Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

W gościnie u poety (Wieś Buczak, piętnaste Czytania Zatulywitrowskie)

Слово Просвіти, №32 за 2017 рік

Ołena FESZCZENKO, przewodnicząca Czerkaskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki „Proszę o dobra dla wszystkich... I w srogi mróz, i w lipcowe dni” — tak wielkoduszny, troskliwy był Wołodymyr Zatulywiter. Wielbiciele jego poetyckiego słowa pamiętają go jako nieprzeciętną, twórczą osobowość, przychylną wszystkiemu, co nowe i utalentowane. Jeszcze za życia pragnął, aby przychodzili do niego w gościnę wszyscy, którym bliskie jest jego słowo. Niestety, poety już dawno nie ma, od wielu lat nie ma na mapie także wsi Buczak, ale jest droga wśród stromych zboczy, wydeptana niegdyś — może i przez niego, jest góra Kozacki Szpila, jest mogiła na tej wysokiej górze i jest pamięć, utwory, które za każdym razem zmuszają do zastanowienia się nad sensem życia, jego słowami: „Jak ciasno w swoim pokoleniu!..” Dlaczegoś było ciasno... Widocznie płytka była rzeka życia... Oto już piętnasty raz przyjeżdżają miłośnicy twórczości znanego poety, tłumacza, wydawcy i działacza społecznego Wołodymyra Zatulywitra w malowniczy zakątek nad brzegiem Dniepru, gdzie ostatnie lata swojego życia spędził poeta, gdzie znalazł swój wieczny spoczynek. W tym roku Buczak witał swoich gości, którzy zjechali z Kijowa, Czerkas, Kaniowa, z rodzinnej Sumszczyzny dla udziału w tradycyjnych Czytaniach Zatulywitrowskich. Do ich organizacji i przeprowadzenia dołączył, jak i w poprzednich latach, charytatywny Fundusz Wołodymyra Zatulywitra, któremu przewodniczy deputowany ludowy Ukrainy siódmej kadencji Łeonid Dacenko, Czerkaskie Obwodowe Zjednoczenie oraz Kaniowskie miejsko-rejonowe Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, przedsiębiorcy — mecenasi, w szczególności dyrektor spółki z o.o. „NWF 'Urożaj'” Ołeh Wasecki, który uważa, że przyłączenie się do uczczenia pamięci twórców rodzinnego kraju — to ważny wkład w zachowanie dziedzictwa literackiego Czerkaszczyzny. Uroczystości, jak zawsze, rozpoczęły się przy mogile poety, wszyscy uczestnicy przeszli drogę — ...drogę, niechodzoną, ziemi rozpostarła się, jakby nie chciało nóg jej chodzących, i wozowych rozlazłych kół, zawziętych w okrągłym swoim szczęściu. Droga i naprawdę niechodzona, chyba że od czasu do czasu przejdą nią rodziny dwóch gospodarzy, którzy osiedlili się na szczycie góry, albo jeszcze kiedy kogoś z buczakowców przeprowadzą w ostatnią drogę, aby spoczął na wysokiej górze obok wielkiego poety. A w tym lipcowym dniu tą drogą przeszli uczestnicy czytań, do mogiły złożyli zbiory poezji i prozy w czasopismach literackich, gazety z publikacjami o życiu i twórczości Zatulywitra, dużo kwiatów, kłosy pszenicy, kiście kaliny, zapalili świecę pamięci... Oto piętnaście razy rozbrzmiał dźwięk czaszy — to był początek wydarzenia. Swoimi wspomnieniami o pisarzu podzielili się ci, którzy pracowali z nim, znali go, którzy stali się zbieraczami i popularyzatorami jego twórczości: Petro Zasenko, Ołeksandr Szuhaj, laureat Nagrody Szewczenkowskiej reżyser Mychajło Tkaczuk, dziennikarz radiowy i poeta Wasyl Dowżyk, miejscowa poetka Wira Nosenko, Lubow Snisar — wieloletnia strażniczka pamięci i dziedzictwa twórcy... Szczególnie wzruszającym stało się to, że do jubileuszowych czytań dołączyło Ministerstwo Kultury Ukrainy, przesyłając list gratulacyjny, oraz chór „Homin” pod kierownictwem Switłany Masłak, który uczcił pamięć wielkiego patrioty Ukrainy śpiewem. Uroczysty nastrój czytań wzmocniła obecność rodzonej siostry twórcy Niny, która wraz z krewnymi poety — kuzynem Mykołą Pawłowyczem Kowalenką, jego synem Wołodymyrem, wnuczką Darynką oraz żoną Nadią Wołodymyriwną — przybyła na Czerkaszczyznę ze wsi Jabłuczne w obwodzie sumskim. Wszyscy sumczanie stali w wielkiej zadumie: i duma, i smutek ogarniały ich, kiedy mówcy wygłaszali wspomnienia o pisarzu, a szczególnie przejmujące były minuty, kiedy brzmiały wiersze poety, które czytali wychowankowie Czerkaskiego Kolegium „Berehynia” — Daryna Bucheńska i Kabir Labib. Warto zauważyć, że uczniowie czerkaskich szkół studiują utwory W. Zatulywitra, corocznie biorą udział w konkursach recytatorskich, a muzycznie uzdolnieni uczniowie próbują poszczególne jego poezje przełożyć na muzykę. Dalej czytania kontynuowano w posiadłości poety, gdzie w jabłoniowym sadzie, który tak kochał Zatulywiter, brzmiały wiersze, wspomnienia, utwory muzyczne, poświęcone mu, które wirtuozowsko wykonywał duet „Jogurt” w składzie Kyryło Borodin i Danyło Denysow. Tradycyjny smaczny kozacki kulesz stał się wspaniałym symbolem jedności uczestników piętnastych czytań literackich. Z każdym rokiem poszerza się krąg wielbicieli słów autora: „Moim słowom jeszcze tak wiele spraw”. Więc w przyszłym roku w dniu Świętego Wołodymyra słowo Wołodymyra Zatulywitra znów będzie brzmieć na Kaniowskich górach w Buczaku. Serdecznie zapraszamy wszystkich nieobojętnych do przyłączenia się do uczczenia pamięci wielkiego poety. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2017 PRENUMERATA—2017 Koszt prenumeraty Koszt prenumeraty

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn