Strona · s. 4strona oryginału ↗
Gdzież leżą skrzydła spikera?
Слово Просвіти, №33 за 2012 рік
Ałła DYBA, Kijów Absurdalność obecnej sytuacji na Ukrainie wyraźnie odzwierciedla świeżo upieczona ustawa językowa. To tylko jedna z mnóstwa gorzkich jagód na kolczastym krzewie, wyhodowanym przez obecną władzę. I jeśli Azarow z Janukowyczem to przybysze na naszej ziemi, a ten ostatni w ogóle nie miał normalnego dzieciństwa, rodziców, odpowiedniego wychowania, nie otrzymał, pomimo oficjalnej wersji, dobrego wykształcenia. W tym naszego prezydenta można jedynie pożałować. Chociaż skoro już wpełzł na szczyty władzy — odpowiadaj za wszystko, co robisz. Płać życiem i zdrowiem, bo inaczej nie trzeba było tam wchodzić. W związku z tym — i jeden z epizodów mojej teraźniejszości. Pod koniec lipca miałam szczęście znów odwiedzić Zwiahel (Nowogród Wołyński) na święcie Łesi Ukrainki. Obok mnóstwa pozytywnych emocji, spotkań z przyjaciółmi, nowymi znajomościami, miałam też kilka zdumiewających wrażeń. O pierwszym już nie raz mówiono w Nowogrodzie, ale miejscowym władzom, najwyraźniej, tak wygodniej. I Łesia Ukrainka dla nich, może, jest bardziej wystrojem dla nich samych, kochanych, dlatego na święcie scena całkowicie zasłania pomnik poetki, a ona obserwuje widowisko jakby przez kraty — konstrukcje scenicznego tła wyraźnymi kreskami przekreślają jej rzeźbiarski portret. I nawet zaprosiwszy na święto i nagrodziwszy miejscową nagrodą imienia Łesi Ukrainki autorów pomnika Mykołę Obeziuka i Mykołę Bosenkę, nikt ich nie pyta, czy aby na pewno ich bohaterce jest przytulnie w tym zakamarku. Swoją drogą, rzeźbiarz i architekt zgody na to żelastwo przed bodaj najlepszym rzeźbiarskim portretem Łesi Ukrainki na świecie nie dawali, przemyślawszy w swoim czasie cały plac, wkomponowawszy i Pałac Kultury, i pomnik, i aleje, i kwietniki. Ale ktoż będzie pytał ich, tych twórców?.. Zdjęcie Ołeksandra Łytwynenki Prezydent rzucił wyzywające wyzwanie wszystkim uczciwym obywatelom Ukrainy. Janukowycz dał do zrozumienia całemu ukraińskiemu społeczeństwu, że wybrał kurs na wsparcie antyukraińskiej piątej kolumny, która prowadzi uporczywą walkę o likwidację państwa ukraińskiego na korzyść moskiewskich imperialistów. Podpisawszy ten barbarzyński, nielegalny wytwór wrogów narodu ukraińskiego, Janukowycz postawił się poza Konstytucją Ukrainy i odtąd nie ma prawa nazywać się prezydentem Ukrainy, bo tym czynem pozbawił się legitymacji od narodu ukraińskiego. Janukowycz dokonał politycznego samobójstwa i zbrodni państwowej, i za to (i nie tylko!) niechybnie poniesie odpowiedzialność prawną, czyli karną. Drugim niepowtarzalnym wrażeniem tegorocznej podróży stał się dla mnie spiker Rady Najwyższej. Najpierw na licznych „billboardach”, gdzie najbardziej zapamiętałam oczy. Ludzie pytali mnie: „Widziała pani, jakie złe ma oczy? Znając tę biedę, artyści, którzy przygotowywali te plakaty, powinni byli oczy trochę podmalować!”. Ale gdzie tam!.. Zatem najpierw spotkał mnie Łytwyn na portrecie, potem jego ochroniarze z „niezwykle inteligentnymi” fizjonomiami, którzy przygotowywali spotkanie z nowogrodzianami i ochraniali spikera przed nami. I dopiero później pojawił się on sam — siwy, śnieżnobiały na scenie nad tłumem i Łesią Ukrainką w zakamarku. Jego płomienne wystąpienie zakończyło się frazą: „Dajcie mi skrzydła!”. W tamtym momencie przypomniała mi się popularna piosenka czasów radzieckich: „Wybierz mnie, wybierz mnie, ptaku szczęścia jutrzejszego dnia!”. A, to przecież rozpoczęła się kampania wyborcza, więc Łytwyn gromadzi zwolenników… Już w Kijowie usłyszałam, że spiker jednak podpisał zbrodniczą ustawę językową. A co z Pańskimi skrzydłami, Wołodymyrze Mychajłowiczu? Od wieków skrzydłami dla człowieka był jego ojczysty język, kultura, ziemia, rodzina. I to człowiek albo ma, albo nie ma. Bo dają to każdemu z nas Bóg, rodzice, Ojczyzna. Czy od dzisiaj Łytwyn i ze swoimi rodzonymi rodzicami zacznie rozmawiać przez tłumacza z rosyjskojęzycznego surżyka, który nam uparcie narzucają „wielcy intelektualiści” Kołesniczenko, Kiwałow, Azarow, Janukowycz? Ciż tłumacze-nieudacznicy, interpretatorzy-pomocnicy już nie raz stawiali Łytwyna w kącie. Choćby wtedy, gdy podsuwali prace zachodnich uczonych, które on „bez cienia wahania” publikował jako własne. Zatem nie wiem, czy dadzą nowogrodzianie i tym razem Łytwynowi skrzydła, ale chciałabym przypomnieć, że nawet już latając, można wpaść w strome pikowanie i nie wiadomo jeszcze, czy po tym zbierzesz swoje piórka.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
