Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

GORĄCY TEMAT

Слово Просвіти, №33 за 2008 рік

Stepan BOJKO, Iwano-Frankiwsk DRUGI POTOP NA IWANO-FRANKIWSZCZYŹNIE Pierwszy przeżyłem w Kałuszu w 1969 roku. O jego katastrofalnych skutkach władza radziecka nie informowała. Byłem wtedy aktywistą związku zawodowego Kałuskiego kombinatu chemiczno-metalurgicznego. Z 17-tysięcznego kolektywu zginęło pięciu pracowników, pogrzeb odbywał się na koszt przedsiębiorstwa, za zniszczony przez powódź dom państwo wypłacało 5 tys. rubli. Wiem, że kilka kołchozowych ferm popłynęło. Podtopiony był Kałusz, Iwano-Frankiwsk (pierwsze piętra ul. Nabrzeżnej od rzeki Bystrzycy były w wodzie, zniszczono most w Iwano-Frankiwsku i ponad sto w obwodzie). I do powodzi w 2008 roku szereg projektów, wykonanych zgodnie z postanowieniem rządu USRR i rady obwodowej, pozostało na papierze. Są to mosty, tamy, obwodnice w Haliczu, Iwano-Frankiwsku, Kałuszu. Nie rozwiązano dotąd problemu „beczek prochu” — dwóch zbiorników słonej wody o pojemności 1 mln m3 w Kałuszu. Jedynie dzięki temu, że produkcja nawozów potasowych nie pracuje od 15 lat, poziom wody w tych zbiornikach podnosił się powoli i tamy wytrzymały. Ale jeśli taka klęska zdarzy się znowu, to Kałusz może znaleźć się pod słoną wodą przynajmniej na 1—1,5 metra. Niebezpieczne wysypisko żużla Bursztyńskiej elektrowni cieplnej niedaleko wsi Popławnyky: trzywarstwowa tama o wysokości 6—8 metrów nad poziomem wsi trzyma 250 tys. m3 wody z pyłowatym żużlem. Tama w wielu miejscach drenuje, łatają ją już 30 lat. O tych niebezpiecznych obiektach wiedzą w Obwodowej Administracji Państwowej, w rządzie, ale po pierwszej powodzi środków nie wystarczyło i nikt o tym teraz nie wspomina. Jak oświadczyli przewodniczący Obwodowej Administracji Państwowej Mykoła Palijczuk oraz przewodniczący rady obwodowej Ihor Olijnyk, obecnie próbują przeprowadzić wszechstronną analizę przyczyn i skutków takiej tragedii. Najbardziej poraziły przytoczone fakty chronicznego niewykonywania rządowo-państwowych zobowiązań z likwidacji skutków poprzednich klęsk żywiołowych na Przykarpaciu. Z zaplanowanych 137 mln hrywien w ciągu ostatnich dziesięciu lat wydzielono jedynie 37 mln, które napływały gdzieś pod koniec roku. Zresztą, nawet część tych środków popłynęła z obecną wodą. Przewodniczący Obwodowej Administracji Państwowej przytoczył przykłady budowy mostów we wsiach przez górskie rzeki, w którą włożono kilka milionów hrywien, a dokończyć jej nie było za co. Została kupa żelbetu — i wszystko trzeba zaczynać od nowa. Bardzo mało wydzielano środków na budowę tam, wzmacnianie brzegów rzek, poprawianie i oczyszczanie koryt. Gdyby to zrobiono, zniszczeń byłoby mniej. Nikt nie podważa kwalifikacji i poświęcenia bojowników Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, którzy przyszli z pomocą ludziom, na których czyhało śmiertelne niebezpieczeństwo. Ale ich działalność na podtopionej Iwano-Frankiwszczyźnie pokazała, że ukraińscy ratownicy mają mało odpowiedniego sprzętu, w szczególności ich jednostki pływające produkcji lat 60. ubiegłego wieku to przedpotopowe artefakty, a nie nowoczesne agregaty, zdolne pokonywać wartki nurt czy manewrować między drzewami lub półzatopionymi domami. Nie lepiej jest ze śmigłowcami, które są w dyspozycji Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych. Do ratowania ludzi przed powodzią są one niebezpieczne. Śmigła tych śmigłowców po prostu zbijają ludzi z nóg. Przez taki powietrzny wir utopiła się dwójka dzieci w rejonie śniatyńskim

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn