Strona · s. 14strona oryginału ↗
Świetlanej pamięci Lidii Guk
Слово Просвіти, №33 за 2011 рік
W Skadowsku zmarła Lidia Larionowna Guk (z domu Piwień), lekarka, ekolog, działaczka społeczna z płomiennej grupy represjonowanych szestdziesiątników.
…fikacja” I. Dziuby, „Dziennik” W. Symonenki z wierszami, „Biada z rozumu” W. Czornowoła. W 1962 roku wyszła za mąż za syna represjonowanego Wasyla Guka (zmarł w 1971 roku). W 1967 roku Lidię skierowano do pracy jako lekarz sanitarny stacji sanitarno-epidemiologicznej w mieście Skadowsk w obwodzie chersońskim. Także tutaj broniła praw narodowych. Dokumenty pisała wyłącznie po ukraińsku, co było przyczyną stałych konfliktów z główną lekarką. Wraz z początkiem aresztowań ukraińskiej inteligencji w 1972 roku pracownicy KGB na podstawie postanowienia z 8 lutego w jakiejś „sprawie nr 42” przeprowadzili u niej rewizję. Skonfiskowano dwa worki literatury, w tym samizdat, zeszyty z jej wierszami, notatniki, wycinki z gazet. 18 lipca skonfiskowano nawet dzieła Lenina z zaznaczeniami cytatów w obronie języka ukraińskiego i praw narodów do samostanowienia. Po licznych przesłuchaniach 9 grudnia 1972 roku Lidię Larionownę aresztowano i oskarżono o „szerzenie zniesławień wobec radzieckiego ustroju państwowego i społecznego”. Na rozprawie sądowej większość świadków odmówiła złożenia obciążających zeznań. Ale Chers…
...sońskiego sąd obwodowy, uwzględniwszy pozytywne charakterystyki, wydał wyrok: rok pozbawienia wolności w obozie o zwykłym rygorze. Na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy URSR pozostawił wyrok bez zmian. Termin odbywała Lidia Huk w Dniprodzierżyńsku. Strefa znajdowała się w kotlinie, wśród niezliczonych wielkich pieców. Kobiety wdychały pył metalowy, cierpiały z powodu ciasnoty, głodu, zimna, brudu i brutalnego traktowania personelu. Szczególnie dokuczała wulgarna mowa więźniarek i dozorczyń. Pracowała w zakładzie krawieckim, gdzie prasowała bieliznę. A pięcioletniego syna doglądała mama. Lidię Huk zwolniono przedterminowo, na 2,5 miesiąca przed upływem terminu, we wrześniu 1973 r. Nigdzie nie chciano jej zatrudnić. Skarżyła się prokuratorowi, jeździła do obwodowego wydziału zdrowia. Wreszcie zatrudniła się jako lekarz-metodyk rejonowego szpitala. W 1974 r. po wniosku zebrania związkowego L. Huk przyjęto do pracy jako lekarza higieny komunalnej w stacji sanitarno-epidemiologicznej, gdzie pracowała do i
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
