Strona · s. 7strona oryginału ↗
Czas wyjść ze swojej „mydlanej bańki”
Слово Просвіти, №32 за 2021 рік
Anastasija DYNIAK, studentka wydziału dziennikarstwa Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki
Żyjemy w czasach technologii,
kiedy każda informacja może z łatwością rozlecieć się w ciągu kilku minut. Media społecznościowe, telewizja, platformy internetowe przenikają nasze życie i zasiadają w głowie. Zaczynamy zapominać o krytycznym myśleniu, które jest jednym z najważniejszych składników obiektywnej opinii publicznej, i poddajemy się wpływom.
Ludzie nawet nie zauważają, z jaką szybkością może się zmieniać ich zdanie. Nowa publikacja ulubionego blogera w mediach społecznościowych, komentarz prowadzącego poranny show w radiu czy przypadkowo usłyszana fraza pasażera w marszrutce – wszystko to oraz jeszcze niezliczona ilość innych rzeczy przenika do naszej świadomości z prędkością światła i ma swój wpływ. Jeśli człowiek nawet filtruje otrzymywane informacje, to nie może w pełni uchronić się przed cudzym wpływem. Wszystkiego nie da się kontrolować i nie trzeba: komunikacja jest nieodłącznym składnikiem opinii publicznej. Trzeba nauczyć się słuchać innych, analizować, myśleć i wyciągać wnioski, a co najważniejsze – umieć bronić swoich przekonań i zasad moralnych.
Ile osób – tyle opinii. Nie sposób przypadkowo zebrać w jednym pokoju stu ludzi o jednakowych poglądach, tak się nie zdarza. Ciekawe jest też to, że ludzie nie dzielą się na tych, którzy są „za” i „przeciw” – wszystko nie jest takie proste. Każdy ma swoje przekonania, idee, argumenty i „ale”. I musimy nauczyć się przyjmować cudze poglądy, nie bać się demonstrować własnych, umieć obiektywnie oceniać sytuację i przyznawać się do swoich błędów.
Na nieszczęście ludzie często nie dążą do tego, by zrozumieć siebie nawzajem, argumenty nie działają, a wszelkie próby rozwiązania problemu tylko rozpalają jeszcze większy konflikt. Trudno w to uwierzyć, ale wciąż nie cichną gorące spory o Ustawę Ukrainy „O zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego”, którą mamy wykonywać. Są jednak ludzie, którzy kategorycznie się z tym nie zgadzają i nadal krzyczą o uciskach języka rosyjskiego oraz o konieczności nadania mu w Ukrainie statusu państwowego. Do takich „kibiców” należą przede wszystkim działacze z „Platformy Opozycyjnej – Za Życie”, „Partii Szarija”, a także wielu „Sług Narodu”.
Moje stanowisko obecnie jest niezwykle jasne. Jednak do tego doszłam nie od razu. Przyznaję: zajęło mi sporo czasu, zanim zajęłam ukraińskie narodowe stanowisko. Dziś wstyd mi, że tak długo nie mogłam zrozumieć swojego stosunku do języka ukraińskiego. A teraz szczegółowiej o każdym etapie kształtowania mojej myśli dotyczącej języka i obywatelskiej postawy.
Pierwszy etap: obojętność. Nie do końca rozumiałam zamieszania wokół tematu językowego, jego aktualności. Żyliśmy tyle lat i, jak mi się wydawało, wszystkim było obojętne, a tu komuś nagle przyszło coś do gło-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
