Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

W Połtawskim Kolegium Wojskowym odbyła się wystawa o walce o niepodległość Ukrainy na początku XX wieku.

Слово Просвіти, №32 за 2021 рік

W Połtawskim Kolegium Wojskowym kadry podoficerskiej Wojskowego Instytutu Telekomunikacji i Informatyzacji imienia Bohaterów Krut zakończono ekspozycję wystawy „Ukraińska rewolucja 1917–1921: wymiar regionalny”. Wydarzenie edukacyjne poświęcono 30. rocznicy odzyskania niepodległości Ukrainy oraz 100. rocznicy Ukraińskiej rewolucji 1917–1921 lat. „W ciągu ostatnich dwóch miesięcy z inicjatywy dyrekcji kolegium oraz Połtawskiego biura Północno-wschodniego międzyregionalnego wydziału Ukraińskiego instytutu pamięci narodowej wystawę obejrzeli nie tylko wykładowcy i kadeci kolegium, ale także oficerowie i żołnierze 179. zjednoczonego centrum szkoleniowo-treningowego wojsk łączności Sił Zbrojnych Ukrainy. Teraz wystawa powędruje po hromadach Połtawszczyzny. Będziemy ją eksponować w lokalnych muzeach, bibliotekach, centrach kultury w celu szerzenia wiedzy o pierwszych zmaganiach wyzwoleńczych o niepodległość w XX wieku” – opowiedział regionalny przedstawiciel UIPN Ołeh Pustowhar. Specjaliści Instytutu pamięci narodowej poświęcili wystawę przebiegowi wydarzeń Ukraińskiej rewolucji 1917–1921 lat w różnych regionach. W szczególności na połtawskiej planszy mowa jest o odrodzeniu narodowym wiosną 1917 roku: licznych wiecach i zjazdach, wyjściu z podziemia ukraińskich organizacji; w kwietniu 1917 roku tysiące połtawian na Placu Soborowym uczciło pamięć Tarasa Szewczenki, a krajowy zjazd nauczycieli ogłosił początek ukrainizacji oświaty; wszędzie tworzone są komórki „Proświty”. Wystawa informuje o zajęciu Połtawy przez wojska bolszewickie w nocy 9 stycznia 1918 r., rozstrzeliwaniach ukraińskich działaczy, grabieżach miejscowej ludności. Wszędzie na Połtawszczyźnie Rosjanie rekwirowali żywność i wysyłali do „głodującej północy” Rosji. Wiosną 1918 r. Zaporoska dywizja Armii URL wyzwoliła Połtawszczyznę od bolszewików. Wojskowi – zwiedzający wystawę dowiedzieli się o burzliwym rozwoju oświaty na Połtawszczyźnie w czasach Hetmanatu Pawła Skoropadskiego (1918 rok): rośnie liczba szkół, bibliotek, kursów ukrainoznawstwa, „Proświt”. W grudniu 1918 roku na Połtawszczyźnie ustanawia się władzę Dyrektoriatu URL. Jednak wkrótce rozpoczyna się nowa ofensywa bolszewików, którzy 19 stycznia 1919 r. zajmują Połtawę. Pod pretekstem konfiskaty broni czerwonoarmiści urządzali przeszukania domów, przemoc i grabieże. W lipcu-listopadzie 1919 r. Połtawszczyzna znajduje się pod władzą wojsk białogwardyjskich generała Denikina. Zarówno „czerwoni”, jak i „biali” Rosjanie niszczyli wszelkie oznaki ukraińskiego życia, dokonywali represji wobec ukraińskich działaczy. Mimo to 29 sierpnia 1919 roku odbyły się obchody 150. rocznicy urodzin Iwana Kotlarewskiego z udziałem ponad 20 tys. osób. W grudniu 1920 r. na tereny Połtawszczyzny po raz trzeci wkroczyły wojska czerwone. Ludność Połtawszczyzny cierpiała z powodu polityki „wojennego komunizmu” – kolektywizacja, rekwizycje żywności, terror. Połtawską planszę kończy chłopski antybolszewicki ruch powstańczy w latach 1920–23, który objął wszystkie powiaty Połtawszczyzny. Połtawskie biuro Północno-wschodniego międzyregionalnego wydziału UIPN. Maria SAWCZUK. Niedawno we lwowskim wydawnictwie „Misjonarz” ukazała się publikacja „Stefania Szabatura: życie, uskrzydlone dążeniem ducha”. U podstaw zbioru leżą wspomnienia o człowieku o niezwykłym losie – Stefanii Szabaturze, artystce o unikalnym talencie, szistdziesiatnycy, dysydentce, wieloletniej więźniarce politycznej radzieckich łagrów, obrończyni praw człowieka, członkini Ukraińskiej Grupy Helsińskiej, aktywnej działaczce społecznej, deputowanej I demokratycznej kadencji Lwowskiej Rady Miejskiej, wieloletniej przewodniczącej Mariańskiego towarzystwa „Miłosierdzie”. Wspomnienia o S. Szabaturze – niezłomnej Ukraińce i bohaterce narodowej – przedstawione są w kontekście ówczesnej epoki totalitaryzmu, który prześladował i więził narodowo świadomych Ukraińców, którzy nie korzyli się, nie wyrzekali się swoich poglądów i ideałów, natomiast mieli heroiczne męstwo i postawę obywatelską w walce z systemem radzieckim, przeciwstawiali się mu siłą Słowa i Sztuki. I w tych ciężkich warunkach oni zachowali

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn