Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Czy odrodzi się ukraiński Parnas w Sokyrynciach?

Слово Просвіти, №33 за 2013 рік

Nadija ONYSZCZENKO, obwód czernihowski Sokyrynci pachną lipami, miodem, pierogami i kwiatami; czystą taflą stawów w majątku Galaganów delikatnie kołyszą do wiecznego spokoju, zachwycają wspaniałym tarasem dawnego pańskiego dworu, w którym dziś uczą się uczniowie zawodowego liceum rolniczego. Od zwiedzania jego izby-muzeum rozpoczęło się już tradycyjne szóste „Święto Wereseja”, poświęcone 210. rocznicy urodzin Ostapa Wereseja. Muzyczna cisza tej posiadłości, ukraińskie upodobanie do piękna inspirowały do twórczości pieśniarskiej ślepego bandurzysty, który wysoką sztuką sławił swoje rodzinne strony w Kijowie i w Petersburgu. 1 października 1871 roku słuchano go zachwycono podczas otwarcia Kolegium Galagana w Kijowie, w dzisiejszym muzeum literatury ukraińskiej, a w 1875 roku – petersburskich słuchaczy mówiących po rosyjsku. Kobzarską sztukę, mecenat i działalność oświatową Galaganów przedstawiały eksponaty pierwszego muzeum, utworzonego tu w 1919 roku, a zlikwidowanego w 1926 roku. Ukraińskich kobzarzy zebrano rzekomo na zjazd i rozstrzelano jako nosicieli „wrogiej ideologii”. Muzeum odrodzono w 1959 roku z inicjatywy Maksyma Rylskiego, a dopiero w 2006 roku nadano mu status szkolnego. O tym opowiadała jego kierowniczka Walentyna Sawczenko. Dawna historia, malownicze pagórki i ciche jeziora są interesujące nie tylko dla miejscowych mieszkańców i potomków pryłuckiego pułkownika Pawła Galagana, który w latach 1823–1829 wzniósł według projektu architekta Pawła Dubrowskiego okazały murowany pałac na 60 pokoi w stylu empire, z wysoką dekoracyjną kopułą. Równocześnie austriacki ogrodnik Bisterfeld założył wokół niego wielki park krajobrazowy z altankami, cerkwią i kaplicą, groblą i dwoma mostami. W pałacu znajdowała się wielka galeria sztuki (stała się ona podstawą do założenia Czernihowskiego Muzeum Sztuki), unikatowa cenna kolekcja naczyń i broni. Działał tu teatr i chór poddańczy. Z tego powodu Sokyrynci nazywano „ukraińskim Parnasem”. Czy można przywrócić jego dawną sławę, pytano wicegubernatora obwodowej administracji państwowej Jurija Muzykę, który przewodniczył oficjalnej delegacji. Władza czyni niewielkie, ale ważne kroki, by wesprzeć 900 miejscowych mieszkańców byłego centrum rejonu. Minionego lata Sokyrynci przyłączono do sieci gazowej. Mówiono także o zakończeniu budowy budynku szkoły, wsparciu miejscowej medycyny. A zespoły i soliści przekazywali nam głębokie melodie ukraińskiej duszy. Brzmiały „Rozścielaj się, barwinku”, „Hej, sokoły” w wykonaniu narodowej kapeli bandurzystów im. Heorhija Majborody. Wspierały ją profesjonalnie kapela bandurzystów Narodowego Uniwersytetu Kultury i Sztuki, kapela bandurzystów im. Ostapa Wereseja obwodowego filharmonijnego centrum festiwali i programów koncertowych, wzorowy zespół bandurzystów „Sokoliki”, kapela bandurzystów „Zaczarowana Desna” Czernihowskiego Liceum Muzycznego im. Lewka Rewuckiego, najlepsze artystyczne i amatorskie zespoły Ziemi Czernihowskiej. Wolnym kozackim duchem przenikał zgromadzonych ludowy artysta Ukrainy, laureat Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki, kobzarz-lirnik Wasyl Niczepa. Do niego przysłuchiwali się mistrzowie ludowej twórczości z centrum rzemiosł obwodowego metodycznego centrum kultury i sztuki, ośrodka Narodowego Związku Mistrzów i wspólnot terytorialnych rejonu sriebniańskiego, którzy uzupełniali święto haftowanymi ręcznikami i koszulami, użytkowymi wyrobami z gliny i wikliny, drewna i słomy. Uważnie przyglądali się temu uczestnicy międzyregionalnego forum turystycznego „Czernihowszczyzna turystyczna – 2013”. Przedstawiciele agencji i instytucji państwowych zajmujących się rozwojem turystyki prezentowali nowe szlaki turystyczne, wymieniali doświadczenia, zawierali umowy biznesowe. Sokyrynci również wpisano na szlak turystyczny, choć nie mają takiego statusu jak Narodowy Historyczno-Kulturalny Rezerwat „Kaczanówka”, Narodowy Historyczno-Kulturalny Rezerwat „Stolica Hetmańska” i historyczno-memorialne muzeum-rezerwat „Hanina Pustyń”. Dla odrodzenia wsi niewystarczające są wysiłki poszczególnych deputowanych i mecenasów. Potrzebna jest polityka państwowa. Odrestaurowany pamiątkowy znak „Kobzarzom Ukrainy” na trasie koło po- PRENUMERATA—2013 PRENUMERATA—2013 Koszt prenumeraty Koszt prenumeraty (z dostawą i kosztami pocztowymi): (z dostawą i kosztami pocztowymi):

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn