” W. Medwedczuka i D. Dobrodomowa w głębokiej opozycji do władzy nie wspiera integracji europejskiej Ukrainy. „Pozycja Obywatelska” A. Hrycenki rozkwita jedynie na ogólnym krytykanctwie. To partia jednego wodza, emerytowanego pułkownika i byłego ministra obrony, za którego sprzedano najwięcej ukraińskiego uzbrojenia w cenie złomu. Inne siły polityczne nie odstają od nich. Z jakiegoś powodu za największą zbrodnię P. Poroszenki (dlaczego właściwie jego, a nie parlamentu?) uważa się wprowadzenie e-deklaracji dla przedstawicieli organizacji antykorupcyjnych, takich jak I. Szabunin, S. Łeszczenko, H. Kaniewski, J. Jurczyszyn itd. Może dlatego, że urzędnicy biorą łapówki brudną lewą ręką, a antykorupcjonariusze przywłaszczają międzynarodowe granty prawą sprawiedliwą? Czyżby kontrola pracy antykorupcjonariuszy była tak ogromnym zagrożeniem dla państwa i ważnym problemem politycznym? Partie-ameby wyrastają na czystym populizmie, wręcz zabójczej krytyce wszystkich i wszystkiego, oskarżaniu swoich oponentów o zdradę stanu, korupcję i niekompetencję. Szczególnej obstrukcji poddawana jest obecna władza: cokolwiek by nie robiła — wszystko jest źle, nie ma żadnych osiągnięć, wszyscy oni są przestępcami i korupcjonariuszami, myślą tylko o wzbogaceniu się i o tym, jak i jaką największą szkodę wyrządzić rodzimemu ukraińskiemu narodowi. Prawda, bez dowodów i przykładów, na plotkach i przypuszczeniach. Wszyscy oni są źli, do niczego niezdolni, a oto my jesteśmy czyści i niewinni, wysokiej klasy i porządni specjaliści, którzy mogą z niczego zrobić wszystko, wszystko i od razu, jak w bajce. Tylko dajcie nam władzę do rąk. Dajcie, a pokażemy wam, gdzie raki zimują. A przecież większość z nich już była u władzy i nie może pochwalić się sukcesami. Dlatego walka wszystkich ze wszystkimi, walka bez zasad i perspektyw na zwycięstwo nic Ukrainie nie da, ale będzie na korzyść Putina. Partie-ameby rozkwitają na Ukrainie dlatego, że mają silne wsparcie materialne i moralne ze strony wrogich mediów, które należą albo do proputinowskich oligarchów, albo do obywateli Rosji. Około 90% informacji w tych mediach ma treść antyukraińską. Królami są na nich dwukrotnie karany za ciężkie przestępstwa gospodarcze, pacjent szpitala psychiatrycznego, nieadekwatny W. Rabinowycz, który nawet nie ukrywa nienawiści i pogardy do nas, Ukraińców, a także subtelny i przebiegły, w miarę zamaskowany wróg ukraińskości J. Murajew, zasłużona regionalistka H. Herman, dziennikarz-korupcjonariusz I. Hużwa oraz cała rzesza podobnych. W takim informacyjnym szambie odbywa się kształtowanie opinii publicznej, sowiecko-kołchozowi działacze narzucają nam rozumienie bytu państwowego i jego reformowania, wyobrażenie o rynku ziemi, kosztach gazu i usług komunalnych, języku i kulturze narodu, kierunkach integracji oraz innych życiowych problemach porewolucyjnej, zaniepokojonej Ukrainy. Przywódcy państwa powinni poważnie się zastanowić, że bez silnych, nowoczesnych, europejskich, społecznie zaangażowanych na rzecz głównych warstw ludności partii, nie wyjdziemy z kryzysu, nie doprowadzimy reform do końca, nie trafimy do Europy. Amebową partyjną drobnicę należy wyrzucić na śmietnik historii, bo będzie służyć nadal wrogom, hamować postęp państwa do wybranego celu. Potrzebujemy elity narodowej, która będzie troszczyć się o przyszłość państwa, a nie o kolejne wybory i łapówki z działalności korupcyjnej. Kiedyż przebudzi się wielki niemy, którym jest nasza inteligencja twórcza i techniczna, profesorowie, nauczyciele i inżynierowie, liderzy małego i średniego biznesu, ojcowie kościoła?! Przeważnie milczą, na coś wyczekują. Trzeba nam wszystkim działać tak: „By przepadła niezgody przeklęta mara! Bo pora... by wolność, i szczęście, i cześć, rodzimy kraju, zdobyć tobie!” (Iwan Franko), W warunkach dzikiego kapitalizmu oligarchicznego na Ukrainie nie uformowała się potężna, narodowo świadoma elita, która nie zdołała jeszcze zorganizować parlamentarnych partii politycznych europejskiego typu. Większość partii utworzona jest przez oligarchów lub za ich pieniądze, albo przez poszczególne charyzmatyczne osobistości, które zaistniały w ukraińskiej polityce. Wiele z nich stworzono na zamówienie Putina lub za rosyjskie pieniądze, aby legalnie lub potajemnie prowadzić politykę pro-moskiewską i mieć możliwość niszczenia Ukrainy od wewnątrz, wykonując trzecie główne zadanie strategiczne Putina: dopomóc Ukraińcom, by sami się zniszczyli, sami się pokonali. Przy czym nasi wrogowie pomagają partiom każdego kierunku politycznego, nawet ultranacjonalistycznym, aby waśń między nimi była jak największa i najbardziej okrutna, najlepiej ideologiczna i społeczna. O tani gaz, o tanie taryfy, o ulgi i jałmużnę.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn